سولرز، فیلیپ: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۴: خط ۴:
نویسنده و منتقد فرانسوی. در ۱۹۶۰م مجلۀ پیشتاز ''تِل کل''<ref>''Tel Quel''</ref> را تأسیس کرد که تا ۱۹۸۲م منتشر می‌شد. در دهۀ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰م در بطن شورش‌های روشنفکرانه در پاریس شرکت داشت. [[ژاک لاکان]]<ref>Jacques Lacan</ref>، [[آلتوسر، لوئی (۱۹۱۸ـ۱۹۹۰م)|لوئی آلتوسر]]<ref>Louis Althusser</ref> و [[رولان بارت]]<ref>Roland Barthes</ref> ازجمله دوستان او بودند. سولرز پس از اولین رمانش، ''انزوای شگفت''<ref>''A Strange Solitude''</ref> (۱۹۵۸م)، که [[موریاک، فرانسوا (۱۸۸۵ـ۱۹۷۰)|فرانسوآ موریاک]]<ref>François Mauriac</ref> و [[آراگون، لوئی (۱۸۹۷ـ۱۹۸۲م)|لوئی آراگون]]<ref>Louis Aragon</ref> آن را ستودند، ''پارک''<ref>''The Park''</ref> (۱۹۶۱م) را در قالب روایی نوشت و درپی آن ''حادثه''<ref>''Event''</ref> (۱۹۶۵م) و ''اعداد''<ref>''Numbers''</ref> (۱۹۶۸م) را منتشر کرد. [[ژاک دریدا]]<ref>Jacques Derrida</ref> در کتابش، ''اشاعه''<ref>''Dissemination''</ref>، به تجزیه و تحلیل این سه رمان پرداخته است. دیگر رمان‌های او عبارت‌اند از ''بهشت''<ref>''Paradis''</ref> (۱۹۸۱م)، ''چهرۀ بازیگر''<ref>''Portrait du Joueur''</ref> (۱۹۸۴م)، ''سوسن طلایی''<ref>''Le Lys d’Or''</ref> (۱۹۸۹م)، و ''جشن در ونیز''<ref>''Watteau in Venice''</ref> (۱۹۹۱م). این رمان‌ها با ارائۀ تفسیری نو از اندیشه‌های سیاسی، رسانه‌ها، روابط جنسی، مذهب، و هنر جامعه‌ای را که خواننده در آن زندگی می‌کند به روشنی و با نگاهی داستانی بررسی کرده‌اند. در همۀ این رمان‌ها علاقۀ سولرز به تمدن چینی نقشی بسزا دارد. نوشته‌های سولرز کیفیتی موسیقایی دارند و او استفاده از زبان گفتار و آواها را در نوشته‌هایش همیشه در اولویت قرار می‌دهد.
نویسنده و منتقد فرانسوی. در ۱۹۶۰م مجلۀ پیشتاز ''تِل کل''<ref>''Tel Quel''</ref> را تأسیس کرد که تا ۱۹۸۲م منتشر می‌شد. در دهۀ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰م در بطن شورش‌های روشنفکرانه در پاریس شرکت داشت. [[ژاک لاکان]]<ref>Jacques Lacan</ref>، [[آلتوسر، لوئی (۱۹۱۸ـ۱۹۹۰م)|لوئی آلتوسر]]<ref>Louis Althusser</ref> و [[رولان بارت]]<ref>Roland Barthes</ref> ازجمله دوستان او بودند. سولرز پس از اولین رمانش، ''انزوای شگفت''<ref>''A Strange Solitude''</ref> (۱۹۵۸م)، که [[موریاک، فرانسوا (۱۸۸۵ـ۱۹۷۰)|فرانسوآ موریاک]]<ref>François Mauriac</ref> و [[آراگون، لوئی (۱۸۹۷ـ۱۹۸۲م)|لوئی آراگون]]<ref>Louis Aragon</ref> آن را ستودند، ''پارک''<ref>''The Park''</ref> (۱۹۶۱م) را در قالب روایی نوشت و درپی آن ''حادثه''<ref>''Event''</ref> (۱۹۶۵م) و ''اعداد''<ref>''Numbers''</ref> (۱۹۶۸م) را منتشر کرد. [[ژاک دریدا]]<ref>Jacques Derrida</ref> در کتابش، ''اشاعه''<ref>''Dissemination''</ref>، به تجزیه و تحلیل این سه رمان پرداخته است. دیگر رمان‌های او عبارت‌اند از ''بهشت''<ref>''Paradis''</ref> (۱۹۸۱م)، ''چهرۀ بازیگر''<ref>''Portrait du Joueur''</ref> (۱۹۸۴م)، ''سوسن طلایی''<ref>''Le Lys d’Or''</ref> (۱۹۸۹م)، و ''جشن در ونیز''<ref>''Watteau in Venice''</ref> (۱۹۹۱م). این رمان‌ها با ارائۀ تفسیری نو از اندیشه‌های سیاسی، رسانه‌ها، روابط جنسی، مذهب، و هنر جامعه‌ای را که خواننده در آن زندگی می‌کند به روشنی و با نگاهی داستانی بررسی کرده‌اند. در همۀ این رمان‌ها علاقۀ سولرز به تمدن چینی نقشی بسزا دارد. نوشته‌های سولرز کیفیتی موسیقایی دارند و او استفاده از زبان گفتار و آواها را در نوشته‌هایش همیشه در اولویت قرار می‌دهد.


