پرش به محتوا

علی جعفریان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۴: خط ۳۴:
آثار جعفریان پیش از انقلاب اسلامی، توسط خوانندگانی چون مرضیه، [[پوران]]، [[پروین (تهران 1314ش)|پروین]]، رؤیا، الهه و افسر شهیدی خوانده شده ‌است. بیش‌تر آهنگ‌های او در پیش از انقلاب به وسیله‌ی [[مصطفی کسروی (تربت حیدریه ۱۳۰۲ش )|مصطفی کسروی]] و [[فریدون شهبازیان]] برای ارکستر بزرگ تنظیم شده ‌است. از جعفریان تا سال ۱۳۵۶، ۲۶ آهنگ در رادیو- تلویزیون ملی ایران ضبط و پخش شده ‌است. از دیگر فعالیت‌های او تشکیل دو ارکستر بزرگ در دانشگاه بوده است. جعفریان در سال ۱۳۷۵ با دعوت مجدد سازمان صدا و سیما، همکاری خود را با این سازمان ادامه داده که ماحصل این همکاری ساخت بیش‌تر از ۳۰ اثر است که با صدای خوانندگانی چون [[افتخاری، علیرضا (اصفهان ۱۳۳۵ش)|علیرضا افتخاری]]، حسام‌الدین سراج، بهرام حصیری، [[عقیلی، سالار (۱۳۵۶ش)|سالار عقیلی]]، [[قربانی، علیرضا (۱۳۵۱ش)|علیرضا قربانی]] و [[بهرام گودرزی]] اجرا شده ‌است. معروف‌ترین اثر جعفریان آلبوم ''افسانه'' با صدای علیرضا افتخاری و تنظیم همایون رحیمیان است.  
آثار جعفریان پیش از انقلاب اسلامی، توسط خوانندگانی چون مرضیه، [[پوران]]، [[پروین (تهران 1314ش)|پروین]]، رؤیا، الهه و افسر شهیدی خوانده شده ‌است. بیش‌تر آهنگ‌های او در پیش از انقلاب به وسیله‌ی [[مصطفی کسروی (تربت حیدریه ۱۳۰۲ش )|مصطفی کسروی]] و [[فریدون شهبازیان]] برای ارکستر بزرگ تنظیم شده ‌است. از جعفریان تا سال ۱۳۵۶، ۲۶ آهنگ در رادیو- تلویزیون ملی ایران ضبط و پخش شده ‌است. از دیگر فعالیت‌های او تشکیل دو ارکستر بزرگ در دانشگاه بوده است. جعفریان در سال ۱۳۷۵ با دعوت مجدد سازمان صدا و سیما، همکاری خود را با این سازمان ادامه داده که ماحصل این همکاری ساخت بیش‌تر از ۳۰ اثر است که با صدای خوانندگانی چون [[افتخاری، علیرضا (اصفهان ۱۳۳۵ش)|علیرضا افتخاری]]، حسام‌الدین سراج، بهرام حصیری، [[عقیلی، سالار (۱۳۵۶ش)|سالار عقیلی]]، [[قربانی، علیرضا (۱۳۵۱ش)|علیرضا قربانی]] و [[بهرام گودرزی]] اجرا شده ‌است. معروف‌ترین اثر جعفریان آلبوم ''افسانه'' با صدای علیرضا افتخاری و تنظیم همایون رحیمیان است.  


علی جعفریان دو هم‌نوازی با جواد معروفی، در آبان‌ ۱۳۷۰ و اردی‌بهشت ۱۳۷۱ در تالارهای اقبال لاهوری و فجر دانشگاه شیراز داشته که در آن‌ها به همراه پیانوی معروفی ویولن نواخته است. او در سال ۱۳۷۹ در اولین جشنواره‌ی موسیقی معلولان سراسر کشور (به دبیری [[روشن روان، کامبیز (تهران ۱۳۲۸ ش )|کامبیز روشن‌روان]]) به مقام اول نوازندگی دست یافت. همچنین در سال ۱۳۷۸ به عنوان هنرمند برگزیده‌ی بنیاد دکتر [[خزایلی، محمد (اراک ۱۲۹۲ـ تهران ۱۳۵۳ش)|محمد خزائلی]] معرفی شده. در سال ۱۳۸۲ در مراسم اختتامیه‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی موسیقی فجر از جعفریان تجلیل شده و لوح زرین جشنواره به وی اهدا گردیده است. علاوه بر این باید اشاره کرد که در سال ۱۳۸۳ از طرف [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت ارشاد]] به او مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) اعطا شده است. جعفریان از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۸۲ مدیر امور فوق برنامه‌ی دانشگاه‌های شیراز و علوم پزشکی شیراز بود و طی این سال‌ها به تدریس دروسی چون سلفژ و تئوری و آموزش ساز پرداخت.  
علی جعفریان دو هم‌نوازی با جواد معروفی، در آبان‌ ۱۳۷۰ و اردی‌بهشت ۱۳۷۱ در تالارهای اقبال لاهوری و فجر دانشگاه شیراز داشته که در آن‌ها به همراه پیانوی معروفی ویولن نواخته است. او در سال ۱۳۷۹ در اولین جشنواره‌ی موسیقی معلولان سراسر کشور (به دبیری [[روشن روان، کامبیز (تهران ۱۳۲۸ ش )|کامبیز روشن‌روان]]) به مقام اول نوازندگی دست یافت. همچنین در سال ۱۳۷۸ به عنوان هنرمند برگزیده‌ی بنیاد دکتر [[خزائلی، محمد|محمد خزائلی]] معرفی شده. در سال ۱۳۸۲ در مراسم اختتامیه‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی موسیقی فجر از جعفریان تجلیل شده و لوح زرین جشنواره به وی اهدا گردیده است. علاوه بر این باید اشاره کرد که در سال ۱۳۸۳ از طرف [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت ارشاد]] به او مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) اعطا شده است. جعفریان از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۸۲ مدیر امور فوق برنامه‌ی دانشگاه‌های شیراز و علوم پزشکی شیراز بود و طی این سال‌ها به تدریس دروسی چون سلفژ و تئوری و آموزش ساز پرداخت.  


علی جعفریان به علت ایست قلبی، در حین عمل جراحی قلب، در بیمارستان قلب شیراز درگذشت و در قطعه‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
علی جعفریان به علت ایست قلبی، در حین عمل جراحی قلب، در بیمارستان قلب شیراز درگذشت و در قطعه‌ی هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
۴۷٬۳۱۳

ویرایش