علیرضا بس دست: تفاوت میان نسخه‌ها

نوازنده‌ی ایرانی نی. تحصیلات ابتدایى را در دبستان شهریار شهرشان گذراند. در سن ده سالگى به نواختن تنبک و [[فلوت]] روى آورد. با کوزه تنبک ساخت و به تقلید از آهنگ‌‏هایى که از رادیو پخش مى‏‌شد (و غالبا از روی تک‌نوازی‌های استاد [[حسن کسایی (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]) نواختن نی را دنبال مى‏‌کرد. در سال 1351 در اولین کنکور موسیقى که با همت یک بنیاد فرهنگى برگزار شد شرکت کرد و نفر اول نى کشور شد. چون در همان سال دیپلم ریاضى‌اش را هم گرفته بود، وارد هنرکده‌ی موسیقى ملى شد. او همزمان با تحصیلات هنرکده، زیر نظر [[محمود کریمی (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)|محمود کریمى]] مدت‌ها به فراگیرى گوشه‏‌ها و ردیف‌‏هاى آواز ایرانى پرداخت.  

بس‌دست در سال 1356 (در روزهاى تعطیل دانشگاه)، دوروز در هفته در رادیو [[کرمانشاه، شهر|کرمانشاه]] اجرای نی داشته و آهنگ‌‏هایى هم در کنار نوازندگى ساخته است. در سال 1359 در رادیو و تلویزیون ایران به کار نوازندگى و آهنگ‌سازى در ارکسترهاى سنتى و بزرگ وارد شد و در سال 1360 در تالار وحدت، مرکز سرود و آهنگ‌‏هاى انقلابى کارهاى هنرى خود را دنبال کرد. بس‏‌دست با ارکسترهاى بزرگ و صاحب‌‏نامى مثل ارکستر مجلسى تلویزیون و ارکستر سمفونیک به عنوان تک‌نواز و هم‌نواز همکارى کرده و در کنسرت‌‏هاى متعددى در [[تالار رودکی|تالار رودکى]] و سالن‏‌هاى مراکز فرهنگى و هنرى شرکت داشته است. او سال‏‌هاست که مشغول تدریس نى مى‏‌باشد. علاوه بر این  بیش‌تر از بیست نوار کاست هم با همکارى خوانندگانى مثل [[حسین قوامی (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|حسین قوامى]]، [[محمودی خوانساری، محمود (تهران ۱۳۱۳ـ۱۳۶۶ش)|محمودى خوانسارى]]، [[مهرداد کاظمی|مهرداد کاظمى]]، مظهر خالقى و قاسم رفعتى (به‌ همراه هنرمندانى چون برادران سینکى، داود یاسرى، مجتبى میرزاده و محمود فرهمندبافى) از او منتشر شده است.[[پرونده:2042151917.jpg|جایگزین=علیرضا بس‌دست|بندانگشتی|علیرضا بس‌دست]]برخی از آلبوم‌ها: ''نسیم زلف'' (آهنگساز و نوازنده نی)؛ ''خزان عشق'' ([[علی رستمیان]])؛ ''دل من'' (علی رستمیان)؛ ''بامدادان'' (علی رستمیان)؛ ''مردان خدا'' (جلال‌الدین محمدیان)؛ ''نغمه‌گر'' (تک‌نوازی نی).