میرجاوه

میرجاوه
شهری در استان سیستان و بلوچستان، و مرکز اداری شهرستان میرجاوه. با ارتفاع ۸۳۵متر، در سرزمینی تپه‌ماهوری، در ۷۷کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه و کنار خط آهن زاهدان به کشور پاکستان، ۲.۵کیلومتری غرب مرز ایران و پاکستان، قرار دارد. اقلیم این شهر گرم و خشک و جمعیت آن 9,359نفر است (1395). مردم این شهر از طوایف بلوچ حنفی‌مذهب، به‌ویژه از طایفه‌های ریگی، میربلوچ‌زهی، گمشادزهی، تمندانی و ترشابی هستند. دو ساختمان اداری شهر میرجاوه (مربوط به اواخر دورۀ قاجار) در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند: ساختمان ادارۀ پست و ساختمان قدیمی گمرک.

میرجاوه در زبان بلوچی به معنی «جایگاه میر» و در ارتباط با میربولان ریگی است. شهر و منطقۀ میرجاوه به یاد میربولان ریگی، از سرداران بلوچ نادرشاه در فتح هند، به این نام خوانده می‌شود. نادرشاه به خاطر نقش میربولان در این پیروزی، منطقۀ میرجاوه را به او اهدا کرد. میرجاوه در اولین تقسیمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش بود و پس از تشکیل شهرستان زاهدان، از سال 1332ش به‌ عنوان یکی از بخش‌های این شهرستان شناخته شد و دارای دو دهستان لادیز و تمین بود. آبادی میرجاوه پس از شروع به کار خط راه‌آهن کویته - زاهدان در نقطۀ مرزی دو کشور ایران و پاکستان و با احداث مجموعه‌هايی از ساختمان‌های اداری و دولتی و شخصی (در دورۀ حضور و اشغال سرحد بلوچستان توسط انگلیسی‌ها در سال‌های پیش از جنگ جهانی اول و چندسال پس از آن) گسترش یافت. میرجاوه در سال 1361ش به شهر و در اسفندماه 1391ش با انتزاع بخش میرجاوه از شهرستان زاهدان به شهرستان ارتقا پیدا کرد.