سیمین آقارضی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
سیمین آقارضی (تهران 15 آذر 1317ش- تهران 21 دی 1388ش) | سیمین آقارضی (تهران 15 آذر 1317ش- تهران 21 دی 1388ش) | ||
(نام کامل: سیمین آقارضی دُرمنی) نوازندۀ [[قانون (موسیقی)|قانون]] و [[ویولن]] آهنگساز و موسیقیدان ایرانی. پس از طی کردن چهارسال نخست ابتدایی، سال 1328 وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد و سال آخر ابتدایی را در آن هنرستان، که به مدیریت [[روح الله | (نام کامل: سیمین آقارضی دُرمنی) نوازندۀ [[قانون (موسیقی)|قانون]] و [[ویولن]] آهنگساز و موسیقیدان ایرانی. پس از طی کردن چهارسال نخست ابتدایی، سال 1328 وارد [[هنرستان موسیقی ملی]] شد و سال آخر ابتدایی را در آن هنرستان، که به مدیریت [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روحالله خالقی]] اداره میشد، آغاز کرد. پس از اخذ مدرک دیپلم به همسری [[حسن منوچهری]]، نوازندۀ عود، درآمد. اما دوسال بعد از وی جدا شد و در سال 1339 با [[محمد حیدری]]، آهنگساز، ازدواج کرد. در سال 1337 به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در «سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی»، روش نوازندگی ویولن را به نابینایان تدریس کرد. در همان سال، تدریس ویولن را در هنرستان آزاد و قانون را در هنرستان موسیقی ملی آغاز کرد و تا سال 1362 به صورت پراکنده در مراکز مختلف نیز به تدریس ادامه داد. آقارضی نخستین موسیقیدان ایرانی بود که به دلیل علاقۀ شخصی و با پیگیری و استمرار، ساز ایرانی قانون را احیاء کرد. وی به دلیل احترامی که برای این ساز و صدایش قائل بود، از کارهای گروهی و همنوازی با دیگران خودداری کرد و تنها به تکنوازی آن پرداخت. | ||
سیمین آقارضی از زمان تحصیل در هنرستان با نواختن سازهایی چون عود، کمانچه، قیچک، دایره و رباب آشنایی پیدا کرد. وی تنها شاگرد دختر کلاس [[ابوالحسن صبا]] بود و این اقبال را یافت که در هنرستان، ردیفهای موسیقی او را از خودش فرا بگیرد. در همانجا آواز را نزد [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)|بنان]]، تنبک را نزد [[حسین تهرانی]] و ویولن را از [[محمود ذوالفنون]] آموخت. همچنین وی نوازندگی پیانو را در محضر [[جواد معروفی]] و قانون را نزد [[مهدی مفتاح]] آموزش دیده بود. | سیمین آقارضی از زمان تحصیل در هنرستان با نواختن سازهایی چون عود، کمانچه، قیچک، دایره و رباب آشنایی پیدا کرد. وی تنها شاگرد دختر کلاس [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] بود و این اقبال را یافت که در هنرستان، ردیفهای موسیقی او را از خودش فرا بگیرد. در همانجا آواز را نزد [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)|بنان]]، تنبک را نزد [[حسین تهرانی]] و ویولن را از [[ذوالفنون، محمود (آباده ۱۲۹۹ـ۱۳۹۲ش)|محمود ذوالفنون]] آموخت. همچنین وی نوازندگی پیانو را در محضر [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفی]] و قانون را نزد [[مفتاح، مهدی (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۷۵ش)|مهدی مفتاح]] آموزش دیده بود. | ||
