پل آجری پونل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(صفحه‌ای تازه حاوی «پل آجری پونل اثری تاریخی مربوط به دورۀ صفویه، در استان گیلان، شهرستان رضوانشهر، بخش مرکزی، دهستان خوشابر، روستای پونل. در مسیر جادۀ رضوانشهر به تالش، بر روی شفارود ساخته و در دورۀ قاجار نوسازی شده است. در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
پل آجری پونل
پل آجری پونل (Punel adobe bridge)


اثری تاریخی مربوط به دورۀ صفویه، در استان گیلان، شهرستان رضوانشهر، بخش مرکزی، دهستان خوشابر، روستای پونل. در مسیر جادۀ رضوانشهر به تالش، بر روی شفارود ساخته و در دورۀ قاجار نوسازی شده است. در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و در 1386ش نیز توسط اداره میراث فرهنگی شهرستان رضوانشهر مرمت و بازسازی شده است. امروزه به ‌دلیل همجواری با پلی نوساز بلااستفاده مانده است.
اثری تاریخی مربوط به دورۀ صفویه، در استان گیلان، شهرستان رضوانشهر، بخش مرکزی، دهستان خوشابر، روستای پونل. در مسیر جادۀ رضوانشهر به تالش، بر روی شفارود ساخته و در دورۀ قاجار نوسازی شده است. در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و در 1386ش نیز توسط اداره میراث فرهنگی شهرستان رضوانشهر مرمت و بازسازی شده است. امروزه به ‌دلیل همجواری با پلی نوساز بلااستفاده مانده است.
'''مشخصات'''
2.30متر عرض، 30متر طول و یک دهانۀ بزرگ با طاق جناغی دارد. ارتفاع دهانۀ طاق پل از کف رودخانه ۷.۴۰متر است. در طرفین طاق و بر روی پاکار آن، دو ستون نمای مخروطی‌شکل و در بدنۀ شمال پل، دو طاق‌نما با طاق جناغی کار کرده‌اند. ضخامت طاق اصلی در پایین و بالا یک متر است. مصالح به کار رفته در پل عبارتند از: آجرهای قرمزرنگ به طول ۱۸.۵، عرض ۱۰ و ارتفاع ۵سانتیمتر؛ قلوه‌‌سنگ رودخان؛ گچ در قسمت طاق؛ و ملات ساروج در قسمت پایه. نحوۀ چیدمان آجرها به‌ صورت افقی است. در طول دو لبۀ پل، دو جان‌پناه به ارتفاع 40سانتیمتر تعبیه شده و معبر پل از میانه به دو سمت شیبدار است.
----
[[رده:معماری]]
[[رده:ابنیه سنتی ایران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۱

پل آجری پونل (Punel adobe bridge)

اثری تاریخی مربوط به دورۀ صفویه، در استان گیلان، شهرستان رضوانشهر، بخش مرکزی، دهستان خوشابر، روستای پونل. در مسیر جادۀ رضوانشهر به تالش، بر روی شفارود ساخته و در دورۀ قاجار نوسازی شده است. در سال 1375ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و در 1386ش نیز توسط اداره میراث فرهنگی شهرستان رضوانشهر مرمت و بازسازی شده است. امروزه به ‌دلیل همجواری با پلی نوساز بلااستفاده مانده است.


مشخصات

2.30متر عرض، 30متر طول و یک دهانۀ بزرگ با طاق جناغی دارد. ارتفاع دهانۀ طاق پل از کف رودخانه ۷.۴۰متر است. در طرفین طاق و بر روی پاکار آن، دو ستون نمای مخروطی‌شکل و در بدنۀ شمال پل، دو طاق‌نما با طاق جناغی کار کرده‌اند. ضخامت طاق اصلی در پایین و بالا یک متر است. مصالح به کار رفته در پل عبارتند از: آجرهای قرمزرنگ به طول ۱۸.۵، عرض ۱۰ و ارتفاع ۵سانتیمتر؛ قلوه‌‌سنگ رودخان؛ گچ در قسمت طاق؛ و ملات ساروج در قسمت پایه. نحوۀ چیدمان آجرها به‌ صورت افقی است. در طول دو لبۀ پل، دو جان‌پناه به ارتفاع 40سانتیمتر تعبیه شده و معبر پل از میانه به دو سمت شیبدار است.