تیافو، فرانسیس: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:2042176070.jpg|بندانگشتی|فرانسیس تیافو]]
{{جعبه زندگینامه|عنوان=فرانسیس تیافو|نام=Frances Tiafoe|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=مریلند1998م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=امریکایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=رتبه 10 انفرادی جهان (2023م)، برنده اورنج باول (۲۰۱۳م)، رتبه اول مسابقات نوجوانان اوپن (آزاد) فرانسه (2014م)|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=تنیس‌|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[پرونده:2042176070.jpg|بندانگشتی|فرانسیس تیافو]]
تیافو، فرانسیس (1998-    ) (Tiafoe, Frances)
تیافو، فرانسیس (1998م-    ) (Tiafoe, Frances)


تنیس‌باز امریکایی. در ژوئن 2023 به رتبۀ 10 انفرادی جهان رسید. او اولین مرد امریکایی [[سیرا لیون|سیرالئون]]<ref>Sierra Leon</ref> شد که در رتبۀ 10 برتر انجمن تنیس‌بازان حرفه‌ای (ای‌تی‌پی)<ref>Association of Tennis Professionals (ATP)</ref> قرار گرفت. نخستین قهرمانی از سه عنوان ای‌تی‌پی خود را در دلری بیچ اوپن<ref>Delray Beach Open</ref> 2018 به دست آورد و به جوانترین مرد امریکایی تبدیل شد که پس از اندی رادیک<ref>Andy Roddick </ref> در سال 2002 ، یک تورنمنت را در تور جهانی برنده شده است. او دومین عنوان خود را در زمین خاکی در مسابقات قهرمانی زمین خاکی مردان ایالات متحده<ref>U.S. Men's Clay Court Championships </ref> در سال 2023 به دست آورد. تنیس حرفه‌ای را از ۲۰۱۵ آغاز کرد. در ۱۵ سالگی برندۀ اورنج باول<ref>Orange Bowl</ref> ۲۰۱۳ شد. در ۱۷ سالگی و پس از مایکل چانگ<ref>Michael Chang</ref> در سال ۱۹۸۹، جوان‌ترین امریکایی در قرعه‌کشی اصلی مسابقات آزاد فرانسه شد. قهرمان ملی نوجوانان ایالات متحده شد و در تور چلنجر ای‌تی‌پی<ref>ATP Challenger Tour</ref> به موفقیت رسید و چهار عنوان به دست آورد. در مسابقات آزاد استرالیا<ref>2019 Australian Open</ref> ۲۰۱۹، به مرحلۀ یک چهارم نهایی و در ۲۰۲۲، در مسابقات آزاد امریکا<ref>US Open</ref> برای اولین بار به نیمه‌نهایی گرند اسلم<ref>Grand Slam</ref> رسید.
تنیس‌باز امریکایی. در ژوئن 2023م به رتبۀ 10 انفرادی جهان رسید. او اولین مرد امریکایی [[سیرا لئون|سیرالئون]]<ref>Sierra Leon</ref> شد که در رتبۀ 10 برتر انجمن تنیس‌بازان حرفه‌ای (ای‌تی‌پی)<ref>Association of Tennis Professionals (ATP)</ref> قرار گرفت. نخستین قهرمانی از سه عنوان ای‌تی‌پی خود را در دلری بیچ اوپن<ref>Delray Beach Open</ref> 2018م به دست آورد و به جوانترین مرد امریکایی تبدیل شد که پس از اندی رادیک<ref>Andy Roddick </ref> در سال 2002م، یک تورنمنت را در تور جهانی برنده شده است. او دومین عنوان خود را در زمین خاکی در مسابقات قهرمانی زمین خاکی مردان ایالات متحده<ref>U.S. Men's Clay Court Championships </ref> در سال 2023م به دست آورد.


