منگس، آنتون رافائل: تفاوت میان نسخه‌ها

نقاش آلمانی. در [[آلمان]]، [[اسپانیا]]، و [[ایتالیا]] هنرآفرینی کرد. از دوستان [[وینکلمان، یوهان یواخیم (۱۷۱۷ـ۱۷۶۸)|وینکلمان]]<ref>Winckelmann </ref>، مورخ هنر، و از سرآمدان [[نیوکلاسی سیسم|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> بود؛ تک‌چهره‌ و نیز دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref>هایی با مضامین اساطیری، ازجمله ''پارناسوس''<ref>''Parnassus''</ref> (۱۷۶۱م؛ ویلای آلبانی، [[رم، شهر|رم]]<ref>Villa Albani, Rome </ref>)، پدید آورد. منگس را در کودکی به رم بردند، و دیری نگذشت که با تک‌چهره‌های پاستلی<ref>pastel </ref>اش به‌شهرت رسید، و رقیب [[باتونی، پومپئو (۱۷۰۸ـ۱۷۸۷م)|باتونی]]<ref>Batoni </ref> در تک‌چهره‌سازی شد. در ۱۷۴۵م در [[درسدن]]<ref>Dresden </ref> به مقام نقاش دربار دست یافت. (۱۷۶۱ تا ۱۷۷۷م) سال‌ها برای [[شارل سوم (۸۳۹ ـ ۸۸۸ م)|شارل سوم]]<ref>Charles III </ref> در [[اسپانیا]] کار کرد و به کشیدن تک‌چهره و تزیین کاخ‌های سلطنتی پرداخت. از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۳م در [[واتیکان]] آثاری پدید آورد. هنر نئوکلاسیک او به‌تدریج [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی پربار [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)|تیه‌پولو]]<ref>Tiepolo </ref> را از سکه انداخت. منگس در آوسیکِ<ref>Aussig </ref> [[بوهم]] به‌دنیا آمد. پدرش ایسمائل منگس<ref>Ismael Mengs </ref> ( ـ۱۷۶۴م)، در درسدن نقاش دربار بود. اندیشه‌هایش در باب هنر در کتاب ''ملاحظاتی در مورد زیبایی و ذوق در نقاشی''<ref>''Considerations on Beauty and Taste in Painting''</ref> (۱۷۶۲م) به‌چاپ رسید.