پرش به محتوا

حرکات قافیه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


برای این‌که قافیه درست و کامل باشد، باید حرکات و حروف آن یکسان باشند. اما در چند مورد، اختلاف بعضی از حرکات قافیه جایز شمرده می‌شود؛ بدین ترتیب: الف- اختلاف حرکت قبل از [[حروف قافیه|حرف قید]]. و آن در صورتی است که رَوی با حرف وصل همراه باشد. برای مثال دو کلمۀ شکفت و رفت که به علت اختلاف حرکت قبل از حرف قید، قاعدتاً با هم قافیه نمی‌شوند، بعد از افزوده شدن حرفی، مثلاً «مِ» ضمير فاعلی، می‌توان آنها را با هم قافيه کرد و شکفتم و رفتم را با هم آورد. ب- اختلاف اشباع، یعنی حرکت [[حروف قافیه|حرف دخيل]]. و آن در صورتی است که رَوی با حرف وصل همراه باشد. برای مثال دو کلمۀ داور و ظاهر که به علت اختلاف حرکت حرف دخیل، هم‌قافیه نیستند، با افزوده شدن حرفی، مثلاً «ی»، به آنها هم‌قافیه می‌شوند: داوری و ظاهری. این قانون در مورد اختلاف نوع دیگر اشباع که حرکت حرف پیش از رَویِ متحرک است نیز صادق است و کلماتی از قبیل سحری و پری را می‌توان با هم قافیه کرد؛ اگرچه سَحَر و پُر با هم قافیه نمی‌شوند.
برای این‌که قافیه درست و کامل باشد، باید حرکات و حروف آن یکسان باشند. اما در چند مورد، اختلاف بعضی از حرکات قافیه جایز شمرده می‌شود؛ بدین ترتیب: الف- اختلاف حرکت قبل از [[حروف قافیه|حرف قید]]. و آن در صورتی است که رَوی با حرف وصل همراه باشد. برای مثال دو کلمۀ شکفت و رفت که به علت اختلاف حرکت قبل از حرف قید، قاعدتاً با هم قافیه نمی‌شوند، بعد از افزوده شدن حرفی، مثلاً «مِ» ضمير فاعلی، می‌توان آنها را با هم قافيه کرد و شکفتم و رفتم را با هم آورد. ب- اختلاف اشباع، یعنی حرکت [[حروف قافیه|حرف دخيل]]. و آن در صورتی است که رَوی با حرف وصل همراه باشد. برای مثال دو کلمۀ داور و ظاهر که به علت اختلاف حرکت حرف دخیل، هم‌قافیه نیستند، با افزوده شدن حرفی، مثلاً «ی»، به آنها هم‌قافیه می‌شوند: داوری و ظاهری. این قانون در مورد اختلاف نوع دیگر اشباع که حرکت حرف پیش از رَویِ متحرک است نیز صادق است و کلماتی از قبیل سحری و پری را می‌توان با هم قافیه کرد؛ اگرچه سَحَر و پُر با هم قافیه نمی‌شوند.


*'''رس''' (به معنی آهسته و پنهان وارد کاری شدن) فتحۀ قبل از [[حروف قافیه|الف تأسيس]] است. مانند فتحۀ حرف «ک» در دو کلمۀ حکایت و شکایت. حروفی که پیش از مصوت‌های بلند «آ- او- ای» قرار می‌گیرند، به ترتیب مفتوح، مضموم و مکسور محسوب می‌شوند.
*'''رس''' (به معنی آهسته و پنهان وارد کاری شدن) فتحۀ قبل از [[حروف قافیه|الف تأسيس]] است. مانند فتحۀ حرف «ک» در دو کلمۀ حکایت و شکایت. حروفی که پیش از مصوت‌های بلند «آ- او- ای» قرار می‌گیرند، به ترتیب مفتوح، مضموم و مکسور محسوب می‌شوند.
سرویراستار، ویراستار
۷۴٬۸۵۷

ویرایش