مناره چهل دختران: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «'''مناره چهل دختران''' از یادمانهای برجایمانده دوره سلجوقی در اصفهان است که در محله تاریخی جویباره، در محدوده میدان قدس و خیابان سروش، قرار دارد. این مناره در یکی از کهنترین بخشهای شهر تاریخی اصفهان ساخته شده اس...» ایجاد کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مناره چهل دختران | |||
از یادمانهای برجایمانده دوره [[سلجوقیان|سلجوقی]] در [[اصفهان، شهر|اصفهان]] است که در محله تاریخی جویباره، در محدوده میدان قدس و خیابان سروش، قرار دارد. این مناره در یکی از کهنترین بخشهای شهر تاریخی اصفهان ساخته شده است؛ محدودهای که در گذشته با محلههای مسکونی، مراکز مذهبی و بافت مرتبط با جامعه [[کلیمیان تهران، انجمن|کلیمیان]] اصفهان پیوند داشته است. | از یادمانهای برجایمانده دوره [[سلجوقیان|سلجوقی]] در [[اصفهان، شهر|اصفهان]] است که در محله تاریخی جویباره، در محدوده میدان قدس و خیابان سروش، قرار دارد. این مناره در یکی از کهنترین بخشهای شهر تاریخی اصفهان ساخته شده است؛ محدودهای که در گذشته با محلههای مسکونی، مراکز مذهبی و بافت مرتبط با جامعه [[کلیمیان تهران، انجمن|کلیمیان]] اصفهان پیوند داشته است. | ||
مناره چهلدختران برجی استوانهای با بدنه آجری است و از نظر تناسبات، شیوه ساخت و آرایههای تزئینی، نمونهای ارزشمند از منارهسازی در اوایل سده 6ق بهشمار میرود. بدنه بنا با آجرکاریهای ظریف، قاببندیهای هندسی و نوارهای کتیبهای | مناره چهلدختران برجی استوانهای با بدنه آجری است و از نظر تناسبات، شیوه ساخت و آرایههای تزئینی، نمونهای ارزشمند از منارهسازی در اوایل سده 6ق بهشمار میرود. بدنه بنا با آجرکاریهای ظریف، قاببندیهای هندسی و نوارهای کتیبهای تزئین شده است. این تزئینات، در کنار مهارت در چیدمان آجر و ایجاد تنوع در نقوش، از ویژگیهای شاخص معماری سلجوقی در اصفهان محسوب میشود. | ||
مهمترین سند تاریخی بنا، کتیبههای آجری آن است. در یکی از کتیبههای کوفی، تاریخ ساخت مناره سال | مهمترین سند تاریخی بنا، کتیبههای آجری آن است. در یکی از کتیبههای کوفی، تاریخ ساخت مناره سال ۵۰۱ق ذکر شده و نام ابیالفتح نهوجی بهعنوان بانی بنا آمده است. کتیبه بالایی نیز مشتمل بر آیاتی از آغاز [[طه، سوره|سوره طه]] است. افزون بر این، کتیبهای دیگر با مضامین مذهبی بر بدنه مناره دیده میشود که بخشهایی از آن بر اثر فرسایش از میان رفته است. شیوه نگارش این کتیبه در برخی منابع نسخ و در پژوهشهای دیگر، گونهای آغازین از [[ثلث، خط|خط ثلث]] دانسته شده است. | ||
این مناره از کهنترین منارههای تاریخدار ایران بهشمار میآید و پس از مناره مسجد برسیان، در شمار نمونههای بسیار قدیمی برجایمانده در حوزه اصفهان قرار دارد. نام «گارلند» نیز در دوره معاصر برای آن رواج یافته است؛ نامی که با اقامت جِی. اِل. گارلند، مبلغ پروتستان انگلیسی، در خانهای مجاور مناره در اوایل سده | این مناره از کهنترین منارههای تاریخدار ایران بهشمار میآید و پس از مناره مسجد برسیان، در شمار نمونههای بسیار قدیمی برجایمانده در حوزه اصفهان قرار دارد. نام «گارلند» نیز در دوره معاصر برای آن رواج یافته است؛ نامی که با اقامت جِی. اِل. گارلند، مبلغ پروتستان انگلیسی، در خانهای مجاور مناره در اوایل سده 20م ارتباط دارد. | ||
این اثر در ۱۵ آذر | این اثر در ۱۵ آذر ۱۳۱۴ش با شماره ۲۳۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. مناره چهلدختران، افزون بر ارزش معماری و کتیبهشناختی، سندی مهم برای شناخت جایگاه محله جویباره و تداوم سنت منارهسازی سلجوقی در ساختار تاریخی اصفهان است. | ||
[[رده:معماری]] | |||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۰
مناره چهل دختران
از یادمانهای برجایمانده دوره سلجوقی در اصفهان است که در محله تاریخی جویباره، در محدوده میدان قدس و خیابان سروش، قرار دارد. این مناره در یکی از کهنترین بخشهای شهر تاریخی اصفهان ساخته شده است؛ محدودهای که در گذشته با محلههای مسکونی، مراکز مذهبی و بافت مرتبط با جامعه کلیمیان اصفهان پیوند داشته است.
مناره چهلدختران برجی استوانهای با بدنه آجری است و از نظر تناسبات، شیوه ساخت و آرایههای تزئینی، نمونهای ارزشمند از منارهسازی در اوایل سده 6ق بهشمار میرود. بدنه بنا با آجرکاریهای ظریف، قاببندیهای هندسی و نوارهای کتیبهای تزئین شده است. این تزئینات، در کنار مهارت در چیدمان آجر و ایجاد تنوع در نقوش، از ویژگیهای شاخص معماری سلجوقی در اصفهان محسوب میشود.
مهمترین سند تاریخی بنا، کتیبههای آجری آن است. در یکی از کتیبههای کوفی، تاریخ ساخت مناره سال ۵۰۱ق ذکر شده و نام ابیالفتح نهوجی بهعنوان بانی بنا آمده است. کتیبه بالایی نیز مشتمل بر آیاتی از آغاز سوره طه است. افزون بر این، کتیبهای دیگر با مضامین مذهبی بر بدنه مناره دیده میشود که بخشهایی از آن بر اثر فرسایش از میان رفته است. شیوه نگارش این کتیبه در برخی منابع نسخ و در پژوهشهای دیگر، گونهای آغازین از خط ثلث دانسته شده است.
این مناره از کهنترین منارههای تاریخدار ایران بهشمار میآید و پس از مناره مسجد برسیان، در شمار نمونههای بسیار قدیمی برجایمانده در حوزه اصفهان قرار دارد. نام «گارلند» نیز در دوره معاصر برای آن رواج یافته است؛ نامی که با اقامت جِی. اِل. گارلند، مبلغ پروتستان انگلیسی، در خانهای مجاور مناره در اوایل سده 20م ارتباط دارد.
این اثر در ۱۵ آذر ۱۳۱۴ش با شماره ۲۳۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. مناره چهلدختران، افزون بر ارزش معماری و کتیبهشناختی، سندی مهم برای شناخت جایگاه محله جویباره و تداوم سنت منارهسازی سلجوقی در ساختار تاریخی اصفهان است.