Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۹۱۲
ویرایش
تئاتر ارمنیان تهران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
در سال ۱۲۸۴ش، «تالار مدرسۀ ارمنیان» در محلۀ [[حسن آباد، محله|حسنآباد]] افتتاح شد که در سال ۱۲۹۰ش، در ادامۀ فعالیتهای خود، مجلس بزرگداشت ۳۰ سال فعالیت الکساندر شیروانزاده، نمایشنامهنویس ارمنی، را نیز برگزار کرد. اتفاق مهم در سال ۱۲۹۵ش، اجرای اپرت آرشین مالالان (عزیر حاجی بیگف) توسط اعضای «انجمن خیریۀ زنان ارمنی» زیر نظر هوهانس طوماسیان بود. از آن جا که قرار بود این نمایشنامه برای زنان ایرانی هم نمایش داده شود، همۀ بازیگران از میان زنان ارمنی انتخاب شده بودند. این نمایشنامه هم برای اهل حرم احمدشاه در [[کاخ گلستان]] و هم برای گروهی از زنان پایتخت اجرا شد و با اقبال مواجه گشت. بازیگران زن این نمایش، خانمها آروسیاگ پطروسیان به نقش سلطانبیگ، شوشانیگ بارسقیان به نقش سلیمان، تاکوهی ساهاگیان به نقش خدمتکار، آروسیاگ گلندریان به نقش عسگر، مریم نیگوقوسیان به نقش نلی، کاترین سرکیسیان به نقش خاله، لوسیگ خاچاطوریان به نقش گلچهره و کناریک آبوویان به نقش آسیا بودند. این انجمن در همان سال منحل شد، اما اعضای آن به فعالیتهای خود در عرصۀ نمایش ادامه دادند. | در سال ۱۲۸۴ش، «تالار مدرسۀ ارمنیان» در محلۀ [[حسن آباد، محله|حسنآباد]] افتتاح شد که در سال ۱۲۹۰ش، در ادامۀ فعالیتهای خود، مجلس بزرگداشت ۳۰ سال فعالیت الکساندر شیروانزاده، نمایشنامهنویس ارمنی، را نیز برگزار کرد. اتفاق مهم در سال ۱۲۹۵ش، اجرای اپرت آرشین مالالان (عزیر حاجی بیگف) توسط اعضای «انجمن خیریۀ زنان ارمنی» زیر نظر هوهانس طوماسیان بود. از آن جا که قرار بود این نمایشنامه برای زنان ایرانی هم نمایش داده شود، همۀ بازیگران از میان زنان ارمنی انتخاب شده بودند. این نمایشنامه هم برای اهل حرم احمدشاه در [[کاخ گلستان]] و هم برای گروهی از زنان پایتخت اجرا شد و با اقبال مواجه گشت. بازیگران زن این نمایش، خانمها آروسیاگ پطروسیان به نقش سلطانبیگ، شوشانیگ بارسقیان به نقش سلیمان، تاکوهی ساهاگیان به نقش خدمتکار، آروسیاگ گلندریان به نقش عسگر، مریم نیگوقوسیان به نقش نلی، کاترین سرکیسیان به نقش خاله، لوسیگ خاچاطوریان به نقش گلچهره و کناریک آبوویان به نقش آسیا بودند. این انجمن در همان سال منحل شد، اما اعضای آن به فعالیتهای خود در عرصۀ نمایش ادامه دادند. | ||
در سال ۱۲۹۹ گروههای دیگری به فعالیت پرداختند که مهمترین آنها برادران ایپگیان (گاسپار و آرمناک) و آرتو طریان و مارگو گوستانیان و همسرانشان آردو و میشا بودند. از همین سال گروههای ارمنی با هموطنان ایرانی خود فعالیتهای نمایشی مشترکی را آغاز کردند و به ویژه نمایشنامههایی از [[شهرزاد، رضا کمال|رضا کمال شهرزاد]] و [[مقدم، حسن | در سال ۱۲۹۹ گروههای دیگری به فعالیت پرداختند که مهمترین آنها برادران ایپگیان (گاسپار و آرمناک) و آرتو طریان و مارگو گوستانیان و همسرانشان آردو و میشا بودند. از همین سال گروههای ارمنی با هموطنان ایرانی خود فعالیتهای نمایشی مشترکی را آغاز کردند و به ویژه نمایشنامههایی از [[شهرزاد، رضا کمال|رضا کمال شهرزاد]] و [[مقدم، حسن|حسن مقدم]] (مثل پریچهر و پریزاد، شب هزار و یکم و [[جعفرخان از فرنگ برگشته (فیلم)|جعفرخان از فرنگ برگشته]]) را روی صحنه بردند. | ||
در سالهای سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ش به بعد، هنرمندان دیگری همچون [[کاراکاش، هایک (۱۲۷۲ـ۱۳۳۸ش)|هایک کاراکاش]]، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، [[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]]، واهرام پاپازیان و [[پری آقابابوف]]، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایشنامههایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال ([[فرانس، آناتول (۱۸۴۴ـ ۱۹۲۴)|آناتول فرانس]])، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، [[اتللو]] ([[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]])، شرافت ([[زودرمان، هرمان (۱۸۵۷ـ۱۹۲۸)|هرمان زودرمان]])، انوشیروان عادل و مزدک ([[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]])، مادام کاملیا ([[دوما (پدر)، الکساندر (۱۸۰۲ـ۱۸۷۰)|الکساندر دوما]])، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروانزاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایتکار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند. | در سالهای سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ش به بعد، هنرمندان دیگری همچون [[کاراکاش، هایک (۱۲۷۲ـ۱۳۳۸ش)|هایک کاراکاش]]، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، [[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]]، واهرام پاپازیان و [[پری آقابابوف]]، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایشنامههایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال ([[فرانس، آناتول (۱۸۴۴ـ ۱۹۲۴)|آناتول فرانس]])، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، [[اتللو]] ([[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]])، شرافت ([[زودرمان، هرمان (۱۸۵۷ـ۱۹۲۸)|هرمان زودرمان]])، انوشیروان عادل و مزدک ([[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]])، مادام کاملیا ([[دوما (پدر)، الکساندر (۱۸۰۲ـ۱۸۷۰)|الکساندر دوما]])، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروانزاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایتکار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند. | ||