موریزو، برت ماری پولین (۱۸۴۱ـ۱۸۹۵): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
موریزو، بِرْت ماری پولین (۱۸۴۱ـ۱۸۹۵)(Morisot, Berthe Marie Pauline)<br/> [[File:38482700.jpg|thumb|تابلوي گهواره، اثر موريزو]] | {{جعبه زندگینامه|عنوان=جعبه زندگینامه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}موریزو، بِرْت ماری پولین (۱۸۴۱ـ۱۸۹۵)(Morisot, Berthe Marie Pauline)<br/> [[File:38482700.jpg|thumb|تابلوي گهواره، اثر موريزو]] | ||
نقاش فرانسوی. نخستین زنی بود که به جنبش امپرسیونیسم<ref>Impressionism </ref> پیوست. نزد کورو<ref>Corot </ref> هنر آموخت، و نخست شدیداً از مانه<ref>Manet </ref>، و سپس در دهۀ ۱۸۸۰ از رنوار<ref>Renoir </ref> تأثیر گرفت. در نقاشی احساسی از زنان و کودکان مهارت داشت؛ همچون تابلوی ''گهواره''<ref>''The Cradle''</ref> (۱۸۷۲؛ موزۀ امپرسیونیست<ref>Impressionist Museum</ref>، پاریس). موریزو در خانوادهای مرفه در بورژ<ref>Bourges </ref> بهدنیا آمد؛ و نوۀ فراگونار<ref>Fragonard </ref>، نقاش مکتب روکوکو<ref>rococo</ref>ی فرانسه، بود. در تمام نمایشگاههای امپرسیونیستها بهجز نمایشگاه ۱۸۷۹، شرکت کرد. موریزو، که همسر برادر مانه بود، بسیار مورد تشویق مانه قرار گرفت، و مانه را به نقاشی در هوای باز ترغیب کرد. | نقاش فرانسوی. نخستین زنی بود که به جنبش امپرسیونیسم<ref>Impressionism </ref> پیوست. نزد کورو<ref>Corot </ref> هنر آموخت، و نخست شدیداً از مانه<ref>Manet </ref>، و سپس در دهۀ ۱۸۸۰ از رنوار<ref>Renoir </ref> تأثیر گرفت. در نقاشی احساسی از زنان و کودکان مهارت داشت؛ همچون تابلوی ''گهواره''<ref>''The Cradle''</ref> (۱۸۷۲؛ موزۀ امپرسیونیست<ref>Impressionist Museum</ref>، پاریس). موریزو در خانوادهای مرفه در بورژ<ref>Bourges </ref> بهدنیا آمد؛ و نوۀ فراگونار<ref>Fragonard </ref>، نقاش مکتب روکوکو<ref>rococo</ref>ی فرانسه، بود. در تمام نمایشگاههای امپرسیونیستها بهجز نمایشگاه ۱۸۷۹، شرکت کرد. موریزو، که همسر برادر مانه بود، بسیار مورد تشویق مانه قرار گرفت، و مانه را به نقاشی در هوای باز ترغیب کرد. | ||