پرش به محتوا

مک دیارمید، آلن: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ مک دیارمید، آلن (۱۹۲۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مک دیارمید، آلن منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
مَک‌دیارْمید، آلَن (۱۹۲۷)(MacDiarmid, Alan)
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = آلن مک دیارمید
|عنوان = آلن مک دیارمید
خط ۱۰: خط ۷:
|لقب=
|لقب=
|زادروز=۱۹۲۷م
|زادروز=۱۹۲۷م
|تاریخ مرگ=
|تاریخ مرگ=۲۰۰۷م
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=نیوزیلندی
|ملیت=نیوزیلندی
خط ۲۰: خط ۱۷:
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =استاد تمام وقت دانشگاه پنسیلوانیا
|سمت =استاد تمام وقت دانشگاه پنسیلوانیا
|جوایز و افتخارات = نوبل شیمی (۲۰۰۰)
|جوایز و افتخارات = نوبل شیمی (۲۰۰۰م)
|آثار =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۹: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}مَک‌دیارمید، آلَن (۱۹۲۷-۲۰۰۷م)(MacDiarmid, Alan)


شیمی‌دان امریکایی، زادۀ نیوزیلند. با فیزیک‌دان امریکایی، آلن جِی هیگر<ref>Alan J Heeger</ref>، و شیمی‌دان ژاپنی، هیداکی شیراکاوا<ref>Hideki Shirakawa</ref>، مشترکاً جایزۀ نوبل شیمی ۲۰۰۰ را به‌سبب کشف و ساخت پلیمرهای رسانا<ref>conductive polymers</ref>&nbsp;دریافت کردند. پژوهش در زمینۀ پلیمرهای رسانا به ساخت ترانزیستورهای پلاستیکی در مقیاس مولکولی منجر شده است که امکان تولید رایانه‌هایــی کوچک‌تـــر و سریع‌تر از نمونه‌های کنونی را میسّر می‌سازد. در۱۹۷۳، مطالعه و تحقیق در زمینۀ مواد پلیمری SN)x) را آغاز کرد. این مواد خصوصیات رسانایی فلزی<ref>metallic conductivity</ref>&nbsp;از خود نشان می‌دهند. در ۱۹۷۵، به شیراکاوا و هیگر پیش‌نهاد همکاری داد تا در زمینۀ خصوصیات رسانایی شکل جدیدی از پلیمرهای پلی استیلن<ref>polyacetylene </ref>، که شیراکاوا آن را تولید کرده بود، تحقیق کنند. نتیجۀ این همکاری طراحی فرآیندی برای شناسایی یُد در ساختار پل‌استیلن به‌منظور تولید پلاستیکی بود که جریان الکتریسته را از خود عبور می‌‌دهد. مک دیارمید در مسترتون<ref>Masterton </ref>&nbsp;نیوزیلند زاده شد و اکنون تبعۀ امریکا است. از ۱۹۶۴، استاد تمام‌وقت دانشگاه پنسیلوانیا و در ۱۹۸۸، استاد شیمی دانشگاه بلانچارد<ref>Blanchard</ref>&nbsp;شد.
شیمی‌دان امریکایی، زادۀ نیوزیلند. با فیزیک‌دان امریکایی، آلن جِی هیگر<ref>Alan J Heeger</ref>، و شیمی‌دان ژاپنی، هیداکی شیراکاوا<ref>Hideki Shirakawa</ref>، مشترکاً جایزۀ نوبل شیمی ۲۰۰۰ را به‌سبب کشف و ساخت پلیمرهای رسانا<ref>conductive polymers</ref> دریافت کردند. پژوهش در زمینۀ پلیمرهای رسانا به ساخت ترانزیستورهای پلاستیکی در مقیاس مولکولی منجر شده است که امکان تولید رایانه‌هایــی کوچک‌تـــر و سریع‌تر از نمونه‌های کنونی را میسّر می‌سازد. در۱۹۷۳، مطالعه و تحقیق در زمینۀ مواد پلیمری SN)x) را آغاز کرد. این مواد خصوصیات رسانایی فلزی<ref>metallic conductivity</ref> از خود نشان می‌دهند. در ۱۹۷۵، به شیراکاوا و هیگر پیش‌نهاد همکاری داد تا در زمینۀ خصوصیات رسانایی شکل جدیدی از پلیمرهای پلی استیلن<ref>polyacetylene </ref>، که شیراکاوا آن را تولید کرده بود، تحقیق کنند. نتیجۀ این همکاری طراحی فرآیندی برای شناسایی یُد در ساختار پل‌استیلن به‌منظور تولید پلاستیکی بود که جریان الکتریسته را از خود عبور می‌‌دهد. مک دیارمید در مسترتون<ref>Masterton </ref> نیوزیلند زاده شد و اکنون تبعۀ امریکا است. از ۱۹۶۴، استاد تمام‌وقت دانشگاه پنسیلوانیا و در ۱۹۸۸، استاد شیمی دانشگاه بلانچارد<ref>Blanchard</ref> شد.


&nbsp;
&nbsp;
آلن مک‌دیارمید در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۰۷م (۱۸ بهمن ۱۳۸۵ش) در سن ۷۹ سالگی بر اثر سقوط در منزل خود در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، درگذشت.


----
----


[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]
[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]
۴۷٬۷۳۶

ویرایش