زنگیان (سوادکوه): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Zangian (Savadkuh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=سوادکوه|بخش=مرکزی |موقعیت=فاصله 13کیلومتری جنوب غربی پل سفید|جمعیت=46نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1300متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم و جو |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=ولوپی}} | |||
زنگیان (سوادکوه) (Zangian (Savadkuh | زنگیان (سوادکوه) (Zangian (Savadkuh | ||
روستایی در دهستان ولوپی، بخش مرکزیِ شهرستان | روستایی در دهستان ولوپی، بخش مرکزیِ شهرستان [[سوادکوه]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 13کیلومتری جنوب غربی [[پل سفید، شهر|پل سفید]]، 55کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 80کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1300متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقهای کوهستانی و جنگلی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، و در شرق منطقۀ جنگلیِ حافظتشدۀ شش رودبار واقع شده است. یکی از سرشاخههای اصلی رودخانۀ تالار (موسوم به ولوپی) از ارتفاعات جنوب غربی اراتبن سرچشمه میگیرد و با طی مسیر کلی جنوب غربی - شمال شرقی از یک کیلومتری جنوب و شرق زنگیان میگذرد. این روستا با اتصال به جادۀ آلاشت (از طریق روستاهای شمال شرقی) و سپس جادۀ فیروزکوه، به پل سفید و دیگر نقاط مازندران راه دارد. اراضی آن که در شمال، غرب و جنوب با جنگل احاطه شده، در جنوب به روستای اراتبن، در جنوب شرق به [[اوات]]، و در شمال شرق به [[گردرودبار (سوادکوه)|گردرودبار]] محدود شده است. علاوه بر جنگل و رود و کوه، آبشار و غار و امامزاده مطهر این روستا از جاذبههای گردشگری آن است. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت زنگیان 46نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت زنگیان 46نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]] و [[جو]] است. مردم بومی زنگیان به زبان [[طبری]] (گویش سوادکوهی) سخن میگویند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۲
زنگیان (سوادکوه) (Zangian (Savadkuh
| زنگیان (سوادکوه) | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | سوادکوه |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | ولوپی |
| جمعیت | 46نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 13کیلومتری جنوب غربی پل سفید |
| ارتفاع از سطح دریا | 1300متر |
| تولیدات و صنایع مهم | گندم و جو |
| نام لاتین | (Zangian (Savadkuh |
روستایی در دهستان ولوپی، بخش مرکزیِ شهرستان سوادکوه، استان مازندران. در فاصلۀ 13کیلومتری جنوب غربی پل سفید، 55کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 80کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1300متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقهای کوهستانی و جنگلی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، و در شرق منطقۀ جنگلیِ حافظتشدۀ شش رودبار واقع شده است. یکی از سرشاخههای اصلی رودخانۀ تالار (موسوم به ولوپی) از ارتفاعات جنوب غربی اراتبن سرچشمه میگیرد و با طی مسیر کلی جنوب غربی - شمال شرقی از یک کیلومتری جنوب و شرق زنگیان میگذرد. این روستا با اتصال به جادۀ آلاشت (از طریق روستاهای شمال شرقی) و سپس جادۀ فیروزکوه، به پل سفید و دیگر نقاط مازندران راه دارد. اراضی آن که در شمال، غرب و جنوب با جنگل احاطه شده، در جنوب به روستای اراتبن، در جنوب شرق به اوات، و در شمال شرق به گردرودبار محدود شده است. علاوه بر جنگل و رود و کوه، آبشار و غار و امامزاده مطهر این روستا از جاذبههای گردشگری آن است.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت زنگیان 46نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولات اصلی آنها گندم و جو است. مردم بومی زنگیان به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن میگویند.