نفیسی، علی اکبر (کرمان ۱۲۶۳ـ تهران ۱۳۴۲ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:39135700-2.jpg|بندانگشتی|علی اکبر نفیسی]] | |||
نَفیسی، علیاکبر (کرمان ۱۲۶۳ـ تهران ۱۳۴۲ق)<br> | {{جعبه زندگینامه|عنوان=علیاکبر نَفیسی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=ناظمالاطباء|لقب=|زادروز=کرمان ۱۲۶۳ش|تاریخ مرگ=تهران ۱۳۴۲ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ دارالفنون|شغل و تخصص اصلی=طبیب، فرهنگنویس و ادیب|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=پزشکینامه (۱۳۱۷ق)، تعلیمات ابتدایی (۱۳۱۷ق) نامۀ زبانآموز (۱۳۱۶)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=بنیاد بیمارستان رضوی در مشهد|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}نَفیسی، علیاکبر (کرمان ۱۲۶۳ـ تهران ۱۳۴۲ق)<br> | ||
<p>(مشهور به ناظمالاطباء) طبیب، فرهنگنویس و ادیب برجستۀ دوران قاجار. فرزند حاج میرزا حسن طبیب کرمانی، از اعقاب [[نفیس بن عوض کرمانی]]، است. تحصیلات مقدماتی را در کرمان گذراند و در ۱۲۸۲ق به تشویق نایبالحکومۀ کرمان به قصد تحصیل پزشکی وارد مدرسۀ [[دارالفنون]] تهران شد. در ۱۲۸۵ق طبیب لشکر مهندسی قشون بود. ناصرالدینشاه او را مأمور تأسیس بیمارستانی، بهشیوۀ اروپایی، در تهران کرد (۱۲۹۰ق). در ۱۲۹۸ق از ریاست بیمارستان استعفا کرد. در حکومت مشیرالدوله به خراسان رفت و بیمارستان رضوی مشهد را بنیاد نهاد. مدرسۀ شرف را نیز به سبک اروپایی ساخت و مبالغ زیادی از هزینۀ آن را شخصاً پرداخت. آثاری در طب نوشت و یا از فرانسه ترجمه کرد. از آثار مهم او: ''پزشکینامه'' (۱۳۱۷ق)، ''تعلیمات ابتدایی'' (۱۳۱۷ق) ''نامۀ زبانآموز'' (۱۳۱۶) و از همه مهمتر «''فرهنگ نفیسی''» که ۲۵ سال از عمرش صرف تهیه و تدوین آن شد. پدر [[نفیسی، سعید (تهران ۱۲۷۴ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|سعید نفیسی]] و [[نفیسی، علی اصغر (تهران ۱۲۵۳ـ۱۳۲۸ش)|علیاصغر نفیسی]] بوده است.</p> | <p>(مشهور به ناظمالاطباء) طبیب، فرهنگنویس و ادیب برجستۀ دوران قاجار. فرزند حاج میرزا حسن طبیب کرمانی، از اعقاب [[نفیس بن عوض کرمانی]]، است. تحصیلات مقدماتی را در [[کرمان، شهر|کرمان]] گذراند و در ۱۲۸۲ق به تشویق نایبالحکومۀ کرمان به قصد تحصیل پزشکی وارد مدرسۀ [[دارالفنون]] تهران شد. در ۱۲۸۵ق طبیب لشکر مهندسی قشون بود. ناصرالدینشاه او را مأمور تأسیس بیمارستانی، بهشیوۀ اروپایی، در تهران کرد (۱۲۹۰ق). در ۱۲۹۸ق از ریاست بیمارستان استعفا کرد. در حکومت مشیرالدوله به خراسان رفت و بیمارستان رضوی مشهد را بنیاد نهاد. مدرسۀ شرف را نیز به سبک اروپایی ساخت و مبالغ زیادی از هزینۀ آن را شخصاً پرداخت. آثاری در طب نوشت و یا از فرانسه ترجمه کرد. از آثار مهم او: ''پزشکینامه'' (۱۳۱۷ق)، ''تعلیمات ابتدایی'' (۱۳۱۷ق) ''نامۀ زبانآموز'' (۱۳۱۶) و از همه مهمتر «''فرهنگ نفیسی''» که ۲۵ سال از عمرش صرف تهیه و تدوین آن شد. پدر [[نفیسی، سعید (تهران ۱۲۷۴ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|سعید نفیسی]] و [[نفیسی، علی اصغر (تهران ۱۲۵۳ـ۱۳۲۸ش)|علیاصغر نفیسی]] بوده است.</p> | ||
----<p></p> | ----<p></p> | ||
<br><!--39135700--> | <br><!--39135700--> | ||
نسخهٔ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۲
| علیاکبر نَفیسی | |
|---|---|
| زادروز |
کرمان ۱۲۶۳ش |
| درگذشت | تهران ۱۳۴۲ق |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات و محل تحصیل | مدرسۀ دارالفنون |
| شغل و تخصص اصلی | طبیب، فرهنگنویس و ادیب |
| فعالیت های مهم | بنیاد بیمارستان رضوی در مشهد |
| آثار | پزشکینامه (۱۳۱۷ق)، تعلیمات ابتدایی (۱۳۱۷ق) نامۀ زبانآموز (۱۳۱۶) |
نَفیسی، علیاکبر (کرمان ۱۲۶۳ـ تهران ۱۳۴۲ق)
(مشهور به ناظمالاطباء) طبیب، فرهنگنویس و ادیب برجستۀ دوران قاجار. فرزند حاج میرزا حسن طبیب کرمانی، از اعقاب نفیس بن عوض کرمانی، است. تحصیلات مقدماتی را در کرمان گذراند و در ۱۲۸۲ق به تشویق نایبالحکومۀ کرمان به قصد تحصیل پزشکی وارد مدرسۀ دارالفنون تهران شد. در ۱۲۸۵ق طبیب لشکر مهندسی قشون بود. ناصرالدینشاه او را مأمور تأسیس بیمارستانی، بهشیوۀ اروپایی، در تهران کرد (۱۲۹۰ق). در ۱۲۹۸ق از ریاست بیمارستان استعفا کرد. در حکومت مشیرالدوله به خراسان رفت و بیمارستان رضوی مشهد را بنیاد نهاد. مدرسۀ شرف را نیز به سبک اروپایی ساخت و مبالغ زیادی از هزینۀ آن را شخصاً پرداخت. آثاری در طب نوشت و یا از فرانسه ترجمه کرد. از آثار مهم او: پزشکینامه (۱۳۱۷ق)، تعلیمات ابتدایی (۱۳۱۷ق) نامۀ زبانآموز (۱۳۱۶) و از همه مهمتر «فرهنگ نفیسی» که ۲۵ سال از عمرش صرف تهیه و تدوین آن شد. پدر سعید نفیسی و علیاصغر نفیسی بوده است.