از جمله '''فعالیتهای هنری''' وی (اجراها): حضور در ارکسترهای ارکستر سازهای ملی به رهبری مهدی مفتاح، ارکستر خادم میثاق و ارکستر حقکردار (هرسه از ارکسترهای وزارت فرهنگ و هنر)، به عنوان تکنواز ویولن در سالهای آخر دبیرستان؛ نوازندۀ ویولن در [[ارکستر سمفونیک تهران]] به رهبری [[حشمت سنجری]] (دوسال پس از اخذ مدرک دیپلم)؛ تشکیل ارکستر سیمین به رهبری خودش در سال 1342 (سیمین خود بیشتر از 100 آهنگ برای این گروه ساخت و جز آهنگسازی، گروه را گاه به عنوان تکنواز و خواننده نیز همراهی میکرد) و ارکستر دیگری در سال بعد که این گروه اخیر تا سال 1348 فعالیت داشت؛ همکاری با ارکستر بزرگ رادیو به سرپرستی [[فریدون ناصری]] از سال 1348 به عنوان نوازندۀ ویولن؛ تکنواز قانون در ارکستر سازهای ملی طی سال 1349؛ همکاری با ارکستر ژوئیس موزیکال به سرپرستی [[سعدی حسنی]] از 15 آبان 1353 و برگزاری برنامههای متعددی در شهرهای مختلف کشور با این ارکستر؛ تکنوازی قانون در برنامۀ رادیویی «نوایی از موسیقی» طی سالهای 1352- 1353؛ اجرای کنسرتی با همراهی [[خاطره پروانه]] (1356)؛ اجرای چندین کنسرت برای بانوان با همراهی سیما بینا در تهران (1367- 1369)؛ تکنوازی قانون در [[تالار وحدت]] با همراهی ارکستر سمفونیک؛ اجرای برنامه در شیرخوارگاه آمنه (آهنگساز و نوازندۀ قانون) با همراهی منیژه درودیان (به عنوان خواننده و نوازندۀ کمانچه) در سال 1377. همراهی گروههایی در سفرهای هنری خارج از کشور (افغانستان- 1338/ یمن شمالی- 1351/ امریکا- 1352/ ترکیه- 1353/ هامبورگ، مونیخ، کلن و...) به عنوان تکنواز یا نوازندۀ ویولن یا قانون. | از جمله '''فعالیتهای هنری''' وی (اجراها): حضور در ارکسترهای ارکستر سازهای ملی به رهبری مهدی مفتاح، ارکستر خادم میثاق و ارکستر حقکردار (هرسه از ارکسترهای وزارت فرهنگ و هنر)، به عنوان تکنواز ویولن در سالهای آخر دبیرستان؛ نوازندۀ ویولن در [[ارکستر سمفونیک تهران]] به رهبری [[سنجری، حشمت (تهران ۱۲۹۶ـ همان جا ۱۳۷۳ش)|حشمت سنجری]] (دوسال پس از اخذ مدرک دیپلم)؛ تشکیل ارکستر سیمین به رهبری خودش در سال 1342 (سیمین خود بیشتر از 100 آهنگ برای این گروه ساخت و جز آهنگسازی، گروه را گاه به عنوان تکنواز و خواننده نیز همراهی میکرد) و ارکستر دیگری در سال بعد که این گروه اخیر تا سال 1348 فعالیت داشت؛ همکاری با ارکستر بزرگ رادیو به سرپرستی [[ناصری، فریدون (تهران ۱۳۰۹ـ ۱۳۸۴ش)|فریدون ناصری]] از سال 1348 به عنوان نوازندۀ ویولن؛ تکنواز قانون در ارکستر سازهای ملی طی سال 1349؛ همکاری با ارکستر ژوئیس موزیکال به سرپرستی [[حسنی، سعدی (تهران ۱۳۰۵ـ آلمان ۱۳۶۵ش)|سعدی حسنی]] از 15 آبان 1353 و برگزاری برنامههای متعددی در شهرهای مختلف کشور با این ارکستر؛ تکنوازی قانون در برنامۀ رادیویی «نوایی از موسیقی» طی سالهای 1352- 1353؛ اجرای کنسرتی با همراهی [[پروانه، خاطره (تهران 1308ـ1387 ش)|خاطره پروانه]] (1356)؛ اجرای چندین کنسرت برای بانوان با همراهی سیما بینا در تهران (1367- 1369)؛ تکنوازی قانون در [[تالار وحدت]] با همراهی ارکستر سمفونیک؛ اجرای برنامه در شیرخوارگاه آمنه (آهنگساز و نوازندۀ قانون) با همراهی منیژه درودیان (به عنوان خواننده و نوازندۀ کمانچه) در سال 1377. همراهی گروههایی در سفرهای هنری خارج از کشور (افغانستان- 1338/ یمن شمالی- 1351/ امریکا- 1352/ ترکیه- 1353/ هامبورگ، مونیخ، کلن و...) به عنوان تکنواز یا نوازندۀ ویولن یا قانون. | ||
