نورماندی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:39187500-2.jpg|بندانگشتی|قلعه‌ای در نورماندی]]

</ref> و باس ـ نورماندی (نورماندی سفلی)<ref> Basse-Normandie </ref> تقسیم شده است؛ مساحت: ۲۹,۹۰۰ کیلومتر مربع؛ جمعیت دو بخش ۳,۱۴۶,۵۰۰‌ نفر (۱۹۹۰). شهرهای مهم آن عبارت‌اند از آلانسون<ref>Alençon </ref>، بایو<ref>Bayeux  

</ref>، کان<ref>Caen</ref>، شربور<ref> Cherbourg </ref>، دیپ<ref>Dieppe </ref>، دوویل<ref>Deauville </ref>، لیزیو<ref>Lisieux </ref>، لوهاور (لوآور)<ref>Le havre </ref>، روآن<ref>Rouen</ref>. ازجملۀ جاذبه‌های جهانگردی نورماندی می‌توان از این‌ها یاد کرد: خانۀ مرمّت‌شده و باغ مونۀ<ref> Monet </ref> نقاش در ژیورنی<ref>Giverny </ref>؛ جزیرۀ مون سن میشل<ref>Mont St Michel </ref>؛ شاتو میرومنیل<ref>Château Miromesnil </ref>، زادگاه گی دو موپاسان<ref>Guy De Maupassant </ref>؛ خانۀ ویکتور هوگو در ویلکیه<ref>Villequier </ref>؛ و براندی سیب کالوادوس<ref>Calvados </ref>. ناحیه‌ای که اکنون به نام نورماندی خوانده می‌شود در دورۀ رومیان نام گالیا لوگدونسیس دوم<ref>Gallia Lugdunesis II </ref> را بر خود داشت. در دورۀ شاهان فرانک بخشی از نوستری<ref>Neustria </ref> (مملکت غربی فرانک‌ها) را تشکیل می‌داد. نخستین بار وقتی نورماندی نام گرفت که شارل ابله<ref>Charles The Simple </ref> در ۱۹۱۲ آن را به‌عنوان تیول ارثی به رولف<ref>Rolf </ref> یا رولو<ref>Rollo </ref>، سرکردۀ خانه به دوشان نورس، واگذاشت. یکی از نوادگان رولو به نام ویلیام دوم، پسر روبر دوم، در ۱۰۳۶م دوک نورماندی شد و در ۱۰۶۶م با فتح انگلستان، که لقب ویلیام فاتح را برایش به‌همراه آورد، شاه انگلستان شد و سلسلۀ شاهان نورمان انگلستان را بنیاد نهاد. در ۱۰۷۷م روبر<ref>Robert </ref>، پسر بزرگ ویلیام، نورماندی را از قلمرو او جدا ساخت؛ اما نورماندی و انگلستان در ۱۱۰۵م بار دیگر تحت فرمان یک پادشاه، یعنی هنری<ref>Henry</ref> اول انگلستان درآمد. هنری دوم، پسر ماتیلدا<ref> Matilda </ref> دختر هنری اول، پس از مرگ استیون بلوایی<ref>Stephen of Blois</ref>، در ۱۱۵۴م انگلستان و نورماندی را زیر فرمان خود در آورد؛ ولی در دورۀ پادشاهی پسرش جان لکلند<ref> John Lackland </ref> (جان اول انگلستان)، نورماندی به تصرف فیلیپ اوگوستوس<ref>Philip Augustus</ref> درآمد (۱۲۰۳ـ۱۲۰۴م). نورماندی پس از آن بیش از ۲۰۰ سال بخشی از پادشاهی فرانسه بود تا این که پس از نبرد آژنکور<ref> Agincourt</ref> (۱۴۱۵م) بار دیگر به تصرف انگلستان درآمد و تا ۱۴۴۹م در تصرف انگلستان ماند و سرانجام در این سال شارل هفتم فرانسه آن را برای همیشه از تصرف انگلیسی‌ها بیرون آورد و نورماندی بخشی از فرانسه شد. در ۱۸۷۰ بخش‌هایی از نورماندی به اشغال آلمانی‌ها درآمد. در جنگ جهانی دوم نورماندی پایگاه تدارکاتی اصلی ارتش بریتانیا بود. نورماندی در جنگ جهانی دوم، به‌ویژه در نبردهای ۱۹۴۴، سخت آسیب دید و بسیاری از شهرهای معروف آن مانند لوآور، کان و لیزیو چنان ویران شدند که می‌بایست آن‌ها را از نو ساخت.