پرش به محتوا

ابوالصلت اشبیلی، امیه (اندلس ۴۶۰ـ مهدیه ۵۲۹ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوالصلت اشبیلی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=اندلس ۴۶۰ق|تاریخ مرگ=مهدیه ۵۲۹ق|دوره زندگی=|ملیت=اندلسی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=منجم، ریاضی‌دان و پزشک|شغل و تخصص های دیگر=ادیب، فیلسوف و موسیقی‌دان|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=الادویة المفردة، الانتصار، رسالة العمل بالاسطرلاب، رسالة فی الموسیقی و الرسالة المصریة|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ریاضیات|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوالصلت اشبیلی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=اندلس ۴۶۰ق|تاریخ مرگ=مهدیه ۵۲۹ق|دوره زندگی=|ملیت=اندلسی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=منجم، ریاضی‌دان و پزشک|شغل و تخصص های دیگر=ادیب، فیلسوف و موسیقی‌دان|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=الادویة المفردة، الانتصار، رسالة العمل بالاسطرلاب، رسالة فی الموسیقی و الرسالة المصریة|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ریاضیات|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}


ابوالصَّلْت اِشبیلی، امیه‌ (اندلس ۴۶۰ـ مهدیه ۵۲۹ق)<br>ادیب، منجم، ریاضی‌دان، پزشک، فیلسوف و موسیقی‌دان اندلسی. در [[اندلس]] دانش‌های معمول زمانه را فراگرفت. در ۲۹سالگی به [[مصر]] رفت و در آن‌جا در دربار افضل بن امیرالجیوش از وزرای فاطمی مشغول شد. ظاهراً بر اثر بدگویی یکی از شاگردانش و حسد کاتب وزیر مدت سه سال را در زندان گذراند. برخی نیز زندانی‌شدن او را ناشی از ناتوانی‌اش در بیرون‌ کشیدن یک کشتی حامل [[مس (شیمی)|مس]] در ساحل [[اسکندریه]] در زمان جنگ‌های صلیبی دانسته‌اند. ظاهراً محبسش کتابخانه بوده است و او در این مدت بر دانش خود افزوده است. پس از رهایی به [[مهدیه (شهر)|مهدیه]] رفت و مورد توجه خاص حاکم [[افریقیه]]، یحیی بن تمیم، قرار گرفت و تا پایان عمر در همان شهر سکونت کرد. از او فرزندی به نام عبدالعزیز به جا مانده که شاعر و شطرنج‌بازی زبردست بود.  او بیشتر آثارش را با سرودن اشعاری زیبا مزیّن کرده است. اشبیلی افزون بر قصیده‌ای بلیغ در شکایت از [[مصر]]، اشعار محکم و فصیحی سروده که همسنگ اشعار فصحای عرب است.
ابوالصَّلْت اِشبیلی، امیه‌ (اندلس ۴۶۰ـ مهدیه ۵۲۹ق)<br>ادیب، منجم، ریاضی‌دان، پزشک، فیلسوف و موسیقی‌دان اندلسی. در [[اندلس]] دانش‌های معمول زمانه را فراگرفت. در ۲۹سالگی به [[مصر]] رفت و در آن‌جا در دربار افضل بن امیرالجیوش از وزرای فاطمی مشغول شد. ظاهراً بر اثر بدگویی یکی از شاگردانش و حسد کاتب وزیر مدت سه سال را در زندان گذراند. برخی نیز زندانی‌شدن او را ناشی از ناتوانی‌اش در بیرون‌ کشیدن یک کشتی حامل [[مس (شیمی)|مس]] در ساحل [[اسکندریه]] در زمان جنگ‌های صلیبی دانسته‌اند. ظاهراً محبسش کتابخانه بوده است و او در این مدت بر دانش خود افزوده است. پس از رهایی به [[المهدیه، شهر|مهدیه]] رفت و مورد توجه خاص حاکم [[افریقیه]]، یحیی بن تمیم، قرار گرفت و تا پایان عمر در همان شهر سکونت کرد. از او فرزندی به نام عبدالعزیز به جا مانده که شاعر و شطرنج‌بازی زبردست بود.  او بیشتر آثارش را با سرودن اشعاری زیبا مزیّن کرده است. اشبیلی افزون بر قصیده‌ای بلیغ در شکایت از [[مصر]]، اشعار محکم و فصیحی سروده که همسنگ اشعار فصحای عرب است.


از مهم‌ترین آثار او ''الادویة المفردة''، ''الانتصار'' (در حساب و هندسه)، ''رسالة العمل بالاسطرلاب''، ''رسالة فی الموسیقی'' و ''الرسالة المصریة'' (دربارۀ کشور مصر و شخصیت‌های معروفش)، ''الملح العصریة'' در احوال شعرا؛ ''تقویم‌الذهن'' در منطق؛ ''الادویة المفرده'' است.<br><!--11055400-->
از مهم‌ترین آثار او ''الادویة المفردة''، ''الانتصار'' (در حساب و هندسه)، ''رسالة العمل بالاسطرلاب''، ''رسالة فی الموسیقی'' و ''الرسالة المصریة'' (دربارۀ کشور مصر و شخصیت‌های معروفش)، ''الملح العصریة'' در احوال شعرا؛ ''تقویم‌الذهن'' در منطق؛ ''الادویة المفرده'' است.<br><!--11055400-->
۴۸٬۳۲۷

ویرایش