گوانگ دونگ: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: کوانگ تونگ<ref>Kwangtung</ref>) استانی در جنوب چین، با ۱۹۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۶۹,۶۱۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به هونان<ref>Hunan  

</ref> و جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> از شمال شرقی به فوجیان<ref>Fujian </ref>، از جنوب به دریای چین جنوبی<ref>South China Sea </ref>، هنگ‌کنگ، ماکائو<ref>Macau </ref> و جزیرۀ هاینان<ref>Hainan </ref>، و از غرب به ناحیۀ خودمختار گوانگسی جوانگ<ref>Guangxi Zhuang Autonomous Region  

</ref> محدود است. مرکز آن، گوانگجو<ref>Guangzhou </ref> است؛ سایر شهرهای مهمش عبارت‌اند از مائومینگ<ref>Maoming </ref>، شانتو<ref>Shantou</ref>، شن‌جن<ref> Shenzhen</ref> و جان‌جیانگ<ref> Zhanjiang </ref>. تولید مواد معدنی و وسایل الکترونیکی از صنایع آن است. استان گوانگ‌دونگ دارای آب و هوای مدارگانی<ref>tropical </ref> و نیمه‌مدارگانی<ref>sub-tropical</ref> است. زمستان‌های آن معتدل است و، به‌استثنای نواحی مرتفع، یخبندان در آن‌جا نادر است. بارش باران، به‌ویژه در ماه‌های تابستان زیاد است. در بخش شمالی این استان ذخایر مهم معدنی، مانند تنگستن، آنتیموان، و سنگ آهن دیده می‌شود. مائومینگ، در شرق استان، دارای حوزۀ کوچک سنگ نفت است که از آن نفت تولید می‌شود.