ویلسون، رابرت وودرو: تفاوت میان نسخه‌ها

رادیواخترشناسب امریکایی. در ۱۹۶۴م، با مهندس رادیوی امریکایی آلمانی‌تبار، آرنو پنزیاس<ref>Penzias, Arno  

</ref>، تابش زمینۀ کیهانی<ref>cosmic background radiation</ref> را آشکارسازی کرد. تصور می‌شود این تابش باقی‌مانده‌ای از مهبانگ<ref>BigBang </ref> یا انفجار بزرگ آغازین باشد. آن دو، به‌سبب کارشان دربارۀ تابش زمینۀ کیهانی، مشترکاً برندۀ جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۷۸م شدند. ویلسون همچنین، وجود مونواکسید کربن<ref>carbon monoxide</ref> بین‌ستاره‌ای، و ترکیب ابرهای گازی تیره را در راه شیری بررسی کرد. در هیوستون<ref> Houston </ref> تکزاس زاده شد و در دانشگاه رایس<ref>Rice University </ref> هیوستن، و مؤسسۀ تکنولوژی کالیفرنیا<ref>California Institute of Technology </ref>، در پاسادنا<ref>Pasadena</ref>، درس خواند. از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳م، عضو بخش اخترشناسی رادیویی مؤسسۀ فناوری کالیفرنیا بود. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های ‌تلفن بل<ref> Bell Telephone Laboratories </ref> در نیوجرسی<ref>New Jersey</ref> پیوست و در ۱۹۷۶، سرپرست گروه فیزیک رادیویی آن مؤسسه شد. در ۱۹۶۴، ویلسون و پنزیاس سامانۀ گیرنده‌ و رادیوتلسکوپی را در آزمایشگاه‌های ‌تلفن بل آزمایش کردند که ردیابی همۀ منابع پایدار ممکنی را بررسی می‌کرد که موجب اختلال در کار ماهواره‌های مخابراتی می‌شدند. آن‌ها با مقدار زیادی تابش زمینۀ همسانگرد<ref> isotropic background radiation </ref>، در طول موج ۷.۳ سانتی‌متری، روبه‌رو شدند که متناظر با دمای ۲.۷۳۵ کلوین، منهای ۲۷۰.۴ درجۀ سلسیوس، بود. این تابش ۱۰۰ برابر قوی‌تر از آن بود که بتوانند آن را ناشی از هر منبع شناخته‌شده‌ای بدانند. ویلسون و پنزیاس، که در توضیح این علامت درمانده بودند، با فیزیک‌دان امریکایی، رابرت دیک<ref>Dicke, Robert </ref>، در دانشگاه پرینستون<ref>Princeton University</ref> نیوجرسی تماس گرفتند و به‌سرعت پی‌بردند که یافته‌هایشان پیش‌بینی‌های مربوط به تابش میکروموج<ref> microwave radiation</ref> باقی‌مانده از آغاز عالم را تأیید می‌کند.