قبانی، احمد ابوخلیل (دمشق ۱۸۴۱ـ همان جا ۱۹۰۲): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
[[پرونده:34027000.jpg|بندانگشتی|احمد ابوخلیل قبانی]] | [[پرونده:34027000.jpg|بندانگشتی|احمد ابوخلیل قبانی]] | ||
قبّانی، احمد ابوخلیل (دمشق ۱۸۴۱ـ همانجا ۱۹۰۲)<br> | قبّانی، احمد ابوخلیل (دمشق ۱۸۴۱ـ همانجا ۱۹۰۲)<br> | ||
<p>نمایشنامهنویس و بازیگر سوری. به تشویق صبحی پاشا و [[مدحت پاشا (۱۸۲۲ـ۱۸۸۴)|مدحت پاشا]]، والیان [[دمشق]]، به حرفۀ نمایش روی آورد. شیوخ مذهبی نمایشهایش را کفرآلود دانستند و سلطان عبدالحمید عثمانی تئاتر او را تعطیل کرد (۱۸۸۴). پس از آن به دعوت خدیو مصر برای اجرای نمایش به [[اسکندریه]] و [[قاهره]] رفت. او پدر اُپرت و ملودرام عربی است. نمایشهای او غالباً اقتباس از نویسندگان عرب و کلاسیکهای اروپایی، چون [[کرنی، استیون (۱۷۹۴ـ۱۸۴۸)|کرنی]]، [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)|راسین]]، [[ | <p>نمایشنامهنویس و بازیگر سوری. به تشویق صبحی پاشا و [[مدحت پاشا (۱۸۲۲ـ۱۸۸۴)|مدحت پاشا]]، والیان [[دمشق]]، به حرفۀ نمایش روی آورد. شیوخ مذهبی نمایشهایش را کفرآلود دانستند و سلطان عبدالحمید عثمانی تئاتر او را تعطیل کرد (۱۸۸۴). پس از آن به دعوت خدیو مصر برای اجرای نمایش به [[اسکندریه]] و [[قاهره]] رفت. او پدر اُپرت و ملودرام عربی است. نمایشهای او غالباً اقتباس از نویسندگان عرب و کلاسیکهای اروپایی، چون [[کرنی، استیون (۱۷۹۴ـ۱۸۴۸)|کرنی]]، [[راسین، ژان باپتیست (۱۶۳۹ـ۱۶۹۹)|راسین]]، [[ولتر]] و [[هوگو، ویکتور (۱۸۰۲ـ۱۸۸۵)|ویکتور هوگو]] است. وی از پیشگامان استفاده از فرهنگ توده و میراث تاریخی عربی در آثار نمایشی است و شخصاً طراحی لباس، خوانندگی، و رقصندگی میکرد و کلام نمایشی را برای گروه خود به نظم درمیآورد. شایع است که رقبایش مردم را به آتشزدن سالن تئاتر جدیدش در قاهره (۱۹۰۰) برانگیختند و گروه او بهناچار پراکنده شد.</p> | ||
<br><!--34027000--> | <br><!--34027000--> | ||
[[رده:تئاتر]] | [[رده:تئاتر]] | ||
[[رده:جهان - اشخاص و گروه ها]] | [[رده:جهان - اشخاص و گروه ها]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۳
| احمد ابوخلیل قبّانی | |
|---|---|
| زادروز |
دمشق ۱۸۴۱م |
| درگذشت | همانجا ۱۹۰۲م |
| ملیت | سوری |
| شغل و تخصص اصلی | نمایشنامهنویس |
| شغل و تخصص های دیگر | بازیگر |
| گروه مقاله | تیاتر |
قبّانی، احمد ابوخلیل (دمشق ۱۸۴۱ـ همانجا ۱۹۰۲)
نمایشنامهنویس و بازیگر سوری. به تشویق صبحی پاشا و مدحت پاشا، والیان دمشق، به حرفۀ نمایش روی آورد. شیوخ مذهبی نمایشهایش را کفرآلود دانستند و سلطان عبدالحمید عثمانی تئاتر او را تعطیل کرد (۱۸۸۴). پس از آن به دعوت خدیو مصر برای اجرای نمایش به اسکندریه و قاهره رفت. او پدر اُپرت و ملودرام عربی است. نمایشهای او غالباً اقتباس از نویسندگان عرب و کلاسیکهای اروپایی، چون کرنی، راسین، ولتر و ویکتور هوگو است. وی از پیشگامان استفاده از فرهنگ توده و میراث تاریخی عربی در آثار نمایشی است و شخصاً طراحی لباس، خوانندگی، و رقصندگی میکرد و کلام نمایشی را برای گروه خود به نظم درمیآورد. شایع است که رقبایش مردم را به آتشزدن سالن تئاتر جدیدش در قاهره (۱۹۰۰) برانگیختند و گروه او بهناچار پراکنده شد.