پرش به محتوا

ژاک دالکروز، امیل: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۲: خط ۱۲:
|ملیت=فرانسوی
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ژنو
| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز  
| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز  
|شغل و تخصص های دیگر= مدرس‌
|شغل و تخصص های دیگر= مدرس‌
|سبک =  
|سبک =  
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =
|سمت =1892 استاد هارمونی‌ همین‌ کنسرواتوار
|جوایز و افتخارات =  
|جوایز و افتخارات =  
|آثار =اپراهای ویولون‌ نفرین‌شده‌ (1893)، ژانی (1894)، سانشو پانزا (سانچو پانثا) (از روی‌ سروانتس‌، 1897)
|آثار =اپراهای ویولون‌ نفرین‌شده‌ (1893)، ژانی (1894)، سانشو پانزا (سانچو پانثا) (از روی‌ سروانتس‌، 1897)
خط ۳۲: خط ۳۲:
<span dir="LTR"></span>  
<span dir="LTR"></span>  


ژاک ـ دالکروز، امیل (1865ـ1950)(<span dir="LTR">Jaques-Dalcroze, Emile</span>)
ژاک ـ دالکروز، امیل (1865ـ1950) (Jaques-Dalcroze, Emile)




آهنگساز و مدرس‌ فرانسوی‌. نام‌ او به‌خاطر نظام‌ تعلیم‌ بدن‌ به ‌کمک‌ انجام‌ حرکات‌ ریتمیک‌ با موسیقی‌ (اِئوریتمی‌)، و پایه‌گذاری‌ مؤسسۀ‌ ژاک ‌ـ دالکروز در ژنو، (در 1915) ماندگار شده‌ است‌. او در پاریس‌، فرانسه‌، از لئو دلیب‌ و در وین‌، از روبرت‌ فوکس‌ تعلیم‌ گرفت‌ و در کنسرواتوار ژنو تحصیل‌ کرد و در 1892 استاد هارمونی‌ همین‌ کنسرواتوار شد. او در آن‌جا نظام‌ آموزش‌ موسیقی‌ توسط‌ هماهنگی‌ با حرکات‌ بدنی‌ را ابداع‌ کرد. از جمله‌ آثار او: اپراهای ویولون‌ نفرین‌شده‌ (1893)، ژانی (1894)، سانشو پانزا (سانچو پانثا) (از روی‌ سروانتس‌، 1897)، نیک‌مرد سابق‌ (1906)، دوقلوهای‌ برگامویی، <span dir="LTR">La Fille au vautour</span> (از روی‌ و. فون‌ هیلِرن‌)؛ نمایش‌ جشنواره‌ای‌ ضیافت‌ جوانی‌ و سُرور (1932). کُرال‌ شب‌زنده‌داری، <span dir="LTR">Festival vaudois</span>. ارکستری سوییت‌ برای‌ ارکستر؛ دو کنسرتوی‌ ویولون‌ (1902، 1911) به‌علاوۀ موسیقی‌ مجلسی‌ سه‌ کوآرتت‌ زهی‌.
 
 
آهنگساز و مدرس‌ فرانسوی‌. نام‌ او به‌خاطر نظام‌ تعلیم‌ بدن‌ به ‌کمک‌ انجام‌ حرکات‌ ریتمیک‌ با موسیقی‌ (اِئوریتمی‌)، و پایه‌گذاری‌ مؤسسۀ‌ ژاک ‌ـ دالکروز در [[ژنو]]، (در 1915) ماندگار شده‌ است‌. او در [[پاریس، شهر|پاریس‌]]، [[فرانسه|فرانسه‌]]، از لئو دلیب‌ و در [[وین|وین‌]]، از روبرت‌ فوکس‌ تعلیم‌ گرفت‌ و در کنسرواتوار ژنو تحصیل‌ کرد و در 1892 استاد هارمونی‌ همین‌ کنسرواتوار شد. او در آن‌جا نظام‌ آموزش‌ موسیقی‌ توسط‌ هماهنگی‌ با حرکات‌ بدنی‌ را ابداع‌ کرد. از جمله‌ آثار او: اپراهای ویولن‌ نفرین‌شده‌ (1893)، ژانی (1894)، سانشو پانزا (سانچو پانثا) (از روی‌ سروانتس‌، 1897)، نیک‌مرد سابق‌ (1906)، دوقلوهای‌ برگامویی، La Fille au vautour (از روی‌ و. فون‌ هیلِرن‌)؛ نمایش‌ جشنواره‌ای‌ ضیافت‌ جوانی‌ و سُرور (1932). کُرال‌ شب‌زنده‌داری، Festival vaudois. ارکستری سوییت‌ برای‌ ارکستر؛ دو کنسرتوی‌ ویولن‌ (1902، 1911) به‌علاوۀ موسیقی‌ مجلسی‌ سه‌ [[کوآرتت زهی|کوآرتت‌ زهی‌]].


<br />
<br />
سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش