ابن بواب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابن بواب|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=ابوالحسن علاء الدین علی بن‌ هلال|نام مستعار=|لقب=«ابن‌الستری» و «ابن‌البواب»|زادروز=|تاریخ مرگ=۴۲۳ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=خوشنویس|شغل و تخصص های دیگر=ادیب|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=دیوان اشعار‌الحاوره، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی استانبول، به خطوط ثلث و نسخ، و قرآنی (۳۹۱ق) و کتابت ۶۴ قرآن|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=خوشنویسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابن بواب|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=ابوالحسن علاء الدین علی بن‌ هلال|نام مستعار=|لقب=«ابن‌الستری» و «ابن‌البواب»|زادروز=|تاریخ مرگ=۴۲۳ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=خوشنویس|شغل و تخصص های دیگر=ادیب|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=دیوان اشعار‌الحاوره، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی استانبول، به خطوط ثلث و نسخ، و قرآنی (۳۹۱ق) و کتابت ۶۴ قرآن|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=خوشنویسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[پرونده: 11026800.jpg | بندانگشتی|دست‌خط ابن بَوّاب]]ابن بَوّاب (  ـ۴۲۳ق)<br>


ابن بَوّاب (  ـ۴۲۳ق)<br>
(نام اصلی: ابوالحسن علاءالدین علی بن‌ هلال) خوشنویس و ادیب ایرانی. پدرش دربان و پرده‌دار [[آل بویه]] بود و به این مناسبت به او «ابن‌الستری» و «ابن‌البواب» گفته‌اند. از شاگردان [[ابن مقله]]، و نیز ابوعبدالله محمد بن اسد بغدادی، و ابوبکر احمد بن سلیمان نجاد بود. آثار اندکی از او باقی مانده است، ازجمله ''دیوان اشعار‌الحاوره''، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی [[استانبول]]، به خطوط [[ثلث، خط|ثلث]] و [[نسخ، خط|نسخ]]، و قرآنی که تاریخ ۳۹۱ق دارد و در کتابخانۀ چستربیتی [[دابلین]] ([[ایرلند]]) نگهداری می‌شود. او اصلاحاتی را نیز در خط نسخ به‌وجود آورد و شکل‌هایی از [[ثلث، خط|خط ثلث]] را وارد آن کرد، زیرا این خط تا دورۀ ابن مقله متأثر از قواعد خط محقق بود. ابن‌البواب به کتابت‌نویسی مشهور است و ۶۴ قرآن کتابت کرده است. نوشتن شانزده نوع خط را به او منسوب می‌دانند. اشعاری نیز در فن خط و لوازم آن سروده است.
[[پرونده: 11026800.jpg | بندانگشتی|دست‌خط ابن بَوّاب]](نام اصلی: ابوالحسن علاءالدین علی بن‌ هلال) خوشنویس و ادیب ایرانی. پدرش دربان و پرده‌دار [[آل بویه]] بود و به این مناسبت به او «ابن‌الستری» و «ابن‌البواب» گفته‌اند. از شاگردان [[ابن مقله]]، و نیز ابوعبدالله محمد بن اسد بغدادی، و ابوبکر احمد بن سلیمان نجاد بود. آثار اندکی از او باقی مانده است، ازجمله ''دیوان اشعار‌الحاوره''، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی [[استانبول]]، به خطوط [[ثلث، خط|ثلث]] و [[نسخ، خط|نسخ]]، و قرآنی که تاریخ ۳۹۱ق دارد و در کتابخانۀ چستربیتی [[دابلین]] ([[ایرلند]]) نگهداری می‌شود. او اصلاحاتی را نیز در خط نسخ به‌وجود آورد و شکل‌هایی از خط ثلث را وارد آن کرد، زیرا این خط تا دورۀ ابن مقله متأثر از قواعد خط محقق بود. ابن‌البواب به کتابت‌نویسی مشهور است و ۶۴ قرآن کتابت کرده است. نوشتن شانزده نوع خط را به او منسوب می‌دانند. اشعاری نیز در فن خط و لوازم آن سروده است.
<br><!--11026800-->
<br><!--11026800-->
[[رده:خوشنویسی]]
[[رده:خوشنویسی]]
[[رده:اشخاص و آثار]]
[[رده:اشخاص و آثار]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۳

ابن بواب
درگذشت ۴۲۳ق
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی خوشنویس
شغل و تخصص های دیگر ادیب
لقب «ابن‌الستری» و «ابن‌البواب»
نام اصلی ابوالحسن علاء الدین علی بن‌ هلال
آثار دیوان اشعار‌الحاوره، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی استانبول، به خطوط ثلث و نسخ، و قرآنی (۳۹۱ق) و کتابت ۶۴ قرآن
گروه مقاله خوشنویسی
دست‌خط ابن بَوّاب

ابن بَوّاب ( ـ۴۲۳ق)

(نام اصلی: ابوالحسن علاءالدین علی بن‌ هلال) خوشنویس و ادیب ایرانی. پدرش دربان و پرده‌دار آل بویه بود و به این مناسبت به او «ابن‌الستری» و «ابن‌البواب» گفته‌اند. از شاگردان ابن مقله، و نیز ابوعبدالله محمد بن اسد بغدادی، و ابوبکر احمد بن سلیمان نجاد بود. آثار اندکی از او باقی مانده است، ازجمله دیوان اشعار‌الحاوره، رساله‌ای از جاحظ، در موزۀ اسلامی استانبول، به خطوط ثلث و نسخ، و قرآنی که تاریخ ۳۹۱ق دارد و در کتابخانۀ چستربیتی دابلین (ایرلند) نگهداری می‌شود. او اصلاحاتی را نیز در خط نسخ به‌وجود آورد و شکل‌هایی از خط ثلث را وارد آن کرد، زیرا این خط تا دورۀ ابن مقله متأثر از قواعد خط محقق بود. ابن‌البواب به کتابت‌نویسی مشهور است و ۶۴ قرآن کتابت کرده است. نوشتن شانزده نوع خط را به او منسوب می‌دانند. اشعاری نیز در فن خط و لوازم آن سروده است.