تیافو در ژانویۀ 1998 همراه با برادر دوقلویش، در [[مریلند]]<ref>Maryland</ref> متولد شد. او پسری مهاجر از سیرالئون جنگ‌زده بود که در یک مرکز تنیس که پدرش در آن به عنوان نگهبان کار می‌کرد، با تنیس آشنا شد. تیافو و برادر دوقلویش در ۴ سالگی ورزش تنیس را به‌طور منظم شروع کردند. هنگامی که 5 ساله بودند، پدرشان ترتیبی اتخاذ کرد که آن‌ها آموزش را در همان جایی که خودش کار میکرد (مرکز قهرمانان تنیس نوجوانان) آغاز کنند. تیافو عناوین سطح بالای نوجوانان را یک به یک به دست آورد و به شماره 2 جهان در رده‌بندی نوجوانان فدراسیون بین‌المللی تنیس (آی‌تی‌اف)<ref>ITF: International Tennis Federation</ref> دست یافت. در 14 سالگی، اولین تورنمنت معتبر بین‌المللی خود را در فرانسه پیروز شد. سال بعد، در دسامبر 2013، به جوانترین بازیکنی تبدیل شد که برندۀ اورنج باول<ref>Orange Bowl</ref>، یکی از بالاترین مسابقات درجه یک نوجوانان، شد. با این دو عنوان بزرگ، او در مسابقات نوجوانان اوپن (آزاد) فرانسه<ref>French Open</ref> در 2014 رتبۀ اول را کسب کرد. در تورنمنت گرند اسلم نوجوانان در مسابقات آزاد امریکا<ref>US Open</ref>، به نیمه‌نهایی رسید که آخرین تورنمنت فدراسیون بین‌المللی تنیس (آی‌تی‌اف) بود که او در سطح نوجوانان بازی کرد. در آگوست 2015، در مسابقات قهرمانی ملی نوجوانان، در 17 سالگی قهرمان شد و کار خود را در ردۀ نوجوانان تکمیل کرد. تیافو به موفقیت خود در تور چلنجر ادامه داد و در ناکسویل<ref>Knoxville</ref> به دومین فینال رسید؛ هر چند در فینال، از دَن ایوانز<ref>Dan Evans</ref> شکست خورد. او در ۲۰۲۳، قهرمان جام یونایتد<ref>United Cup</ref> شد. در ایندین ولز<ref>Indian Wells</ref>، به اولین نیمه‌نهایی خود در مسابقات مسترز ۱۰۰۰ امتیازی<ref>Masters 1000</ref> رسید. در مرحلۀ فینال رقابت‌های تنیس 250 امتیازی اشتوتگارت<ref>Stuttgart</ref> [[آلمان]] در ۲۰۲۳، تیافو در برابر لنارد اشتروف<ref>Lennard Struff </ref> آلمانی قرار گرفت و به عنوان قهرمانی این مسابقات دست یافت تا سومین قهرمانی خود در تور مردان را به دست بیاورد. با این قهرمانی، او در ردۀ دهم برترین تنیس‌بازان جهان جای گرفت. در ۲۰۲۴، تیافو به نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا و فینال ۱۰۰۰ امتیازی سین‌سیناتی<ref>Cincinnati </ref> در مقابل یانیک سینر<ref>Jannik Sinner</ref> رسید. در نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا، او و تیلور فریتز<ref>Taylor Fritz</ref> یک نیمه‌نهایی تمام امریکایی را برگزار کردند. تیافو به علت رفتارهایی همچون بی‌احترامی و فحاشی به داور، تاکنون چندین بار جریمه شده است.
تیافو در ژانویۀ 1998م همراه با برادر دوقلویش، در [[مریلند]]<ref>Maryland</ref> متولد شد. او پسری مهاجر از سیرالئون جنگ‌زده بود که در یک مرکز تنیس که پدرش در آن به عنوان نگهبان کار می‌کرد، با این ورزش آشنا شد. تیافو و برادر دوقلویش در ۴ سالگی ورزش تنیس را به‌طور منظم شروع کردند. هنگامی که 5 ساله بودند، پدرشان ترتیبی اتخاذ کرد که آن‌ها آموزش را در همان جایی که خودش کار میکرد (مرکز قهرمانان تنیس نوجوانان) آغاز کنند. تیافو عناوین سطح بالای نوجوانان را یک به یک به دست آورد و به شماره 2 جهان در رده‌بندی نوجوانان فدراسیون بین‌المللی تنیس (آی‌تی‌اف)<ref>ITF: International Tennis Federation</ref> دست یافت. تنیس حرفه‌ای را از ۲۰۱۵م آغاز کرد. در ۱۵ سالگی برندۀ اورنج باول<ref>Orange Bowl</ref> ۲۰۱۳م شد. قهرمان ملی نوجوانان ایالات متحده شد و در تور چلنجر ای‌تی‌پی<ref>ATP Challenger Tour</ref> به موفقیت رسید و چهار عنوان به دست آورد. در مسابقات نوجوانان اوپن (آزاد) [[فرانسه]]<ref>French Open</ref> در 2014م رتبۀ اول را کسب کرد. در تورنمنت گرند اسلم نوجوانان در مسابقات آزاد امریکا<ref>US Open</ref>، به نیمه‌نهایی رسید. در آگوست 2015م، در مسابقات قهرمانی ملی نوجوانان، در 17 سالگی قهرمان شد و کار خود را در ردۀ نوجوانان تکمیل کرد. تیافو به موفقیت خود در تور چلنجر ادامه داد و در [[ناکسویل]]<ref>Knoxville</ref> به دومین فینال رسید؛ هر چند در فینال، از دَن ایوانز<ref>Dan Evans</ref> شکست خورد. در مسابقات آزاد [[استرالیا]]<ref>2019 Australian Open</ref> ۲۰۱۹م، به مرحلۀ یک چهارم نهایی و در ۲۰۲۲م، در مسابقات آزاد امریکا<ref>US Open</ref> برای اولین بار به نیمه‌نهایی گرند اسلم<ref>Grand Slam</ref> رسید. او در ۲۰۲۳م، قهرمان جام یونایتد<ref>United Cup</ref> شد. در ایندین ولز<ref>Indian Wells</ref>، به اولین نیمه‌نهایی خود در مسابقات مسترز ۱۰۰۰ امتیازی<ref>Masters 1000</ref> رسید. در مرحلۀ فینال رقابت‌های تنیس 250 امتیازی اشتوتگارت<ref>Stuttgart</ref> [[آلمان]] در ۲۰۲۳م، تیافو به عنوان قهرمانی این مسابقات دست یافت تا سومین قهرمانی خود در تور مردان را به دست بیاورد. با این قهرمانی، او در ردۀ دهم برترین تنیس‌بازان جهان جای گرفت. در ۲۰۲۴م، تیافو به نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا و فینال ۱۰۰۰ امتیازی سین‌سیناتی<ref>Cincinnati </ref> در مقابل [[سینر، یانیک|یانیک سینر]]<ref>Jannik Sinner</ref> رسید. در نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا، او و [[فریتز، تیلور|تیلور فریتز]]<ref>Taylor Fritz</ref> یک نیمه‌نهایی تمام امریکایی را برگزار کردند. تیافو به علت رفتارهایی همچون بی‌احترامی و فحاشی به داور، تاکنون چندین بار جریمه شده است.  
 
