Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۹٬۳۱۴
ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ کاروان سرای مادرشاه را به کاروانسرای مادرشاه منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده: 35052000-1.jpg | بندانگشتی|کاروانسرای مادرشاه]][[پرونده: 35052000-2.jpg | بندانگشتی|کاروانسرای مادرشاه]][[پرونده: 35052000-3.jpg | بندانگشتی|کاروانسرای مادرشاه]][[پرونده: 35052000-4.jpg | بندانگشتی|کاروانسرای مادرشاه]][[پرونده: 35052000.jpg | بندانگشتی|کاروانسرای مادرشاه]]کاروانسرای مادرشاه <br> | |||
[[پرونده: 35052000-1.jpg | بندانگشتی| | (یا: کاروانسرای مورچهخورت) در ۵۰ کیلومتری محور ارتباطی [[اصفهان، شهر|اصفهان]] به [[دلیجان، شهر|دلیجان]] و در محدوده روستای تاریخی [[مورچه خورت، روستا|مورچهخورت]] واقع در شهرستان [[شاهین شهر|شاهینشهر]] و [[میمه، شهر (اصفهان)|میمه]] قرار دارد. این اثر را مادرِ [[سلطان حسین صفوی|شاهسلطانحسین]] صفوی در جوار [[مدرسه چهارباغ|مدرسۀ چهارباغ]] اصفهان ساخت، و آن را وقف مدرسه کرد. هدف بنیادین از ایجاد این مجموعه، اختصاص عواید و درآمدهای اقتصادی حاصل از خدمات کاروانداری به تأمین هزینههای نگهداری و اداره امور محصلان مدرسه چهارباغ بوده که پیوند تنگاتنگ نهاد وقف، سرمایهگذاری تجاری و پشتیبانی آموزشی را در واپسین دهههای حاکمیت صفویان نمایان میسازد. | ||
<br><!--35052000--> | |||
بنا بر پایۀ الگوی کلاسیک کاروانسراهای برونشهری دوره [[صفویه|صفوی]] و با پلان چهارایوانی پیرامون یک حیاط مرکزی سامان یافته است. گستردگی عرصه این مجموعه به حدود ۶۵۰۰ مترمربع میرسد و سازماندهی فضایی آن شامل ردیف [[حجره|حجره]]<nowiki/>های اقامتی متصل به ایوانچههای بیرونی، شترخانها و اصطبلهای سرپوشیده در پشت فضاهای زیستی، هشتی ورودی و برجهای مراقبتی در جدارههای پیرامونی است. مصالح اصلی سازه را [[آجر]] با ملات سنتی و پوششهای [[طاق و تویزه]] تشکیل میدهند. بر تارک درگاه ورودی بنا، کتیبهای منظوم و سنگی متعلق به دوره [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه قاجار]] و مورخ به سال ۱۲۵۱ق نصب شده که حاکی از تداوم بهرهبرداری و اقدامات حفاظتی یا مرمتی در سدههای متأخر است. | |||
این بنا پس از افول جایگاه کاروانداری سنتی در دوران معاصر، تحولات کارکردی متعددی را تجربه کرد؛ از جمله در اوایل سده چهاردهم خورشیدی به پادگان و استقرارگاه نظامی تبدیل گردید و در دهههای اخیر نیز پس از واگذاری به بخش خصوصی، روند احیا و باززندهسازی آن در قالب مجموعهای پذیرایی و خدماتی پیگیری شد. کاروانسرای مادرشاه در ۳۰ تیر ۱۳۸۴ش با شماره ثبت ۱۳۶۵۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردید و از حیث مقیاس فضایی، ارزشهای معماری و موقعیت راهبردی در شبکه راههای مواصلاتی شمال اصفهان، یکی از آثار شاخص میراث معماری راهی ایران به شمار میرود.<br><!--35052000--> | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:اصفهان]] | [[رده:اصفهان]] | ||
[[رده:معماری]] | [[رده:معماری]] | ||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | [[رده:ابنیه سنتی ایران]] | ||
ویرایش