آقارضی جز اجراهای صحنهای، در برخی برنامههای رادیویی نیز آهنگهای مختلفی را خوانده است؛ از جمله آهنگهایی از مهدی مفتاح و روحالله خالقی در دو برنامۀ «یک شاخه گل». | آقارضی جز اجراهای صحنهای، در برخی برنامههای رادیویی نیز آهنگهای مختلفی را خوانده است؛ از جمله آهنگهایی از مهدی مفتاح و روحالله خالقی در دو برنامۀ «یک شاخه گل». | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
'''آثار''': از ابتدای فعالیت آقارضی تا واپسین اجراهایش، آثار زیادی اعم از آهنگسازی و نوازندگی به جا مانده است. او بیشتر از 100 آهنگ را بین سالهای 1342 تا 1357 ساخت؛ از جمله: ''آهنگ سفر، از تو خبر ندارم، از من بگذر، افسونگر، پشیمان، تمنای وصال، خطای من، رسوای عشق، عمر سفر یاد تنهایی'' و... نیز آهنگ ترانههای بیشتر خوانندگان ارکسترهای فرهنگ و هنر چون پریوش، افسانه، خاطره پروانه یا خوانندگانی چون مرضیه، مرجان، [[پروین (تهران 1314ش)|پروین]]، عهدیه و.... به این جمله باید اضافه کرد که موسیقی تمام نوارهای کاست شعرخوانی [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|شاملو]] از شعرهای خودش، با قانون سیمین همراهی شده است. | '''آثار''': از ابتدای فعالیت آقارضی تا واپسین اجراهایش، آثار زیادی اعم از آهنگسازی و نوازندگی به جا مانده است. او بیشتر از 100 آهنگ را بین سالهای 1342 تا 1357 ساخت؛ از جمله: ''آهنگ سفر، از تو خبر ندارم، از من بگذر، افسونگر، پشیمان، تمنای وصال، خطای من، رسوای عشق، عمر سفر یاد تنهایی'' و... نیز آهنگ ترانههای بیشتر خوانندگان ارکسترهای فرهنگ و هنر چون پریوش، افسانه، خاطره پروانه یا خوانندگانی چون مرضیه، مرجان، [[پروین (تهران 1314ش)|پروین]]، عهدیه و.... به این جمله باید اضافه کرد که موسیقی تمام نوارهای کاست شعرخوانی [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|شاملو]] از شعرهای خودش، با قانون سیمین همراهی شده است. | ||
تکنوازی قانونِ بیشتر فیلمها و سریالها اثر سیمین است. از جمله: [[امام علی (تلویزیون)|امام علی]] ([[فرهاد فخرالدینی]])، [[ولایت عشق (تلویزیون)|ولایت عشق]] ([[بابک | تکنوازی قانونِ بیشتر فیلمها و سریالها اثر سیمین است. از جمله: [[امام علی (تلویزیون)|امام علی]] ([[فخرالدینی، فرهاد (تبریز ۱۳۱۶ش )|فرهاد فخرالدینی]])، [[ولایت عشق (تلویزیون)|ولایت عشق]] ([[بیات، بابک (تهران ۱۳۲۵ـ ۱۳۸۵ش)|بابک بیات]])، آخرین سردار ([[انتظامی، مجید (تهران ۱۳۲۸ش)|مجید انتظامی]]) و [[روز واقعه]] (مجید انتظامی). | ||
سیمین آقارضی تنها یک کاست از تکنوازیهای خود منتشر کرد (''قانون سیمین''). | سیمین آقارضی تنها یک کاست از تکنوازیهای خود منتشر کرد (''قانون سیمین''). | ||