کندل، اریک: تفاوت میان نسخه‌ها

 

کَندِل، اِریک (۱۹۲۹)(Kandel, Eric)<br/> [[File:35305900.jpg|thumb|کَندِل، اِريک]] {{جعبه زندگینامه

}}عصب‌زیست‌شناس و مربی امریکایی اتریشی‌تبار. به‌همراه آروید کارلسون<ref>Arvid Carlsson</ref>&nbsp;و پل گرین‌گارد<ref>Paul Greengard </ref> جایزه نوبل پزشکی سال ۲۰۰۰ را به‌علت کشف‌هایشان دربارۀ ترارسانی (هدایت) پیام<ref>signal transduction</ref> در دستگاه عصبی دریافت کرد. کَندل سازوکارهای مولکولی دخیل در یادگیری<ref> learning </ref> و ایجاد خاطره‌ها را کشف کرد. طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، دربارۀ سازوکارهای مولکولی و یاخته‌ای سه شکل عمدۀ یادگیری، یعنی خوگیری<ref>habituation </ref>، حساس‌سازی<ref>sensitization </ref>، و شرطی‌شدن کلاسیک<ref>classical conditioning </ref> تحقیق می‌کرد. بنابه یافته‌های او احتمال می‌دهند که یادگیری با تنظیم قدرت ارتباط‌های عصبی موجب تغییر رفتار می‌شوند. او ابتدا بر روی حلزون دریایی Aplysia به تحقیق پرداخت. سپس کارش را به پستانداران تعمیم داد. کشف او به درک بهتری از مسائل پزشکی، مانند زوال عقل<ref>dementia </ref> که بر توانایی حافظه فرد مبتلا تأثیر می‌گذارد، و نیز امکان پیشرفت داروهایی برای بهبود حافظه در چنین مواردی انجامید. کندل در وین<ref>Vienna </ref> به‌دنیا آمد و در ۱۹۳۹ به امریکا مهاجرت کرد. مرکز عصب‌شناسی و رفتار<ref>Centre for Neurobiology and Behavior</ref>را در دانشگاه کلمبیای نیویورک در ۱۹۷۴ تأسیس کرد و در ۱۹۸۳، استاد فیزیولوژی و روان‌پزشکی شد. در ۱۹۸۴، به‌عنوان پژوهشگر ارشد مؤسسۀ پزشکی هوارد هیوز<ref> Howard Hyghes Medical Institute</ref> کلمبیا برگزیده شد.