آلفونسین فوکس، رائول ریکاردو (۱۹۲۷-۲۰۰۹م): تفاوت میان نسخه‌ها

}}سیاستمدار آرژانتینی، از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹م رئیس‌جمهور آن کشور. دورۀ ریاست جمهوری او مقارن با برقراری حکومت غیرنظامیان در [[آرژانتین]] بود. از همین‌رو، هیئت تحقیقی برای رسیدگی به تخلفات ارتش مبنی بر نقض [[حقوق بشر]] تشکیل داد، که به محاکمه و زندانی‌شدن بسیاری از افسران ارتش و رهبران سیاسی انجامید. مشکلات اقتصادی سبب شدند که او درصدد جلب کمک [[صندوق بین المللی پول|صندوق بین‌المللی پول]]<ref>International Monetary Fund</ref> برآید و تدابیری ریاضتی به اجرا گذارد که به استمهال پرداخت بدهی‌ها<ref>debt restructuring</ref> و اصلاحات مالی منجر شد. آلفونسین که در آکادمی نظامی و نیز در دانشگاه در رشتۀ حقوق تحصیل کرده بود، در ۱۸سالگی به حزب اتحاد رادیکال<ref>Radical Union Party (UCR)</ref> پیوست و سرانجام به رهبری آن رسید تا آن که در نوامبر ۱۹۹۵م رهبری حزب را به دیگری سپرد. او از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲م در مسائل سیاسی محلّی فعال بود و در ۱۹۵۳م در رژیم دست‌راستی [[پرون، خوان دومینگو (۱۸۹۵ـ۱۹۷۴)|خوان‌ پرون]]<ref>Perón</ref> به زندان افتاد. از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶م عضو کنگرۀ ملی آرژانتین بود. با بازگشت حکومت غیرنظامیان در ۱۹۸۳م و قانونی شدن فعالیت‌های سیاسی، آلفونسین و حزب اتحاد رادیکال پیروزی‌های چشمگیری به‌دست آوردند و او به ریاست جمهوری آرژانتین رسید. اما شکست سیاست‌های اقتصادی او و تورّم فوق‌العاده سبب شدند که آلفونسین در ۱۹۸۹م، ماه‌ها پیش از پایان دورۀ ریاست جمهوری‌اش، ناچار به کناره‌گیری شود. جانشین او، [[منم، کارلوس (۱۹۳۰)|کارلوس مِنِم]]<ref>Carlos Menem</ref>، از هواداران راه ‌و رسم پرون بود.