قصرقند، شهر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی= | {{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Qasr-e Qand, city|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=سیستان و بلوچستان|شهرستان=قصرقند|بخش=|موقعیت=در جنوب استان سیستان و بلوچستان|جمعیت=11,605نفر (1395ش)|نوع اقلیم=گرم و نیمهخشک|ارتفاع از سطح دریا=500متر|تولیدات و صنایع مهم=خرما، انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو، برنج، مرکبات و غلات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}} | ||
[[پرونده:2042192644-2.jpg|بندانگشتی|نمای از شهر ]] | |||
قصرقند، شهر Qasr-e Qand, city | قصرقند، شهر Qasr-e Qand, city | ||
واقع در جنوب استان سیستان و | واقع در جنوب استان [[سیستان و بلوچستان]]، مرکز اداری [[قصرقند، شهرستان|شهرستان قصرقند]]. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پایکوهی با تپههای کمارتفاع در جنوب کوههای آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیکشهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمهخشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی حنفیاند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود [[کشاورزی]] دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. [[خرما]] و دیگر میوههای گرمسیری (مثل [[انبه]]، [[موز]]، [[گواوا]]، [[پاپایا]] و چیکو)، [[برنج]]، [[مرکبات]] و [[غلات (گیاهان)|غلات]] مهمترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۷
قصرقند، شهر Qasr-e Qand, city
| قصرقند، شهر | |
|---|---|
| استان | سیستان و بلوچستان |
| شهرستان | قصرقند |
| جمعیت | 11,605نفر (1395ش) |
| موقعیت | در جنوب استان سیستان و بلوچستان |
| نوع اقلیم | گرم و نیمهخشک |
| ارتفاع از سطح دریا | 500متر |
| تولیدات و صنایع مهم | خرما، انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو، برنج، مرکبات و غلات |
| نام لاتین | Qasr-e Qand, city |
واقع در جنوب استان سیستان و بلوچستان، مرکز اداری شهرستان قصرقند. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پایکوهی با تپههای کمارتفاع در جنوب کوههای آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیکشهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمهخشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی حنفیاند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود کشاورزی دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. خرما و دیگر میوههای گرمسیری (مثل انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو)، برنج، مرکبات و غلات مهمترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند.
تاریخچه
قصرقند در سراسر دورۀ اسلامی از آبادیهای مکران بوده است؛ در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنجآور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنجآور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت میگرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشتهاند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیکشهر بوده است. مارکوپولو در حدود سالهای 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامهاش میگوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش میکنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مینویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصرقند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخشهای تشکیلدهندۀ آن، و با تشکیل نیکشهر در سال 1369ش از بخشهای آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیکشهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت. آبادی قصرقند در سال 1343ش به شهر ارتقاء یافت.