دلونه، روبر (۱۸۸۵ـ۱۹۴۱): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref> بود. به‌همراه همسرش [[دلونه ـ ترک، سونیا (۱۸۸۵ـ۱۹۷۹)|سونیا دُلونه ـ تِرک]]<ref>Sonia Delaunay-Terk </ref>، شیوه‌ای نوظهور پدید آورد، که بعدها [[اورفیسم (هنر)|اورفیسم]]<ref>Orphism </ref> نام گرفت ـ گونه‌ای آغازین از [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> که تمرکزش بر تأثیر رنگ‌های خالص و متضاد بود. چاپنقش سنگی<ref>lithograph</ref> هم پدید آورد، ازجمله چاپنقش ''پنجرۀ مشرف به شهر''<ref> ''La Fenetre sur la Ville''</ref> (۱۹۲۵، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary</ref>). دلونه و همسرش در پی‌گیری نظریه‌های رنگیِ میشل شورول<ref> Michel Chevreul </ref>، شیمی‌دان فرانسوی، به کشفیاتی در تأثیر هم‌زمان نور هنگام برخورد بر صفحات گرد و مسطح، و ایجاد رنگ‌های درخشان و متضاد، پی بردند. آنان می‌خواستند معادلی بصری<ref>visual</ref> برای موسیقی ایجاد کنند. دلونه در ۱۹۱۲ چندین مجموعه نقاشی کرد که برجسته‌ترینِ آن‌ها عبارت‌اند از ''شکل‌های مدوَر''<ref> ''Circular Forms''</ref> (تقریباً با انتزاع محض)، و ''پنجره‌های هم‌زمان''<ref> ''Simultaneous Windows''</ref> (با الهام از منظره‌های شهری پاریس). [[گیوم آپولینر]]<ref> Guillaume Apollinaire</ref>، هنر او را اورفیست (اصالتاً موسیقایی<ref> musical </ref>) توصیف کرد. در ۱۹۳۷، دلونه برنامۀ تزیینی عظیمی را (ده نقش‌برجستۀ<ref>relief </ref> بزرگ رنگی و یک ''ضرباهنگ''<ref>Rhythm </ref> گسترده) برای نمایشگاه پاریس، کاخ آسمان و کوشک راه‌آهن<ref>Palace of Air and Railway Pavilion </ref>، اجرا کرد. در ۱۹۳۸ نیز همراه با هنرمندان دیگر، ازجمله همسرش سونیا دلونه ـ تِرک، نقاش روس<ref>Russian </ref>تبار، تزیین تالار مجسمه در سالن اصلی توئیلری<ref>Salon des Tuileries</ref> را به‌سامان رساند.

<br /> <!--20146800-->