کجور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
| شهر ها و آبادی های مهم = | | شهر ها و آبادی های مهم = | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:35161000-2.jpg|بندانگشتی|منطقه ییلاقی کجور]] | |||
کجور (Kojur)<br> | کجور (Kojur)<br> | ||
شهری در استان | شهری در استان [[مازندران]]، [[نوشهر، شهرستان|شهرستان نوشهر]]، مرکز بخش کجور. با ارتفاع 1,550متر، در منطقهای کوهستانی، در 122کیلومتری غرب جنوبی [[ساری، شهر|ساری]] و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، سر راه فرعی رویان به پول و مرزنآباد قرار دارد. رودخانۀ کجور از کنار این شهر میگذرد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و مرطوبِ جنگلی است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آن 3,120نفر بوده است. | ||
کجور در زمان تشکیل پادشاهی رویان، اسپهبدنشین پادوسبانان بود. پس از سقوط رستمدار، آبادیهای کوهستان کجور و قشلاق آن به مرکزیت چالوس درآمد. در تاختوتاز مغولان خراب شد. ملک جلالالدوله اسکندر (734 ـ 761ق) در 746ق بنای شهر کجور را گذاشت. کیومرث ابن بیستون (807 ـ 857ق)، منطقۀ وسیعی چون رویان، نور و کجور که رستمدار نامیده میشد، را به مذهب شیعۀ امامیه درآورد. پس از مرگ او، ملککاوس و فرزندانش تا 957ق در کجور حکومت داشتند. در عصر صفویه طوایفی از اقوام کرد از نواحی غربی ایران به کجور و پیرامون آن کوچانده شدند. منطقۀ کجور از حدود 1195ق به همراه تنکابن و کلاردشت محال ثلاث نامیده میشد. کجور در 1369ش بخش و در 1392ش شهر شد. | کجور در زمان تشکیل پادشاهی رویان، اسپهبدنشین پادوسبانان بود. پس از سقوط رستمدار، آبادیهای کوهستان کجور و قشلاق آن به مرکزیت چالوس درآمد. در تاختوتاز مغولان خراب شد. ملک جلالالدوله اسکندر (734 ـ 761ق) در 746ق بنای شهر کجور را گذاشت. کیومرث ابن بیستون (807 ـ 857ق)، منطقۀ وسیعی چون رویان، نور و کجور که رستمدار نامیده میشد، را به مذهب شیعۀ امامیه درآورد. پس از مرگ او، ملککاوس و فرزندانش تا 957ق در کجور حکومت داشتند. در عصر صفویه طوایفی از اقوام کرد از نواحی غربی ایران به کجور و پیرامون آن کوچانده شدند. منطقۀ کجور از حدود 1195ق به همراه تنکابن و کلاردشت محال ثلاث نامیده میشد. کجور در 1369ش بخش و در 1392ش شهر شد. | ||
----<br><!--35161000--> | ----<br><!--35161000--> | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۵
| کجور | |
|---|---|
| استان | مازندران |
| شهرستان | نوشهر |
| بخش | کجور |
| جمعیت | 3,120نفر (1395ش) |
| موقعیت | 122کیلومتری غرب جنوبی ساری و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر |
| نوع اقلیم | معتدل مایل به سرد و مرطوب |
| ارتفاع از سطح دریا | 1,550متر |
| نام لاتین | Kojur، City |
کجور (Kojur)
شهری در استان مازندران، شهرستان نوشهر، مرکز بخش کجور. با ارتفاع 1,550متر، در منطقهای کوهستانی، در 122کیلومتری غرب جنوبی ساری و ۳۵کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، سر راه فرعی رویان به پول و مرزنآباد قرار دارد. رودخانۀ کجور از کنار این شهر میگذرد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و مرطوبِ جنگلی است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آن 3,120نفر بوده است.
کجور در زمان تشکیل پادشاهی رویان، اسپهبدنشین پادوسبانان بود. پس از سقوط رستمدار، آبادیهای کوهستان کجور و قشلاق آن به مرکزیت چالوس درآمد. در تاختوتاز مغولان خراب شد. ملک جلالالدوله اسکندر (734 ـ 761ق) در 746ق بنای شهر کجور را گذاشت. کیومرث ابن بیستون (807 ـ 857ق)، منطقۀ وسیعی چون رویان، نور و کجور که رستمدار نامیده میشد، را به مذهب شیعۀ امامیه درآورد. پس از مرگ او، ملککاوس و فرزندانش تا 957ق در کجور حکومت داشتند. در عصر صفویه طوایفی از اقوام کرد از نواحی غربی ایران به کجور و پیرامون آن کوچانده شدند. منطقۀ کجور از حدود 1195ق به همراه تنکابن و کلاردشت محال ثلاث نامیده میشد. کجور در 1369ش بخش و در 1392ش شهر شد.