Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۸۴۷
ویرایش
بهمنیار، احمد (کرمان ۱۲۶۲ـ تهران ۱۳۳۴ش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
[[پرونده: 12436100.jpg | بندانگشتی|احمد بهمنیار|جایگزین=|277x277پیکسل]](متخلّص به دهقان) روزنامهنگار، مصحح، پژوهشگر، شاعر و ادیب ایرانی. ضمن تحصیل علوم روزگارش، زبانهای ترکی استانبولی و انگلیسی را آموخت. در ۱۶سالگی صرف و نحو و دیگر فنون ادبی را به جانشینی از پدرش، در مدرسۀ ابراهیمیۀ کرمان تدریس میکرد. پس از چندی مدرسۀ عمادیه را در بم تأسیس کرد. | [[پرونده: 12436100.jpg | بندانگشتی|احمد بهمنیار|جایگزین=|277x277پیکسل]](متخلّص به دهقان) روزنامهنگار، مصحح، پژوهشگر، شاعر و ادیب ایرانی. ضمن تحصیل علوم روزگارش، زبانهای ترکی استانبولی و انگلیسی را آموخت. در ۱۶سالگی صرف و نحو و دیگر فنون ادبی را به جانشینی از پدرش، در مدرسۀ ابراهیمیۀ کرمان تدریس میکرد. پس از چندی مدرسۀ عمادیه را در بم تأسیس کرد. | ||
بهمنیار در ۱۲۹۰ش، روزنامۀ ''دهقان'' را انتشار داد. در ۱۲۹۴ش، بهعلت مسائل سیاسی، به فارس تبعید و چهارده ماه در شیراز زندانی شد. پس از رهایی از زندان، به تهران و سپس بهعنوان مفتّش و ممیّز ایالتی تحدید تریاک، به خراسان رفت. در آنجا با شاعران و ادیبان بزرگ خراسان، چون [[ادیب نیشابوری، محمدتقی (۱۲۷۷ـ مشهد ۱۳۵۵ش)|ادیب نیشابوری]]، رفتوآمد داشت و روزنامۀ ''فکر آزاد'' را منتشر کرد. سپس در تهران پس از مدتی، که در خدمت وزارت معارف و وزارت دادگستری بود، با گذراندن رسالۀ ''شرح حال صاحب بن عباد'' در ۱۳۱۴ش، به استادی دانشگاه تهران رسید و در همان سال به عضویت پیوستۀ فرهنگستان ایران درآمد. کتابهای صرف و نحو عربی را برای مدارس تألیف، و ''[[تاریخ بیهق]]'' (۱۳۴۵ش)؛ ''اسرارالتوحید فی مقامات شیخ ابی سعید'' (۱۳۱۳ش) و همچنین [[ | بهمنیار در ۱۲۹۰ش، روزنامۀ ''دهقان'' را انتشار داد. در ۱۲۹۴ش، بهعلت مسائل سیاسی، به فارس تبعید و چهارده ماه در شیراز زندانی شد. پس از رهایی از زندان، به تهران و سپس بهعنوان مفتّش و ممیّز ایالتی تحدید تریاک، به خراسان رفت. در آنجا با شاعران و ادیبان بزرگ خراسان، چون [[ادیب نیشابوری، محمدتقی (۱۲۷۷ـ مشهد ۱۳۵۵ش)|ادیب نیشابوری]]، رفتوآمد داشت و روزنامۀ ''فکر آزاد'' را منتشر کرد. سپس در تهران پس از مدتی، که در خدمت وزارت معارف و وزارت دادگستری بود، با گذراندن رسالۀ ''شرح حال صاحب بن عباد'' در ۱۳۱۴ش، به استادی دانشگاه تهران رسید و در همان سال به عضویت پیوستۀ فرهنگستان ایران درآمد. کتابهای صرف و نحو عربی را برای مدارس تألیف، و ''[[تاریخ بیهق]]'' (۱۳۴۵ش)؛ ''اسرارالتوحید فی مقامات شیخ ابی سعید'' (۱۳۱۳ش) و همچنین [[الابنیة عن حقایق الادویه|''الابنیة عن'' حقایقالادویة]] (۱۳۷۱ش) را تصحیح کرده است. | ||
از دیگر آثارش: داستاننامۀ بهمنیاری؛ تصحیح و چاپ التوسّل الی التّرسّل (۱۳۱۵ش)؛ تحفۀ احمدیه در شرحالفیه، دو جلد (۱۳۳۰ق)؛ ترجمۀ تاجر ونیزی، اثر شکسپیر (۱۳۱۶ش)؛ صرف و نحو عربی (به فارسی و عربی) در ۳ جلد (بیتا) و دیوان شعر که چاپ شده است. | از دیگر آثارش: داستاننامۀ بهمنیاری؛ تصحیح و چاپ التوسّل الی التّرسّل (۱۳۱۵ش)؛ تحفۀ احمدیه در شرحالفیه، دو جلد (۱۳۳۰ق)؛ ترجمۀ تاجر ونیزی، اثر شکسپیر (۱۳۱۶ش)؛ صرف و نحو عربی (به فارسی و عربی) در ۳ جلد (بیتا) و دیوان شعر که چاپ شده است. | ||