ترنر، جوزف (۱۷۷۵-۱۸۵۱): تفاوت میان نسخه‌ها

|عنوان =جوزِف تِرْنِر

|نام =Joseph Turner

|باشگاه =

}}

نقاش انگلیسی. از نوآورترین هنرمندان عصر خویش بود. در اروپا بسیار سفر کرد، و منظره‌هایش روزبه‌روز شورانگیزتر شدند. اندازۀ آن‌ها را اغلب تغییر می‌داد، و از نور مه‌آلودی لبریزشان می‌کرد. بسیاری از آثار متأخرش، ازجمله ''باران، بخار و سرعت<ref>''Rain, Steam and Speed''</ref>'' (۱۸۴۴م؛ [[نگارخانه ملی لندن|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London</ref>)، بشارتی است بر ظهور [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref>. ترنر از نوجوانی استعدادش را نشان داد، و در ۱۷۸۹م وارد مدارس آکادمی سلطنتی<ref>Royal Academy</ref> شد. در ۱۷۹۲م به نخستین سفر اروپایی‌اش رفت؛ طرح‌های آبرنگی بسیاری، حاصل این سفر اوست. اولین نقاشی‌های رنگ‌روغنی‌اش، نسخه‌برداری‌هایی از آثار نقاشان هلندی (ازجمله آثار [[ولده، وان د|وان دِ وِلده]]<ref>van de Velde</ref>) بودند؛ اما در قرن ۱۹، ساخت منظره‌هایی در «سبک فاخر<ref>Grand Manner</ref>» را آغاز کرد که تأثیرات ایتالیایی‌گونۀ نقاشانی همچون [[کلود لورن]]<ref>Claude Lorrain</ref> و [[ویلسون، ریچارد (۱۷۱۴ـ۱۷۸۲)|ریچارد ویلسون]]<ref>Richard Wilson</ref> را باز می‌تاباندند. بسیاری از نمایشی‌ترین آثارش را در اروپا یا در دریا آفرید؛ برخی از آن‌ها عبارت‌اند از ''غرق کشتی<ref>''Shipwreck''</ref>'' (۱۸۰۵م)، ''کولاک برف: عبور هانیبال از کوه‌های آلپ<ref>''Snowstorm: Hannibal Crossing the Alps''</ref>'' (۱۸۱۲م)، ''نابودی سُدوم<ref>''Destruction of Sodom''</ref>'' (۱۸۰۵م) (هر سه در [[نگارخانه تیت|نگارخانۀ تیت]]<ref>Tate Gallery</ref>، [[لندن (انگلستان)|لندن]])؛ و ''کشتیِ بَردگان<ref>''Slave Ship''</ref>'' (۱۸۳۹م؛ موزۀ هنرهای زیبا، [[بوستون]]<ref>Museum of Fine Arts, Boston</ref>، [[ماساچوست]]<ref>Massachusetts</ref>). ترنر به مضامین ادبی و اسطوره‌ای نیز پرداخت و ''اولیس درحال استهزای پولوفموس<ref>''Ulysses Deriding Polyphemus''</ref>'' (۱۸۲۹م؛ نگارخانۀ تیت، لندن) اثری از این دست است. سفرهای او به [[ایتالیا]] (۱۸۱۹م، ۱۸۲۸م، ۱۸۳۵م، ۱۸۴۰م) به رنگ‌هایش قوام بخشید، قلم‌موکاری‌اش روان‌تر شد، و توانست ریزترین جلوه‌های نور و جوّ، و نیز قهارترین نیروهای طبیعت را به‌تصویر کشد. اگرچه از اوایل کارش تشویق افرادی همچون [[لارنس، تامس (۱۷۶۹ـ۱۸۳۰)|تامس لارنسِ]]<ref>Thomas Lawrence</ref> تک‌چهره‌ساز را برانگیخت، چندان آوازه‌ای نیافت، و تا پیش از آن‌که [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)|جان راسکینِ]]<ref>John Ruskin</ref> منتقد در کتاب خود با نام ''نقاشان جدید<ref>''Modern Painters''</ref>'' (۱۸۴۳م) از او ستایش کند، خلاقیت او به‌خوبی درک نشد. در کهنسالی با نامی مستعار، در [[چلسی]] لندن انزوا گزید، و همان‌جا درگذشت. بیش از ۳۰۰ نقاشی رنگ‌روغنی، نزدیک به ۲۰هزار نقاشی آبرنگ، و بیشتر از ۱۹هزار طراحی از خود برجا نهاد. در ۱۹۸۷م، نگارخانۀ [[کلور، شهر|کلور]]<ref>Clore Gallery</ref>، وابسته به نگارخانۀ تیت، برای نمایش آثار وی گشایش یافت. ترنر در لندن به‌دنیا آمد. درس چندانی نخواند، اما تجربه‌اندوزی‌هایش در نسخه‌برداری، وسعت‌یافتن نگاهش به نقاشی و طراحی را درپی داشت. از ۱۸۰۷ استاد درس ژرفانمایی (پرسپکتیو)<ref>perspective</ref> در آکادمی سلطنتی شد، و در ۱۸۴۵ به مقام نایب‌رئیس آکادمی دست یافت.<br /> <!--14133400-->