حجاریان، محسن: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حجّاریان، محسن (خرمآباد 1325ش) | حجّاریان، محسن (خرمآباد 1325ش) | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۰: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:حجاریان (1).jpg|بندانگشتی|309x309پیکسل|محسن حجاریان]] | [[پرونده:حجاریان (1).jpg|بندانگشتی|309x309پیکسل|محسن حجاریان]] | ||
[[پرونده:Hajariyan.jpg|بندانگشتی|250x250پیکسل|محسن حجاریان]] | |||
اتنوموزیکولوگ (متخصص در موسیقیشناسی قومی)، منتقد در زمینۀ موسیقی ایران. تحصیلات خود را در ایران، امریکا و فرانسه گذراند و در رشته اتنوموزیکولوژی از دانشگاه مریلند فارغالتحصیل شد و زیرنظر استادان بینالمللی این رشته مانند مانتل هود، فیلیپ اسکایلر، مارشا هرندن، کارولینا رابرتسون، ژوزف پالیجیک درس خواند. خود او نیز اولین مجله «موسیقیشناسی ایرانی» را در امریکا منتشرکرد و پایاننامه دکتری خود را دربارۀ نقش ساختاری غزل در سامانه موسیقی دستگاهی ایرانی نوشت و در بخش عملی، در اصفهان زیر نظر علی ساغری و حسین فریور و در امریکا، از درسهای محمدرضا لطفی استفاده کرد. اولین نوشتههای انتشاریافتۀ وسیع او از اوایل دهه ۱۹۹۰ در امریکا و تهران بوده است و از اولین کسانی است که با تکیه بر دانش آکادمیک موسیقیشناسی و آشنایی با مکتبهای آن در دنیای روز و نیز با داشتن علاقه در زمینۀ نقد، در مقالات خود نمونههایی از نقد معیار و متکی بر اصول علمی را ارائه داده و نیز مباحثی از موسیقیشناسی قومی را در نشریات فارسیزبان مطرح کرده است. از آثارش کتابهای ''تئوری موسیقیشناسی قومی'' و ''موسیقی جهان'' (بحثی راجع به سه کلانفرهنگ موسیقی) در خور ذکرند. | اتنوموزیکولوگ (متخصص در موسیقیشناسی قومی)، منتقد در زمینۀ موسیقی ایران. تحصیلات خود را در ایران، امریکا و فرانسه گذراند و در رشته اتنوموزیکولوژی از دانشگاه مریلند فارغالتحصیل شد و زیرنظر استادان بینالمللی این رشته مانند مانتل هود، فیلیپ اسکایلر، مارشا هرندن، کارولینا رابرتسون، ژوزف پالیجیک درس خواند. خود او نیز اولین مجله «موسیقیشناسی ایرانی» را در امریکا منتشرکرد و پایاننامه دکتری خود را دربارۀ نقش ساختاری غزل در سامانه موسیقی دستگاهی ایرانی نوشت و در بخش عملی، در اصفهان زیر نظر علی ساغری و حسین فریور و در امریکا، از درسهای محمدرضا لطفی استفاده کرد. اولین نوشتههای انتشاریافتۀ وسیع او از اوایل دهه ۱۹۹۰ در امریکا و تهران بوده است و از اولین کسانی است که با تکیه بر دانش آکادمیک موسیقیشناسی و آشنایی با مکتبهای آن در دنیای روز و نیز با داشتن علاقه در زمینۀ نقد، در مقالات خود نمونههایی از نقد معیار و متکی بر اصول علمی را ارائه داده و نیز مباحثی از موسیقیشناسی قومی را در نشریات فارسیزبان مطرح کرده است. از آثارش کتابهای ''تئوری موسیقیشناسی قومی'' و ''موسیقی جهان'' (بحثی راجع به سه کلانفرهنگ موسیقی) در خور ذکرند. | ||