سبک بین المللی: تفاوت میان نسخه‌ها

از سبک‌های معماری، و از مراحل آغازین و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement</ref>. در دهۀ ۱۹۲۰ در غرب اروپا پا گرفت، و در دهۀ ۱۹۳۰، به‌ویژه در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، به اوج رسید. چیرگی اشکال هندسی، به‌ویژه مستطیل‌ها، تأکید بر ترکیب‌بندی نامتقارن، صرفِ هزینۀ گزاف برای شیشه‌کاری، و دیوارهای سفیدکاری شده، از مشخصات این شیوه‌اند. نمونه‌های آن عبارت‌اند از ساختمان [[باوهاوس]]<ref>Bauhaus </ref>، کار [[گروپیوس، والتر آدولف (۱۸۸۳ـ۱۹۶۹)|والتر گروپیوس]]<ref>Walter Gropius</ref>، [[دسایو|دسائو]]<ref>Dessau </ref>، [[آلمان]] (۱۹۲۵ـ۱۹۲۶)؛ ویلا ساووی<ref>Villa Savoye</ref>، کار [[لوکوربوزیه]]<ref>Le Corbusier</ref>، در پوئاسی<ref>Poissy</ref>، [[فرانسه]] (۱۹۲۷ـ۱۹۳۱)؛ کتابخانۀ ویپوری<ref>Viipuri Library</ref>، در [[فنلاند]] (اکنون در روسیه)، کار [[آلتو، آلوار (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)|آلوار آلتو]]<ref>Alvar Aalto</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۵)؛ و پاویون بارسلون<ref>Barcelona Pavilion</ref>، کار [[میس وان در روهه، لودویگ (۱۸۸۶ـ۱۹۶۹)|میس وان در روهه]]<ref>Mies van der Rohe</ref> (۱۹۲۹). اصطلاح «سبک بین‌المللی» را [[جانسون، فیلیپ (۱۹۰۶ـ ۲۰۰۵)|فیلیپ جانسون]]<ref>Philip Johnson</ref> و آلفرد بار<ref>Alfred Barr</ref> در ۱۹۳۲ برای توصیف کارهای لوکوربوزیه، گروپیوس، و میس وان در روهه، (و دیگران) ابداع کردند. گاهی این اصطلاح در اشاره به کلّ جنبش مدرن نیز استفاده می‌شود.