 
----
<references />
<references />
[[رده:ورزش]]
[[رده:ورزش]]
[[رده:اشخاص جهان]]
[[رده:اشخاص جهان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۹

تیافو، فرانسیس (1998م- ) (Tiafoe, Frances)

فرانسیس تیافو
Frances Tiafoe
زادروز مریلند1998م
ملیت امریکایی
گروه مقاله ورزش
رشته تنیس‌
جوایز و افتخارات رتبه 10 انفرادی جهان (2023م)، برنده اورنج باول (۲۰۱۳م)، رتبه اول مسابقات نوجوانان اوپن (آزاد) فرانسه (2014م)
فرانسیس تیافو

تنیس‌باز امریکایی. در ژوئن 2023م به رتبۀ 10 انفرادی جهان رسید. او اولین مرد امریکایی سیرالئون[۱] شد که در رتبۀ 10 برتر انجمن تنیس‌بازان حرفه‌ای (ای‌تی‌پی)[۲] قرار گرفت. نخستین قهرمانی از سه عنوان ای‌تی‌پی خود را در دلری بیچ اوپن[۳] 2018م به دست آورد و به جوانترین مرد امریکایی تبدیل شد که پس از اندی رادیک[۴] در سال 2002م، یک تورنمنت را در تور جهانی برنده شده است. او دومین عنوان خود را در زمین خاکی در مسابقات قهرمانی زمین خاکی مردان ایالات متحده[۵] در سال 2023م به دست آورد.

