ماگریت، رنه (۱۸۹۸ـ۱۹۶۷): تفاوت میان نسخه‌ها

}}نقاش بلژیکی. از شخصیت‌های اصلی سوررئالیسم<ref>Surrealism </ref>&nbsp;بود. با قراردادن اشیای روزمره در موقعیتی نامعمول، تناقض‌های بصری<ref>visual paradoxes</ref>&nbsp;فوق‌العاده‌ای را در آثارش پدید آورد؛ همین ویژگی موجب شهرتش شد. این تناقض‌ها، رئالیسم جادویی<ref>magic realism</ref>&nbsp;نام گرفت که ماگریت نمایندۀ اصلی آن بود. نقش‌مایه‌های دلخواهش عبارت‌اند از کلاه لگنی، سیب، و پنجره؛ در تابلوی ''گولکوندا<ref>''Golconda''</ref>''&nbsp;(۱۹۵۳؛ مجموعۀ خصوصی)، مردانی با کلاه لگنی، از آسمان بر کف خیابان فرو می‌ریزند. ماگریت در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل<ref>Académie Royale des Beaux-Arts, Brussels</ref>&nbsp;درس خواند؛ در ۱۹۲۷ تحت تأثیر دِ کریکو<ref>de Chirico</ref>&nbsp;در پاریس به سوررئالیست‌ها پیوست، و در ۱۹۳۰ به بروکسل بازگشت. در تأثیرگذارترین آثارش، نسبت واقعیت و مجاز را به سؤال گرفته است، ازجمله در تابلوی ''خیانت تصاویر<ref>''The Treason of Images''</ref>''&nbsp;(۱۹۲۸ـ۱۹۲۹؛ موزۀ هنر ایالتی لوس‌آنجلس<ref>Los Angeles County Museum of Art</ref>)؛ این تابلو تصویر یک پیپ است که زیر آن به فرانسه نوشته شده است: «این یک پیپ نیست». مجسمۀ مفرغین ''درمانگر<ref>''Le Therapeute''</ref>''&nbsp;(۱۹۶۷)، و تابلوی رنگ‌روغنی‌اش با نام ''جادۀ آسمان<ref>''Le Chemin du Ciel''</ref>''&nbsp;(۱۹۶۷) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref>&nbsp;نگه‌داري می‌شوند.