رشتی، سید کاظم (رشت ۱۲۱۲ـ کربلا ۱۲۵۹ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان =سید کاظم رشتی | |عنوان =سید کاظم رشتی | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۷: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}<p>عالم معروف [[شیخیه]]، شاگرد و جانشین [[احسایی، شیخ احمد (احسا ۱۱۶۶ـ مدینه ۱۲۴۱ق)|شیخ احمد احسایی]]. نیاکانش از سادات حسینی مدینه بودند که بهسبب شیوع طاعون از مدینه به رشت کوچیدند. پس از تکمیل سطوح عالی راهی قزوین شد. سپس به عتبات مقدسۀ عراق هجرت نمود و کربلا را مسکن دایمی خود قرار داد. در این هنگام برای نخستینبار با شیخ احمد احسایی برخورد کرد و سخت تحت تأثیر افکار وی قرار گرفت و به حوزۀ او پیوست. پس از آمدن احسایی به ایران، کرسی تدریس و رهبری شیخیه و تفسیر اقوال و گفتار احسایی، در کربلا و دیگر شهرهای عراق، با او بود. سید کاظم تا پایان زندگی در کربلا به تدریس و ترویج مکتب شیخیه پرداخت. پس از او حاج محمدکریمخان، که شاگرد وی بود، رهبر شیخیه (شاخۀ حاج کریم خانی) یا طریقۀ رُکنیه شد. [[ | }}[[پرونده: 22092200.jpg | بندانگشتی|رشتي، سيد کاظم]] | ||
رشتی، سید کاظم (رشت ۱۲۱۲ـ کربلا ۱۲۵۹ق)<br><p>عالم معروف [[شیخیه]]، شاگرد و جانشین [[احسایی، شیخ احمد (احسا ۱۱۶۶ـ مدینه ۱۲۴۱ق)|شیخ احمد احسایی]]. نیاکانش از سادات حسینی مدینه بودند که بهسبب شیوع طاعون از مدینه به رشت کوچیدند. پس از تکمیل سطوح عالی راهی قزوین شد. سپس به عتبات مقدسۀ عراق هجرت نمود و کربلا را مسکن دایمی خود قرار داد. در این هنگام برای نخستینبار با شیخ احمد احسایی برخورد کرد و سخت تحت تأثیر افکار وی قرار گرفت و به حوزۀ او پیوست. پس از آمدن احسایی به ایران، کرسی تدریس و رهبری شیخیه و تفسیر اقوال و گفتار احسایی، در کربلا و دیگر شهرهای عراق، با او بود. سید کاظم تا پایان زندگی در کربلا به تدریس و ترویج مکتب شیخیه پرداخت. پس از او حاج محمدکریمخان، که شاگرد وی بود، رهبر شیخیه (شاخۀ حاج کریم خانی) یا طریقۀ رُکنیه شد. [[باب، سید علی محمد (شیراز ۱۲۳۵ـ تبریز ۱۲۶۶ق)|علی محمد باب]] نیز شاگرد سید کاظم رشتی بود. فرزندانش سید احمد و سید حسن رشتی بر طریقه پدر اعتقاد راسخ داشتند. این خاندان و اتباع آنها را به این جهت کشفی میخوانند که سید کاظم کاشف اسرار کلمات و عبارات و سخنان شیخ احمد احسایی بود. او بیش از ۱۵۰ کتاب و رساله به عربی و فارسی تألیف کرده که اکثر آنها به عربی است و مطالب بیشتر آنها مبهم و نامفهوم است. از آثارش: ''شرحُالقَصیده'' در شرح ''قصیدۀ لامیۀ'' پاشا عبدالباقی اَفَندی عُمَری موصلی (تهران، ۱۲۷۰ق)؛ ''اثبات وجودِالجن''؛'' اسرارُالعبادات''؛ ''مَقاماتُالعارفین''؛'' دلیلُالْمُتَحَیِّرین''؛ ''شرح دعاءالسِمات''.</p> | |||
<br><!--22092200--> | <br><!--22092200--> | ||
[[رده:دین اسلام]] | [[رده:دین اسلام]] | ||
[[رده:اشخاص و عناوین، اصطلاحات و مفاهیم عمومی]] | [[رده:اشخاص و عناوین، اصطلاحات و مفاهیم عمومی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۴
| سید کاظم رشتی | |
|---|---|
| زادروز |
رشت ۱۲۱۲ق |
| درگذشت | کربلا ۱۲۵۹ق |
| ملیت | ایرانی |
| شغل و تخصص اصلی | عالم شیخیه |
| سمت | تحت تاثیر افکار شیخ احمد احسایی، تدریس و رهبری شیخیه و تفسیر اقوال و گفتار احسایی، تدریس و ترویج مکتب شیخیه در کربلا و دیگر شهرهای عراق |
| آثار | شرحال قصیده در شرح قصیده لامیه پاشا عبدالباقی افندی عمری موصلی (تهران، ۱۲۷۰ق)؛ اثبات وجودالجن؛ اسرارالعبادات |
| گروه مقاله | دین اسلام |
| خویشاوندان سرشناس | سید احمد و سید حسن رشتی (فرزندان) |
رشتی، سید کاظم (رشت ۱۲۱۲ـ کربلا ۱۲۵۹ق)
عالم معروف شیخیه، شاگرد و جانشین شیخ احمد احسایی. نیاکانش از سادات حسینی مدینه بودند که بهسبب شیوع طاعون از مدینه به رشت کوچیدند. پس از تکمیل سطوح عالی راهی قزوین شد. سپس به عتبات مقدسۀ عراق هجرت نمود و کربلا را مسکن دایمی خود قرار داد. در این هنگام برای نخستینبار با شیخ احمد احسایی برخورد کرد و سخت تحت تأثیر افکار وی قرار گرفت و به حوزۀ او پیوست. پس از آمدن احسایی به ایران، کرسی تدریس و رهبری شیخیه و تفسیر اقوال و گفتار احسایی، در کربلا و دیگر شهرهای عراق، با او بود. سید کاظم تا پایان زندگی در کربلا به تدریس و ترویج مکتب شیخیه پرداخت. پس از او حاج محمدکریمخان، که شاگرد وی بود، رهبر شیخیه (شاخۀ حاج کریم خانی) یا طریقۀ رُکنیه شد. علی محمد باب نیز شاگرد سید کاظم رشتی بود. فرزندانش سید احمد و سید حسن رشتی بر طریقه پدر اعتقاد راسخ داشتند. این خاندان و اتباع آنها را به این جهت کشفی میخوانند که سید کاظم کاشف اسرار کلمات و عبارات و سخنان شیخ احمد احسایی بود. او بیش از ۱۵۰ کتاب و رساله به عربی و فارسی تألیف کرده که اکثر آنها به عربی است و مطالب بیشتر آنها مبهم و نامفهوم است. از آثارش: شرحُالقَصیده در شرح قصیدۀ لامیۀ پاشا عبدالباقی اَفَندی عُمَری موصلی (تهران، ۱۲۷۰ق)؛ اثبات وجودِالجن؛ اسرارُالعبادات؛ مَقاماتُالعارفین؛ دلیلُالْمُتَحَیِّرین؛ شرح دعاءالسِمات.