تیافو در ژانویۀ 1998م همراه با برادر دوقلویش، در مریلند[۶] متولد شد. او پسری مهاجر از سیرالئون جنگ‌زده بود که در یک مرکز تنیس که پدرش در آن به عنوان نگهبان کار می‌کرد، با این ورزش آشنا شد. تیافو و برادر دوقلویش در ۴ سالگی ورزش تنیس را به‌طور منظم شروع کردند. هنگامی که 5 ساله بودند، پدرشان ترتیبی اتخاذ کرد که آن‌ها آموزش را در همان جایی که خودش کار میکرد (مرکز قهرمانان تنیس نوجوانان) آغاز کنند. تیافو عناوین سطح بالای نوجوانان را یک به یک به دست آورد و به شماره 2 جهان در رده‌بندی نوجوانان فدراسیون بین‌المللی تنیس (آی‌تی‌اف)[۷] دست یافت. تنیس حرفه‌ای را از ۲۰۱۵م آغاز کرد. در ۱۵ سالگی برندۀ اورنج باول[۸] ۲۰۱۳م شد. قهرمان ملی نوجوانان ایالات متحده شد و در تور چلنجر ای‌تی‌پی[۹] به موفقیت رسید و چهار عنوان به دست آورد. در مسابقات نوجوانان اوپن (آزاد) فرانسه[۱۰] در 2014م رتبۀ اول را کسب کرد. در تورنمنت گرند اسلم نوجوانان در مسابقات آزاد امریکا[۱۱]، به نیمه‌نهایی رسید. در آگوست 2015م، در مسابقات قهرمانی ملی نوجوانان، در 17 سالگی قهرمان شد و کار خود را در ردۀ نوجوانان تکمیل کرد. تیافو به موفقیت خود در تور چلنجر ادامه داد و در ناکسویل[۱۲] به دومین فینال رسید؛ هر چند در فینال، از دَن ایوانز[۱۳] شکست خورد. در مسابقات آزاد استرالیا[۱۴] ۲۰۱۹م، به مرحلۀ یک چهارم نهایی و در ۲۰۲۲م، در مسابقات آزاد امریکا[۱۵] برای اولین بار به نیمه‌نهایی گرند اسلم[۱۶] رسید. او در ۲۰۲۳م، قهرمان جام یونایتد[۱۷] شد. در ایندین ولز[۱۸]، به اولین نیمه‌نهایی خود در مسابقات مسترز ۱۰۰۰ امتیازی[۱۹] رسید. در مرحلۀ فینال رقابت‌های تنیس 250 امتیازی اشتوتگارت[۲۰] آلمان در ۲۰۲۳م، تیافو به عنوان قهرمانی این مسابقات دست یافت تا سومین قهرمانی خود در تور مردان را به دست بیاورد. با این قهرمانی، او در ردۀ دهم برترین تنیس‌بازان جهان جای گرفت. در ۲۰۲۴م، تیافو به نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا و فینال ۱۰۰۰ امتیازی سین‌سیناتی[۲۱] در مقابل یانیک سینر[۲۲] رسید. در نیمه‌نهایی مسابقات آزاد امریکا، او و تیلور فریتز[۲۳] یک نیمه‌نهایی تمام امریکایی را برگزار کردند. تیافو به علت رفتارهایی همچون بی‌احترامی و فحاشی به داور، تاکنون چندین بار جریمه شده است.



  1. Sierra Leon
  2. Association of Tennis Professionals (ATP)
  3. Delray Beach Open
  4. Andy Roddick
  5. U.S. Men's Clay Court Championships
  6. Maryland
  7. ITF: International Tennis Federation
  8. Orange Bowl
  9. ATP Challenger Tour
  10. French Open
  11. US Open
  12. Knoxville
  13. Dan Evans
  14. 2019 Australian Open
  15. US Open
  16. Grand Slam
  17. United Cup
  18. Indian Wells
  19. Masters 1000
  20. Stuttgart
  21. Cincinnati
  22. Jannik Sinner
  23. Taylor Fritz