&nbsp;همسر وی متفکر معروف [[کریستوا، یولیا (۱۹۴۱)|ژولیا کریستوا]] است.
&nbsp;همسر وی متفکر معروف [[کریستوا، یولیا|ژولیا کریستوا]] است.
 
 
 


----
----

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۳

سولِرْز، فیلیپ (۱۹۳۶م - )(Sollers, Philippe)

فیلیپ سولرز

نویسنده و منتقد فرانسوی. در ۱۹۶۰م مجلۀ پیشتاز تِل کل[۱] را تأسیس کرد که تا ۱۹۸۲م منتشر می‌شد. در دهۀ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰م در بطن شورش‌های روشنفکرانه در پاریس شرکت داشت. ژاک لاکان[۲]، لوئی آلتوسر[۳] و رولان بارت[۴] ازجمله دوستان او بودند. سولرز پس از اولین رمانش، انزوای شگفت[۵] (۱۹۵۸م)، که فرانسوآ موریاک[۶] و لوئی آراگون[۷] آن را ستودند، پارک[۸] (۱۹۶۱م) را در قالب روایی نوشت و درپی آن حادثه[۹] (۱۹۶۵م) و اعداد[۱۰] (۱۹۶۸م) را منتشر کرد. ژاک دریدا[۱۱] در کتابش، اشاعه[۱۲]، به تجزیه و تحلیل این سه رمان پرداخته است. دیگر رمان‌های او عبارت‌اند از بهشت[۱۳] (۱۹۸۱م)، چهرۀ بازیگر[۱۴] (۱۹۸۴م)، سوسن طلایی[۱۵] (۱۹۸۹م)، و جشن در ونیز[۱۶] (۱۹۹۱م). این رمان‌ها با ارائۀ تفسیری نو از اندیشه‌های سیاسی، رسانه‌ها، روابط جنسی، مذهب، و هنر جامعه‌ای را که خواننده در آن زندگی می‌کند به روشنی و با نگاهی داستانی بررسی کرده‌اند. در همۀ این رمان‌ها علاقۀ سولرز به تمدن چینی نقشی بسزا دارد. نوشته‌های سولرز کیفیتی موسیقایی دارند و او استفاده از زبان گفتار و آواها را در نوشته‌هایش همیشه در اولویت قرار می‌دهد.

 همسر وی متفکر معروف ژولیا کریستوا است.




  1. ↑ Tel Quel
  2. ↑ Jacques Lacan
  3. ↑ Louis Althusser
  4. ↑ Roland Barthes
  5. ↑ A Strange Solitude
  6. ↑ François Mauriac
  7. ↑ Louis Aragon
  8. ↑ The Park
  9. ↑ Event
  10. ↑ Numbers
  11. ↑ Jacques Derrida
  12. ↑ Dissemination
  13. ↑ Paradis
  14. ↑ Portrait du Joueur
  15. ↑ Le Lys d’Or
  16. ↑ Watteau in Venice