پرش به محتوا

صفحهٔ اصلی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۰ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۹: خط ۹:
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat-img">[[پرونده:27039200-2.jpg| بندانگشتی|آرامگاه صفی الدین اردبیلی]]</div>
<div class="wj-feat-img">[[پرونده: 26164300.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]]</div>
<div class="wj-feat-text">
<div class="wj-feat-text">
<p>'''[[صفی الدین اردبیلی، اسحاق (اردبیل ۶۵۰ـ۷۳۵ق)]]''' — عارف مشهور ایرانی و جد پادشاهان سلسله صفویه. نسب او را به امام هفتم (ع) می‌رسانند، اگرچه برخی این نسبت را مشکوک و ساختگی دانسته‌اند. صفی‌الدین ساکن قریۀ کلخوران در نزدیکی اردبیل بود و علوم رسمی را در همان مناطق آموخت. با بزرگانی چون سعدی شیرازی و رکن‌الدین بیضاوی دیدار کرد و از رضی‌الدین تفسیر و از امیرعبدالله دقایق تصوف آموخت. در طریقت دست ارادت به شیخ زاهد گیلانی داد و مدت ۲۵ سال به سلوک پرداخت. صفی‌الدین دختر زاهد را به ازدواج خویش درآورد و پس از مرگ استاد (۷۰۰‌ق) به خلافت او رسید…</p>
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد…</p>
<div class="wj-more">[[صفی الدین اردبیلی، اسحاق (اردبیل ۶۵۰ـ۷۳۵ق)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
<div class="wj-more">[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
۴۹٬۶۳۹

ویرایش