پرش به محتوا

نبرد بووین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:
نبرد بووین Battle of Bouvines
نبرد بووین Battle of Bouvines


نبردی میان [[فیلیپ (فرانسه ۲) دوم (۱۱۶۵ـ۱۲۲۳م)|فیلیپ دوم]] (فیلیپ اوگوست)<ref>(Philip II (Philip Augustus</ref>، شاه [[فرانسه]]، و [[اوتوی چهارم]]<ref>Otto IV</ref>، فرمانروای [[امپراتوری مقدس روم]] و متحدانش، از جمله شاه جان<ref>King John</ref>، پادشاه [[انگلستان]]، در نزدیکی روستای بووین<ref>Bouvinen</ref> در [[فلاندر]]<ref>Flanders</ref> (27 ژوئیۀ 1214م). این نبرد به پیروزی سرنوشت‌ساز فیلیپ دوم انجامید. این پیروزی، که از مهم‌ترین پیروزی‌های اروپای [[قرون وسطا]] بود، اوتو را چنان تضعیف کرد که [[فردریک (روم ۲) دوم (۱۱۹۴ـ۱۲۵۰م)|فردریک دوم]]<ref>Frederick II</ref> به جای او بر مسند امپراتوری مقدس روم تکیه زد، حاکمیت شمال فرانسه و فلاندر نصیب فیلیپ شد و انگلستان از همۀ ادعاهای خود در مورد این منطقه چشم‌پوشی کرد. قرار بر این بود که اوتو از [[هلند]]، که متحدانی در آن‌جا داشت، و جان از جنوب‌غربی به فرانسه حمله کنند. اما اوتو تأخیر کرد و جان منتظرش نماند و لشکرش را به بوردو<ref>Bordeaux</ref> بازگرداند. در این اثنا، سپاه فرانسه به جانب فلاندر پیشروی کرد. اوتو سرانجام عازم جنوب شد و دو لشکر در بووین، که روستایی است بین لیل<ref>Lille</ref> و [[تورنه]]<ref>Tournai</ref> در شمال فرانسه، رویارو شدند. شمار سپاهیان لشکر اوتو، که نیروهای انگلیسی‌ آن اندک بودند، شاید به 30 هزار تن می‌رسید و شمار فرانسویان نیز همین تعداد بود. دو طرف سربازان پیاده خود را در میانه لشکر و سواره‌نظام را در دو طرف و نیروهای احتیاط را در عقب لشکر مستقر کردند. اما فرانسویان رفته‌رفته برتری یافتند، متحدان را تارومار کردند و سربازان بسیاری را به اسارت گرفتند.
نبردی میان [[فیلیپ دوم (۱۱۶۵ـ۱۲۲۳م)|فیلیپ دوم]] (فیلیپ اوگوست)<ref>(Philip II (Philip Augustus</ref>، شاه [[فرانسه]]، و [[اوتوی چهارم]]<ref>Otto IV</ref>، فرمانروای [[امپراتوری مقدس روم]] و متحدانش، از جمله شاه جان<ref>King John</ref>، پادشاه [[انگلستان]]، در نزدیکی روستای بووین<ref>Bouvinen</ref> در [[فلاندر]]<ref>Flanders</ref> (27 ژوئیۀ 1214م). این نبرد به پیروزی سرنوشت‌ساز فیلیپ دوم انجامید. این پیروزی، که از مهم‌ترین پیروزی‌های اروپای [[قرون وسطا]] بود، اوتو را چنان تضعیف کرد که [[فردریک دوم (۱۱۹۴ـ۱۲۵۰م)|فردریک دوم]]<ref>Frederick II</ref> به جای او بر مسند امپراتوری مقدس روم تکیه زد، حاکمیت شمال فرانسه و فلاندر نصیب فیلیپ شد و انگلستان از همۀ ادعاهای خود در مورد این منطقه چشم‌پوشی کرد. قرار بر این بود که اوتو از [[هلند]]، که متحدانی در آن‌جا داشت، و جان از جنوب‌غربی به فرانسه حمله کنند. اما اوتو تأخیر کرد و جان منتظرش نماند و لشکرش را به بوردو<ref>Bordeaux</ref> بازگرداند. در این اثنا، سپاه فرانسه به جانب فلاندر پیشروی کرد. اوتو سرانجام عازم جنوب شد و دو لشکر در بووین، که روستایی است بین لیل<ref>Lille</ref> و [[تورنه]]<ref>Tournai</ref> در شمال فرانسه، رویارو شدند. شمار سپاهیان لشکر اوتو، که نیروهای انگلیسی‌ آن اندک بودند، شاید به 30 هزار تن می‌رسید و شمار فرانسویان نیز همین تعداد بود. دو طرف سربازان پیاده خود را در میانه لشکر و سواره‌نظام را در دو طرف و نیروهای احتیاط را در عقب لشکر مستقر کردند. اما فرانسویان رفته‌رفته برتری یافتند، متحدان را تارومار کردند و سربازان بسیاری را به اسارت گرفتند.


&nbsp;
&nbsp;
۴۸٬۲۱۱

ویرایش