شومیا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Shumia|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=محمودآباد|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 8کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد|جمعیت=1,049نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=5متر پایینتر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=اهلمرستاق جنوبی}} | |||
شومیا (Shumia) | شومیا (Shumia) | ||
روستایی در دهستان اهلمرستاق جنوبی، بخش مرکزیِ شهرستان | روستایی در دهستان اهلمرستاق جنوبی، بخش مرکزیِ [[محمودآباد، شهرستان|شهرستان محمودآباد]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 8کیلومتری جنوب شرقی [[محمودآباد، شهر|شهر محمودآباد]]، 70کیلومتری غرب شمالی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 9کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 5متری پایینتر از سطح دریا قرار دارد. در دشت میان شهرهای محمودآباد و آمل، و در شرق پارک جنگلی نور واقع شده و از طریق روستاهای شمالی به جادۀ ساحلی و شهر محمودآباد متصل است. در غرب به پارک جنگلی نور، در جنوب به شهرستان آمل، در جنوب شرق به روستای [[تلارم (محمودآباد)|تلارم]]، در شرق به [[خوردون کلا|خوردونکلا]]، در شمال به یوسفآباد، و در شمال غرب به [[بونده]] محدود شده است. یکی از انشعابات رودخانۀ هراز، به نام شهرود، در شرق شومیا به سمت شمال جریان دارد. دارای آببندان، مرکز بهداشت، پست بانک، دفتر پیشخوان خدمات دولت، حمام قدیمی، دبستان، مسجد، حسینیه، دو زیارتگاه به نامهای امامزاده هفت تن و امامزاده عباس، بقالی و نانوایی است. بنای امامزاده هفتتن شومیا (مربوط به سدههای 8 و 9ق) در سال 1385ش و همچنین حمام قدیمی روستا در 1389ش به ثبت ملی رسیده است. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شومیا 1,049نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم شومیا به زبان طبری (گویش آملی) سخن میگویند. | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شومیا 1,049نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم شومیا به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن میگویند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
شومیا (Shumia)
| شومیا | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | محمودآباد |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | اهلمرستاق جنوبی |
| جمعیت | 1,049نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 8کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد |
| ارتفاع از سطح دریا | 5متر پایینتر |
| تولیدات و صنایع مهم | برنج، مرکبات |
| نام لاتین | Shumia |
روستایی در دهستان اهلمرستاق جنوبی، بخش مرکزیِ شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در فاصلۀ 8کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد، 70کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 9کیلومتری جنوب دریای خزر، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 5متری پایینتر از سطح دریا قرار دارد. در دشت میان شهرهای محمودآباد و آمل، و در شرق پارک جنگلی نور واقع شده و از طریق روستاهای شمالی به جادۀ ساحلی و شهر محمودآباد متصل است. در غرب به پارک جنگلی نور، در جنوب به شهرستان آمل، در جنوب شرق به روستای تلارم، در شرق به خوردونکلا، در شمال به یوسفآباد، و در شمال غرب به بونده محدود شده است. یکی از انشعابات رودخانۀ هراز، به نام شهرود، در شرق شومیا به سمت شمال جریان دارد. دارای آببندان، مرکز بهداشت، پست بانک، دفتر پیشخوان خدمات دولت، حمام قدیمی، دبستان، مسجد، حسینیه، دو زیارتگاه به نامهای امامزاده هفت تن و امامزاده عباس، بقالی و نانوایی است. بنای امامزاده هفتتن شومیا (مربوط به سدههای 8 و 9ق) در سال 1385ش و همچنین حمام قدیمی روستا در 1389ش به ثبت ملی رسیده است.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شومیا 1,049نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم شومیا به زبان طبری (گویش آملی) سخن میگویند.