کارمان، تئودور فون: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref> در پاسادنا<ref>Pasadena</ref>، واقع در کالیفرنیا، نقش داشت. در بوداپست زاده شد و در آن‌جا درس خواند. در ۱۹۰۸ به فرانسه رفت و در آن‌جا هواپیمای اولیه را دید و تصمیم گرفت به کار مهندسی هوانوردی بپردازد. از ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۰، جز در جنگ جهانی اول که تحقیقات هوانوردی را در ارتش اتریش ـ مجارستان<ref> Austro-Hungarian army</ref> سرپرستی می‌کرد، انستیتو اَخن<ref> Aachen Institute</ref> آلمان را به مرکزی پژوهشی با اعتبار جهانی تبدیل کرد. از ۱۹۲۸، در انستیتو اَخن و آزمایشگاه هوانوردی گوگنهایم<ref> Guggenheim Aeronautical Laboratory </ref>، وابسته به انستیتو‌ تکنولوژی کالیفرنیا<ref>California Institute of Technology </ref>ی امریکا، کار می‌کرد. حین بررسی جریان سیالات در اطراف یک استوانه کشف کرد که دنبالۀ جریان به دو ردیف گردابۀ یک‌درمیان تقسیم می‌شود. این پدیده را خیابان گردابه‌ای کارمان<ref>Kármán vortex street </ref> یا گردابه‌های کارمان<ref>Kármáh vortices </ref> می‌نامند که سبب ارتعاشات مخرب می‌شود. در ۱۹۴۰، پل معلق تاکوما نروز<ref>Tacoma Narrows</ref>، براثر این پدیده خراب شد. همچنین، کارمان موجبات اجرای نخستین برنامۀ تحقیق و توسعۀ موشک‌های دوربرد را فراهم آورد و در زمینۀ لایۀ مرزی<ref> boundary layer </ref> و آثار تراکم‌پذیری<ref>compressibity effect </ref>، پرواز با سرعت مافوق صوت<ref>Supersonic flight </ref>، طراحی ملخ<ref>Propeller design </ref>، هلیکوپتر<ref>helicopter </ref> و گلایدر<ref>glider</ref> نیز کار کرد.