پرش به محتوا

نگارخانه تیت: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۹: خط ۲۹:


}}
}}
[[پرونده:39151700-1.jpg|بندانگشتی|نگارخانه تیت]]


نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/> [[File:39151700.jpg|thumb|نگارخانه تِيْت]]نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate  
 
نگارخانۀ تِیْت (Tate Gallery)<br/>  
 
نگارخانه‌ای در لندن که آثار انگلیسی اواخر قرن ۱۶، و آثار خارجیِ از ۱۸۱۰ به‌بعد را در خود جا داده است. این مجموعه که هِنری تیت<ref>Henry Tate  


</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ&nbsp;۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.
</ref> (۱۸۱۹ـ۱۸۹۹)، تاجر شکر، آن را اهدا کرد، در ۱۸۹۷ گشایش یافت. شعبه‌ای از آن در ۱۹۸۸ در لیورپول<ref>Liverpool </ref>، و شعبه‌ای دیگر در ۱۹۹۳ در سنت آیوز<ref>St Ives </ref> آغاز به‌کار کرد. تیت در سال ۲۰۰۰، به‌لحاظ موضوعی به دو نمایشگاه تفکیک شد. محل کنونی آن در ماه مارس ۲۰۰۰، با نام تیت بریتن<ref>Tate Britain </ref> به نمایش آثار ملّیِ هنر انگلستان اختصاص یافت که هدف خودِ هنری تیت بود. دیگری با نام تیت مادرن<ref>Tate Modern </ref> در ماه مه ۲۰۰۰ در محل سابق نیروگاه بَنک‌ساید<ref>Bankside </ref> بازگشایی شد، و نمایش مجموعه‌ای از آثار هنری کشورهای دیگر از قرن‌های ۲۰ و ۲۱ را در دستور کار خود قرار داد. نگارخانۀ تیت مجموعه‌هایی از آثار ترنر<ref>Turner </ref> و ویلیام بلیک<ref>William Blake </ref>، و یکی از بهترین مجموعه‌های نقاشی احیاگران پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite</ref> را در اختیار دارد. در نخستین سال آغاز کار تیت مادرن، نزدیکِ&nbsp;۵.۲۵ میلیون نفر از آن بازدید کردند، و از این لحاظ در میان موزه‌های هنر مدرنِ جهان رکوردی برجا نهاده است.
سرویراستار، ویراستار
۵۱٬۳۳۱

ویرایش