پرش به محتوا

باگدانوویچ، پیتر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و تهیه‌کنندۀ امریکایی. مادرش یهودی‌تبار اتریشی و پدرش صرب بود؛ این دو چندی پیش از تولد پیتر و شروع جنگ جهانی دوم وارد امریکا شدند. پیتر در سال 1957 از کالج شهر نیویورک<ref>New York City's Collegiate School</ref> فارغ‌التحصیل شد و در کنسرواتوار استلا آدلر<ref>Stella Adler Conservatory</ref> در رشتۀ بازیگری تحصیل کرد.  
کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و تهیه‌کنندۀ امریکایی. مادرش یهودی‌تبار اتریشی و پدرش صرب بود؛ این دو چندی پیش از تولد پیتر و شروع جنگ جهانی دوم وارد امریکا شدند. پیتر در سال 1957 از کالج شهر نیویورک<ref>New York City's Collegiate School</ref> فارغ‌التحصیل شد و در کنسرواتوار استلا آدلر<ref>Stella Adler Conservatory</ref> در رشتۀ بازیگری تحصیل کرد.  


''آخرین نمایش فیلم<ref>The Last Picture Show</ref>''&nbsp;(۱۹۷۱)، از نخستین آثار او در مقام کارگردان است. این فیلم، که نگاهی حسرت‌بار و خاطره‌برانگیز به شهر کوچکی در تگزاس دهۀ ۱۹۵۰ است، با موفقیت هنری و تحسین منتقدان روبه‌رو شد. سپس دو فیلم دیگر به‌ سبک و سیاق فیلم‌های هالیوودِ قدیم ساخت: ''تازه چه خبر دکتر جون؟<ref>What’s Up Doc?</ref>''&nbsp;(۱۹۷۲)، و ''ماه کاغذی<ref>Paper Moon </ref>''&nbsp;(۱۹۷۳).  
''آخرین نمایش فیلم<ref>The Last Picture Show</ref>''&nbsp;(۱۹۷۱)، از نخستین آثار او در مقام کارگردان است. این فیلم، که نگاهی حسرت‌بار و خاطره‌برانگیز به شهر کوچکی در تگزاس دهۀ ۱۹۵۰ است، با موفقیت هنری و تحسین منتقدان روبه‌رو شد. ''آخرین نمایش فیلم'' هشت نامزدی اسکار را به دست آورد و دو جایزه را از آن خود کرد. سپس دو فیلم دیگر به‌ سبک و سیاق فیلم‌های هالیوودِ قدیم ساخت: ''تازه چه خبر دکتر جون؟<ref>What’s Up Doc?</ref>''&nbsp;(۱۹۷۲)، و ''ماه کاغذی<ref>Paper Moon </ref>''&nbsp;(۱۹۷۳). کمدی ''تازه چه خبر دکتر جون؟'' سومین فیلم پرفروش سال ۱۹۷۲ شد و بعدها در فهرست ۱۰۰ کمدی برتر تمام دوران موسسۀ فیلم آمریکا<ref>American Film Institute</ref> قرار گرفت.  


باگدانوویچ پیش از آن‌که نخستین فیلمش ''هدف‌ها<ref>Targets </ref>''&nbsp;(۱۹۶۸) را بسازد، منتقد فیلم بود و از دیدگاه نظریۀ مؤلّف چند نقد طولانی بر آثار برخی از فیلم‌سازان کلاسیک هالیوود، ازجمله هوارد هاکس<ref>Howard Hawks</ref>&nbsp;و [[ولز، اورسون (۱۹۱۵ـ۱۹۸۵)|اورسون ولز]]<ref>Orson Welles </ref>، نوشته است. از دیگر فیلم‌های اوست: ''دیزی میلر<ref>Daisy Miller </ref>''&nbsp;(۱۹۷۴)، ''نیکل‌اودئون<ref>Nickelodeon</ref>''&nbsp;(۱۹۷۶)، ''ماسک<ref>Mask </ref>''&nbsp;(۱۹۸۵)، ''تگزاسویل<ref>Texasville</ref>''&nbsp;(۱۹۹۰، دنبالۀ آخرین نمایش فیلم)، و ''چیزی به نام عشق<ref>The Thing Called Love</ref>''&nbsp;(۱۹۹۳)، که چندان به آن بهایی داده نشد، آخرین بازی ریور فونیکس<ref>River Phoenix</ref>&nbsp;در همین فیلم بود.
باگدانوویچ پیش از آن‌که نخستین فیلمش ''هدف‌ها<ref>Targets </ref>''&nbsp;(۱۹۶۸) را بسازد، منتقد فیلم بود و از دیدگاه نظریۀ مؤلّف چند نقد طولانی بر آثار برخی از فیلم‌سازان کلاسیک هالیوود، ازجمله هوارد هاکس<ref>Howard Hawks</ref>&nbsp;و [[ولز، اورسون (۱۹۱۵ـ۱۹۸۵)|اورسون ولز]]<ref>Orson Welles </ref>، نوشته است. از دیگر فیلم‌های اوست: ''دیزی میلر<ref>Daisy Miller </ref>''&nbsp;(۱۹۷۴)، ''نیکل‌اودئون<ref>Nickelodeon</ref>''&nbsp;(۱۹۷۶)، ''ماسک<ref>Mask </ref>''&nbsp;(۱۹۸۵)، ''تگزاسویل<ref>Texasville</ref>''&nbsp;(۱۹۹۰، دنبالۀ آخرین نمایش فیلم)، و ''چیزی به نام عشق<ref>The Thing Called Love</ref>''&nbsp;(۱۹۹۳)، که چندان به آن بهایی داده نشد، آخرین بازی ریور فونیکس<ref>River Phoenix</ref>&nbsp;در همین فیلم بود.
سرویراستار، ویراستار
۷۵٬۴۷۸

ویرایش