لینچ، دیوید: تفاوت میان نسخه‌ها

کارگردان امریکایی سینما. با فیلم هولناک و سوررئال کله‌''پاک‌کنی''<ref>''Eraserhead''</ref> (۱۹۷۶م) که نوعی جریان سیال ذهن<ref>stream-of-consciousness  

</ref> است، به‌شهرت رسید و از آن زمان همین سبکِ سوررئال<ref>surreal style </ref> بر فیلم‌هایش حاکم بوده است، ازجمله در ''مخمل آبی''<ref>''Blue Velvet''</ref> (۱۹۸۷م) و مجموعۀ پرطرفدار تلویزیونی ''تویین پیکز''<ref>''Twin Peaks'' </ref> (۱۹۹۰م). در ۱۹۹۹م فیلم ''داستان استریْت''<ref>''Straight Story'' </ref> را براساس داستان واقعی آلوین استریت<ref>Alvin Straight </ref> ساخت که در ۷۳سالگی سوار بر ماشین چمن‌زنی سراسر امریکا را زیر پا گذاشت. لینچ با این فیلم از سبک عجیب و سوررئال خود فاصله گرفت. لینچ که دل‌مشغولی نمایش ناجورهای اجتماع را دارد، فیلم ''مرد فیل‌نما''<ref>''The Elephant Man'' </ref> (۱۹۸۰م) را دربارۀ مردی، جان مریک<ref>John Merrick</ref>، ساخت که در دوران ویکتوریا همچون یک موجود عجیب‌الخلقه نمایشش دادند. از دیگر فیلم‌های اوست: تلماسه<ref>''Dune''</ref> (1984م)، ''سنگدل''<ref>''Wild at Heart'' </ref> (۱۹۹۰) ، ''بزرگراه گمشده''<ref>''Lost Highway''</ref> (۱۹۹۶)، ''جادۀ مالهالند''<ref>Mulholland Drive</ref> (۲۰۰۱)، و ''امپراتوری درون''<ref>''I nland Empire''</ref><font class="DG۷" color="#۰۰۰۰۰۰" face="DG" size="۵">.</font> لینچ به دلیل آسیب شدید ریوی در منزل دخترش درگذشت. در سال 1990م نخل طلای [[جشنواره فیلم کن|جشنوارۀ فیلم کن]] برای ''سنگدل'' به او تعلق گرفت و در سال‌های 2006 و 2019م به ترتیب شیر طلاییِ جشنواره فیلم ونیز برای یک عمر فعالیت هنری و [[اسکار، جایزه|جایزهٔ اسکار افتخاری]] به او اهدا شد.  

لینچ از کارگردانان مورد علاقۀ منتقدان و فیلم‌دوستان بود. در سال ۲۰۰۳م در یک نظرسنجی که توسط روزنامه ''گاردین'' از منتقدان فیلم در سراسر دنیا انجام گرفت، دیوید لینچ به عنوان بزرگ‌ترین فیلمساز زندهٔ جهان برگزیده شد. صرف‌نظر از اقتباس ناموفق او از رمان تلماسه، سایر فیلم‌های او تبدیل به مهم‌ترین فیلم‌های کالت<ref>Cult Film</ref> تاریخ سینما شده‌اند.