شیرود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران | |||
| نام فارسی = | |||
|نام لاتین =Sari، City | |||
| نام قدیمی = | |||
| نام دیگر = | |||
| استان = مازندران | |||
| شهرستان = ساری | |||
| بخش = | |||
| موقعیت = ۱۸۵کیلومتری شمال شرقی تهران، سر راه تهران به گرگان و سر راه رشت به گرگان و مشهد | |||
| جمعیت = 314,529نفر (1395ش) | |||
| نوع اقلیم = معتدل مایل به گرم و نیمهمرطوب | |||
| ارتفاع از سطح دریا = ۴۰ متر | |||
| تولیدات و صنایع مهم = | |||
| برخی بناهای مهم = مسجدجامع شهر، مقبرۀ سلطان محمدرضا و امامزاده یحیی | |||
| شهر ها و آبادی های مهم = | |||
}} | |||
شیرود (Shirud) | شیرود (Shirud) | ||
نسخهٔ ۲۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۶
| شیرود | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | ساری |
| جمعیت | 314,529نفر (1395ش) |
| موقعیت | ۱۸۵کیلومتری شمال شرقی تهران، سر راه تهران به گرگان و سر راه رشت به گرگان و مشهد |
| نوع اقلیم | معتدل مایل به گرم و نیمهمرطوب |
| ارتفاع از سطح دریا | ۴۰ متر |
| برخی بناهای مهم | مسجدجامع شهر، مقبرۀ سلطان محمدرضا و امامزاده یحیی |
| نام لاتین | Sari، City |
شیرود (Shirud)
شهری در بخش مرکزی شهرستان تنکابن، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری غرب شمالی شهر تنکابن، 205کیلومتری غرب ساری، 140کیلومتری شمال غربی تهران و جنوب دریای خزر قرار دارد. این شهر در ارتفاع ۲3متر پایینتر از سطح دریا در خط ساحلی خزر (حد فاصل شهرهای تنکابن و «کتالم و ساداتشهر») واقع شده است. رود شیرود از میان آن گذشته و به دریای خزر میریزد. آبوهوای شیرود معتدل مایل به گرم و نیمهمرطوب، میانگین دمای سالانۀ آن 16، بیشینه 32 و کمینۀ آن 2 ـ درجۀ سیلیسیوس است. جمعیت این شهر در سال 1395ش، 11,377نفر بوده است. برنج، مرکبات و گل و گیاهان زینتی مهمترین محصولات کشاورزی این شهر است. مردم شیرود به زبانهای فارسی و طبری (گویش تنکابنی) سخن میگویند. شهید علیاکبر شیرودی، از خلبانان نامدار دورۀ جنگ ایران و عراق، از مشاهیر درگذشتۀ این شهر است.
شیرود (به عنوان ده، قصبه، ولایت، و با نامهایی مشابه) در منابع تاریخی سدههای ابتدایی و میانی اسلامی تا دورۀ قاجار جزو ولایت دیلم و گیلان ذکر شده است. در دورۀ قاجار به ایالت مازندران پیوست. از تابستان ۱۳۸۴ش بخشی از توابع دهستان گلیجان بخش مرکزی شهرستان تنکابن بود. و نهایتاً در ۱۳۸7ش براساس تصویب هیأت وزیران، ضمن تجمیع با چندین روستا و مجتمع پیرامونش به شهر تبدیل شد.