دشت، روستا (خراسان شمالی): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Dasht (North Khorasan|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=گرمه|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 80کیلومتری شمال غربی شهر گرمه|جمعیت=1,393نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=|تولیدات و صنایع مهم= کلاه گوشیبافی، شالبافی، قالیبافی، سفال و چولیبافی، گندم و آفتابگردان|برخی بناهای مهم=قزل قلعه|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=گلستان}} | |||
دشت، روستا (خراسان شمالی) (Dasht (North Khorasan | دشت، روستا (خراسان شمالی) (Dasht (North Khorasan | ||
روستایی در دهستان گلستان، بخش مرکزی شهرستان | روستایی در دهستان گلستان، بخش مرکزی [[گرمه، شهرستان|شهرستان گرمه]]، [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]. در فاصلۀ 80کیلومتری شمال غربی شهر گرمه و در نزدیکی جادۀ بجنورد – گرگان قرار دارد. این روستای ییلاقی به دلیل عوامل متعددی چون شکل زندگی سنتی، وجود آثار تاریخی چون قزل قلعه و چندین سردابه، ارتفاعات و كوههای مرتفع، درختان جنگلی، مناطقی چون چشمۀ جنگلی ییلاق، چندین سرچشمۀ پرآب (چون چشمۀ گلزار و سرچشمۀ سردار) و دشت و مراتع گسترده به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری انتخاب شده است. این روستا قطب تخمه آفتابگردان استان محسوب میشود و سالانه بیشتر از ۱۰۰۰ تن تخمۀ آجیلی و روغنی را روانۀ بازار میکند. پخت غذاهای سنتی مانند انواع آش و نان محلی و مراسم و آیینهای محلی همچون جشن برداشت گندم، جشن نوروز، سیزده بدر و مراسم سوگواری ایام محرم در این روستا بسیار رایج است. مردمان این روستا بیشتر به [[کشاورزی]] و [[دامداری]] مشغول هستند و البته در صنایع دستی در زمینۀ کلاه گوشیبافی، شالبافی، قالیبافی، سفال و چولیبافی مهارت خاصی دارند. طبق بیشتر از ۸۰ درصد مردم این روستا در حوزۀ کشاورزی اشتغال دارند و با 1000هکتار زمین آبی دو محصول [[گندم]] و [[آفتابگردان]] را تولید میکنند. | ||
در سرشماری سراسری 1395ش، جمعیت این آبادی 1,393نفر بوده است. مردم دشت شیعیمذهب هستند و به زبانهای ترکی، تاتی، فارسی و کردی خراسانی سخن میگویند. امکانات رفاهی متعددی چون چند خواروبارفروشی و مغازههای مختلف، نانوایی، مدرسۀ ابتدایی و دبیرستان متوسطه دورۀ اول، کتابخانۀ عمومی، تعمیرگاه ماشین، پست بانک، خانۀ بهداشت و اقامتگاههای اجارهای دارد. تپههای باستانی دوشکلی و قم و کلاته حسن، و سردابههای قزلرقلعه و قزتپه از آثار تاریخی این آبادی هستند. | در سرشماری سراسری 1395ش، جمعیت این آبادی 1,393نفر بوده است. مردم دشت شیعیمذهب هستند و به زبانهای ترکی، تاتی، فارسی و کردی خراسانی سخن میگویند. امکانات رفاهی متعددی چون چند خواروبارفروشی و مغازههای مختلف، نانوایی، مدرسۀ ابتدایی و دبیرستان متوسطه دورۀ اول، کتابخانۀ عمومی، تعمیرگاه ماشین، پست بانک، خانۀ بهداشت و اقامتگاههای اجارهای دارد. تپههای باستانی دوشکلی و قم و کلاته حسن، و سردابههای قزلرقلعه و قزتپه از آثار تاریخی این آبادی هستند. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۱
دشت، روستا (خراسان شمالی) (Dasht (North Khorasan
| دشت، روستا (خراسان شمالی) | |
|---|---|
| استان | خراسان شمالی |
| شهرستان | گرمه |
| بخش | مرکزی |
| دهستان | گلستان |
| جمعیت | 1,393نفر (1395ش) |
| موقعیت | فاصله 80کیلومتری شمال غربی شهر گرمه |
| تولیدات و صنایع مهم | کلاه گوشیبافی، شالبافی، قالیبافی، سفال و چولیبافی، گندم و آفتابگردان |
| برخی بناهای مهم | قزل قلعه |
| نام لاتین | (Dasht (North Khorasan |
روستایی در دهستان گلستان، بخش مرکزی شهرستان گرمه، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 80کیلومتری شمال غربی شهر گرمه و در نزدیکی جادۀ بجنورد – گرگان قرار دارد. این روستای ییلاقی به دلیل عوامل متعددی چون شکل زندگی سنتی، وجود آثار تاریخی چون قزل قلعه و چندین سردابه، ارتفاعات و كوههای مرتفع، درختان جنگلی، مناطقی چون چشمۀ جنگلی ییلاق، چندین سرچشمۀ پرآب (چون چشمۀ گلزار و سرچشمۀ سردار) و دشت و مراتع گسترده به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری انتخاب شده است. این روستا قطب تخمه آفتابگردان استان محسوب میشود و سالانه بیشتر از ۱۰۰۰ تن تخمۀ آجیلی و روغنی را روانۀ بازار میکند. پخت غذاهای سنتی مانند انواع آش و نان محلی و مراسم و آیینهای محلی همچون جشن برداشت گندم، جشن نوروز، سیزده بدر و مراسم سوگواری ایام محرم در این روستا بسیار رایج است. مردمان این روستا بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغول هستند و البته در صنایع دستی در زمینۀ کلاه گوشیبافی، شالبافی، قالیبافی، سفال و چولیبافی مهارت خاصی دارند. طبق بیشتر از ۸۰ درصد مردم این روستا در حوزۀ کشاورزی اشتغال دارند و با 1000هکتار زمین آبی دو محصول گندم و آفتابگردان را تولید میکنند.
در سرشماری سراسری 1395ش، جمعیت این آبادی 1,393نفر بوده است. مردم دشت شیعیمذهب هستند و به زبانهای ترکی، تاتی، فارسی و کردی خراسانی سخن میگویند. امکانات رفاهی متعددی چون چند خواروبارفروشی و مغازههای مختلف، نانوایی، مدرسۀ ابتدایی و دبیرستان متوسطه دورۀ اول، کتابخانۀ عمومی، تعمیرگاه ماشین، پست بانک، خانۀ بهداشت و اقامتگاههای اجارهای دارد. تپههای باستانی دوشکلی و قم و کلاته حسن، و سردابههای قزلرقلعه و قزتپه از آثار تاریخی این آبادی هستند.