ویلکینز، موریس (۱۹۱۶ـ۲۰۰۴): تفاوت میان نسخه‌ها

ویلکینز، موریس (۱۹۱۶ـ۲۰۰۴)(Wilkins, Maurice)

</ref> به‌سبب کشف ساختار مارپیچ دو رشته‌ای دی‌اِن‌اِی و اهمیت این ساختار در همتاسازی و انتقال اطلاعات ژنتیکی به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۶۲ دست یافت. ویلکینز کار خود را در مقام فیزیک‌دان دربارۀ نورافشانی<ref> luminescence  

</ref> و فروزندگی (فسفرسانس)<ref>Phosphorescence </ref>، رادار، و جداسازی ایزوتوپ‌های اورانیوم آغاز کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]]، در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] به ساخت بمب اتمی کمک کرد. پس از جنگ، توجهش از فیزیک‌هسته‌ای به زیست‌شناسی مولکولی معطوف شد و با استفاده از اشعۀ فرابنفش، آثار ژنتیکی امواج فراصوتی، اسیدهای نوکلئیک، و ویروس‌ها را مطالعه کرد. ویلکینز در پونگاروا<ref>Pongaroa </ref> زاده شد و در کیمبریج درس خواند. در ۱۹۷۰، استاد زیست‌ـ‌فیزیک لندن شد. ضمن مطالعۀ الگوی پراش دی‌اِن‌اِی با اشعۀ ایکس<ref>X-ray diffraction</ref> به ساختار مارپیچ دوگانۀ دی‌اِن‌اِی پی برد و یافته‌هایش را به کریک و واتسون اطلاع داد.