پرش به محتوا

ابراهیم بن عماد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
(نام کامل: میرابراهیم سیفی حسنی قزوینی؛ ملقب به شمس‌النهار) از خوشنویسان معروف ایرانی دوره‌ی صفوی (در سده‌ی 11ق)، فرزند [[میرعماد]]. خط نستعلیق را از پدرش فراگرفت. به احتمال در سال 1008ق با پدر به اصفهان رفته و در کتابخانه‌ی عبدالرشید به کتابت مشغول شده است.
{{جعبه زندگینامه|عنوان=جعبه زندگینامه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}


پس از کشته شدن میرعماد (1024ق) از ترس [[شاه عباس کبیر|شاه عباس]] مدتی در اصفهان به صورت مخفیانه زیست و سپس به مشهد رفت. در مشهد مورد توجه هنردوستان قرار گرفت و 14سال در آنجا اقامت کرد. پس از مرگ شاه عباس (1038ق) به قزوین (زادگاهش) برگشت و به کتابت و تعلیم خوشنویس مشغول شد. وی در 53سالگی در قزوین درگذشت و همانجا مدفون شد.
ابراهیم بن عماد


وی ''رنگه‌نویسی''<ref>کتابت یا قطعه­‌نویسی با الوان گوناگون، مانند شنگرف، لاجورد، زنگاری، سرنج، طلا، سفیداب، و... را می­‌گویند.</ref> می‌کرده و شعر نیز می‌سروده است. به گمان برخی، شعر تعدادی از آثار خوش‌نویسی وی منسوب به خود اوست. وی نسخه‌های از دواوین و گزینه‌ی اشعار صوفیان و شاعرانی چون [[نجم الدین کبری، احمد (خوارزم ۵۴۰ـ۶۱۸ق)|نجم‌الدّین کبری]]، رکن‌الدین قبایی، خواجه بدخشی، حکیم جوهری، فریدالدین دهلوی، میرعتیقی سمرقندی و سراج‌الدین بلخی را به خط نستعلیق کتابت کرده است.
(نام کامل: میرابراهیم سیفی حسنی قزوینی؛ ملقب به شمس‌النهار) از خوشنویسان معروف ایرانی دوره‌ی [[صفویه|صفوی]] (در سده‌ی 11ق)، فرزند [[میرعماد]]. [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] را از پدرش فراگرفت. به احتمال در سال 1008ق با پدر به [[اصفهان، شهر|اصفهان]] رفته و در کتابخانه‌ی عبدالرشید به کتابت مشغول شده است.
 
پس از کشته شدن میرعماد (1024ق) از ترس [[شاه عباس کبیر|شاه عباس]] مدتی در اصفهان به صورت مخفیانه زیست و سپس به [[مشهد، شهر|مشهد]] رفت. در مشهد مورد توجه هنردوستان قرار گرفت و 14سال در آنجا اقامت کرد. پس از مرگ شاه عباس (1038ق) به [[قزوین، شهر|قزوین]] (زادگاهش) برگشت و به کتابت و تعلیم خوشنویس مشغول شد. وی در 53سالگی در قزوین درگذشت و همانجا مدفون شد.
 
وی ''رنگه‌نویسی''<ref>کتابت یا قطعه­‌نویسی با الوان گوناگون، مانند شنگرف، لاجورد، زنگاری، سرنج، طلا، سفیداب، و... را می­‌گویند.</ref> می‌کرده و شعر نیز می‌سروده است. به گمان برخی، شعر تعدادی از آثار خوشنویسی وی منسوب به خود اوست. وی نسخه‌های از دواوین و گزینه‌ی اشعار صوفیان و شاعرانی چون [[نجم الدین کبری، احمد (خوارزم ۵۴۰ـ۶۱۸ق)|نجم‌الدین کبری]]، رکن‌الدین قبایی، خواجه بدخشی، حکیم جوهری، فریدالدین دهلوی، میرعتیقی سمرقندی و سراج‌الدین بلخی را به خط نستعلیق کتابت کرده است.
----
----


۴۷٬۷۳۶

ویرایش