سرحمام ابوالحسن کلا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Sar Hammam-e Abuolhasan Kola|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=بابل|بخش=گتاب |موقعیت=فاصله 18کیلومتری جنوب غربی شهر بابل|جمعیت=404نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=60متر|تولیدات و صنایع مهم= برنج، مرکبات |برخی بناهای مهم=مجموعه تاریخی ابوالحسنکلا، قلعه کِتی/ شاهنشین|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=گتاب جنوبی}} | |||
سرحمام ابوالحسنکلا (Sar Hammam-e Abuolhasan Kola) | سرحمام ابوالحسنکلا (Sar Hammam-e Abuolhasan Kola) | ||
روستایی در دهستان گتاب جنوبی، بخش گتابِ شهرستان | روستایی در دهستان گتاب جنوبی، بخش گتابِ [[بابل، شهرستان|شهرستان بابل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب غربی [[بابل، شهر|شهر بابل]]، 42کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 36کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 60متری سطح دریا قرار دارد. در منطقهای جلگهای، میان دو سرشاخۀ رود بابل، و در گذر جادۀ بابل - گلوگاه واقع شده است. پژوهشگران متأخر با توجه به برخی توصیفات جغرافیایی و آثار تاریخی بر این باورند که موقعیت یکی از شهرهای تاریخی طبرستان (موسوم به ترنجه/ تورانجیر/ تژیر) که در سدههای اولیۀ اسلامی بنا شده، در محدودۀ روستای ابوالحسنکلا و سرحمام ابوالحسنکلا بوده است. مجموعۀ تاریخی ابوالحسنکلا مربوط به هزارۀ اول پیش از میلاد تا دورههای اسلامی و قلعۀ کِتی/ شاهنشین مربوط به دورههای اسلامی (که هردو به ثبت ملی رسیدهاند) نشان از تاریخ کهن این روستاها دارد. همچنان که ذکر شد، دو سرشاخۀ رود بابل (سجادرود در شرق و متالون در غرب) در فاصلۀ 2-3 کیلومتری سرحمام ابوالحسنکلا، و خارج از زمینهای آن، به سمت شمال جریان دارند. روستاهای اطراف آن عبارتند از: [[اطاقسرا (بابل)|اطاقسرا]] در شمال، [[مشهدسرا]] در شرق، ابوالحسنکلا در جنوب، و [[گاوان کلا (بابل)|گاوانکلا]] در غرب. سرحمام ابوالحسنکلا دبستان، مسجد و نانوایی دارد. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سرحمام 404نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم سرحمام به زبان طبری (گویش بابلی) سخن میگویند. | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سرحمام 404نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم سرحمام به زبان [[طبری]] (گویش بابلی) سخن میگویند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۸
سرحمام ابوالحسنکلا (Sar Hammam-e Abuolhasan Kola)
| سرحمام ابوالحسن کلا | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | بابل |
| بخش | گتاب |
| دهستان | گتاب جنوبی |
| جمعیت | 404نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 18کیلومتری جنوب غربی شهر بابل |
| ارتفاع از سطح دریا | 60متر |
| تولیدات و صنایع مهم | برنج، مرکبات |
| برخی بناهای مهم | مجموعه تاریخی ابوالحسنکلا، قلعه کِتی/ شاهنشین |
| نام لاتین | Sar Hammam-e Abuolhasan Kola |
روستایی در دهستان گتاب جنوبی، بخش گتابِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 42کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 36کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 60متری سطح دریا قرار دارد. در منطقهای جلگهای، میان دو سرشاخۀ رود بابل، و در گذر جادۀ بابل - گلوگاه واقع شده است. پژوهشگران متأخر با توجه به برخی توصیفات جغرافیایی و آثار تاریخی بر این باورند که موقعیت یکی از شهرهای تاریخی طبرستان (موسوم به ترنجه/ تورانجیر/ تژیر) که در سدههای اولیۀ اسلامی بنا شده، در محدودۀ روستای ابوالحسنکلا و سرحمام ابوالحسنکلا بوده است. مجموعۀ تاریخی ابوالحسنکلا مربوط به هزارۀ اول پیش از میلاد تا دورههای اسلامی و قلعۀ کِتی/ شاهنشین مربوط به دورههای اسلامی (که هردو به ثبت ملی رسیدهاند) نشان از تاریخ کهن این روستاها دارد. همچنان که ذکر شد، دو سرشاخۀ رود بابل (سجادرود در شرق و متالون در غرب) در فاصلۀ 2-3 کیلومتری سرحمام ابوالحسنکلا، و خارج از زمینهای آن، به سمت شمال جریان دارند. روستاهای اطراف آن عبارتند از: اطاقسرا در شمال، مشهدسرا در شرق، ابوالحسنکلا در جنوب، و گاوانکلا در غرب. سرحمام ابوالحسنکلا دبستان، مسجد و نانوایی دارد.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سرحمام 404نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم سرحمام به زبان طبری (گویش بابلی) سخن میگویند.