رابرت رزنتال: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
واژۀ پیگمالیون برگرفته از نام یکی از نمایشنامههای [[شاو، برنارد (۱۸۵۶ـ۱۹۵۰)|برنارد شاو]] است. در واقع پیگمالیون، نام مجسمهسازی بود که عاشق یکی از مجسمههای ساخت دست خودش شد. او مجسمهاش را مدام در آغوش میگرفت و به تدریج احساس کرد از سختی سنگ آن کاسته شده است. مجسمه به تدریج نرمتر شد و در نهایت همچون انسان، در آغوش پیگمالیون قرار گرفت. موضوعی که نمایشنامۀ پیگمالیون به آن میپردازد، این است که رفتاری که یک فرد با فردی دیگر دارد، چه خوب و چه بد، کاملاً قابل انتقال است و میتواند به حقیقت بپیوندد. پیگمالیون را به عنوان نماد انتظار و تأثیر انتظار بر واقعیت میدانند. پیگمالیون از مجسمۀ سنگیاش یک معشوقه میخواست و همین نیز برایش رخ داد. | واژۀ پیگمالیون برگرفته از نام یکی از نمایشنامههای [[شاو، برنارد (۱۸۵۶ـ۱۹۵۰)|برنارد شاو]] است. در واقع پیگمالیون، نام مجسمهسازی بود که عاشق یکی از مجسمههای ساخت دست خودش شد. او مجسمهاش را مدام در آغوش میگرفت و به تدریج احساس کرد از سختی سنگ آن کاسته شده است. مجسمه به تدریج نرمتر شد و در نهایت همچون انسان، در آغوش پیگمالیون قرار گرفت. موضوعی که نمایشنامۀ پیگمالیون به آن میپردازد، این است که رفتاری که یک فرد با فردی دیگر دارد، چه خوب و چه بد، کاملاً قابل انتقال است و میتواند به حقیقت بپیوندد. پیگمالیون را به عنوان نماد انتظار و تأثیر انتظار بر واقعیت میدانند. پیگمالیون از مجسمۀ سنگیاش یک معشوقه میخواست و همین نیز برایش رخ داد. | ||
رزنتال در 2 مارس 1933 در گیسن<ref>Giessen</ref> آلمان متولد شد و در 6 سالگی به همراه خانوادهاش آلمان را ترک کرد. در 1956 مدرک دکترای روانشناسی از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس<ref>Los Angeles</ref> را دریافت کرد. وی فعالیت شغلی خود را به عنوان روانشناس بالینی<ref>clinical psychologist</ref> آغاز کرد و سپس به روانشناس اجتماعی<ref>social psychology</ref> تغییر داد. از 1962 تا 1999 در دانشگاه هاروارد<ref>Harvard</ref> تدریس کرد، در 1992 رئیس دپارتمان روانشناسی و در 1995 استاد روانشناسی شد. پس از بازنشستگی از دانشگاه هاروارد در 1999، به کالیفرنیا رفت. بخش عمدهای از کارهای وی بر ارتباط غیر کلامی<ref>nonverbal communication</ref>، و به ویژه تأثیرش بر انتظارات<ref>expectations</ref>، متمرکز شده است. از جمله جوایز و افتخارات اوست: جایزۀ مدال | رزنتال در 2 مارس 1933 در گیسن<ref>Giessen</ref> آلمان متولد شد و در 6 سالگی به همراه خانوادهاش آلمان را ترک کرد. در 1956 مدرک دکترای روانشناسی از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس<ref>Los Angeles</ref> را دریافت کرد. وی فعالیت شغلی خود را به عنوان روانشناس بالینی<ref>clinical psychologist</ref> آغاز کرد و سپس به روانشناس اجتماعی<ref>social psychology</ref> تغییر داد. از 1962 تا 1999 در دانشگاه هاروارد<ref>Harvard</ref> تدریس کرد، در 1992 رئیس دپارتمان روانشناسی و در 1995 استاد روانشناسی شد. پس از بازنشستگی از دانشگاه هاروارد در 1999، به کالیفرنیا رفت. بخش عمدهای از کارهای وی بر ارتباط غیر کلامی<ref>nonverbal communication</ref>، و به ویژه تأثیرش بر انتظارات<ref>expectations</ref>، متمرکز شده است. از جمله جوایز و افتخارات اوست: جایزۀ مدال طلای 2003 از انجمن روانشناسی امریکا<ref>(American Psychological Association (APA</ref> و عضو منتخب آکادمی هنرها و علوم امریکا<ref>American Academy of Arts and Sciences</ref>. طبق گزارش منتشر شده در مجلۀ علمی انجمن روانشناسی امریکا در سال 2002، او در رتبۀ 84 برترین و مطرحترین روانشناسان قرن بیستم قرار گرفته است. | ||
کتاب ''پیگمالیون در کلاس'' درس<ref>Pygmalion in the Classroom</ref>، از جمله آثار اوست که همراه با لنور جکابسون<ref>Lenore Jacobson</ref> نوشته است. | کتاب ''پیگمالیون در کلاس'' درس<ref>Pygmalion in the Classroom</ref>، از جمله آثار اوست که همراه با لنور جکابسون<ref>Lenore Jacobson</ref> نوشته است. | ||