باباچاهی، علی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
علی باباچاهی (بوشهر | علی باباچاهی (بوشهر 20 آبان ۱۳۲۱ - کرج 4 اسفند 1404ش)<br> | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان = علی باباچاهی | |عنوان = علی باباچاهی | ||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز=بوشهر ۱۳۲۱ش | |زادروز=بوشهر 20 آبان ۱۳۲۱ش | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=کرج 4 اسفند 1404ش | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت=ایرانی | |ملیت=ایرانی | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
<p>شاعر و منتقد ایرانی. در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز درس خواند و ابتدا به تدریس در زادگاهش و سپس، در دو دهۀ ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ش به ویراستاری در تهران مشغول شد. در مجموع هجده سال به تدریس پرداخت و در 1362ش به ناچار بازنشسته شد. وی که در سالهای قبل از انقلاب، از نوجوانی شعرهایش در نشریات محلی و بعدتر در مجلاتی چون ''خوشه، روشنفکر، رودکی و کتاب هفته'' منتشر شده بود طی دهههای 1360 و 1370ش صفحات شعر مجلات مهمی چون ''نافه'' و ''آدینه'' را در اختیار داشت. </p> | <p>شاعر و منتقد ایرانی. در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز درس خواند و ابتدا به تدریس در زادگاهش و سپس، در دو دهۀ ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ش به ویراستاری در تهران مشغول شد. در مجموع هجده سال به تدریس پرداخت و در 1362ش به ناچار بازنشسته شد. وی که در سالهای قبل از انقلاب، از نوجوانی شعرهایش در نشریات محلی و بعدتر در مجلاتی چون ''خوشه، روشنفکر، رودکی و کتاب هفته'' منتشر شده بود طی دهههای 1360 و 1370ش صفحات شعر مجلات مهمی چون ''نافه'' و ''آدینه'' را در اختیار داشت. </p> | ||
<p>نخستین مجموعه شعرش (در بیتکیهگاهی) در سال 1346ش منتشر شد و طی سالهای بعد ابتدا تحت تاثیر [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ فرخزاد]] و بعدتر شاعرانی چون [[م. آزاد]] و [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|احمد شاملو]] شعر میسرود. از اواخر دهۀ 1360ش با گذر از شعر نیمایی، با روی آوردن مطلق به شعر بیوزن، به زبان و سبک شعری خودش دست یافت. </p> | <p>نخستین مجموعه شعرش (در بیتکیهگاهی) در سال 1346ش منتشر شد و طی سالهای بعد ابتدا تحت تاثیر [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ فرخزاد]] و بعدتر شاعرانی چون [[م. آزاد]] و [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|احمد شاملو]] شعر میسرود. از اواخر دهۀ 1360ش با گذر از شعر نیمایی، با روی آوردن مطلق به شعر بیوزن، به زبان و سبک شعری خودش دست یافت. </p> | ||
<p>وی در دهۀ ۱۳۷۰ش به بیان آرای خویش دربارۀ شاخهای از شعر جدید به نام «پسانیمایی» پرداخت و در کنار [[براهنی، رضا|رضا براهنی]] از پرهیاهوترین شاعران ایرانی بود. از باباچاهی جز دفترهای شعر پرشمار، مقالهها، مجموعۀ مقالهها و تحلیلهای متعددی دربارۀ جوانب شعر معاصر ایران در دست است که در انتها فهرستی از آنها (جز گزیدهها) درج میشود.</p> | <p>وی در دهۀ ۱۳۷۰ش به بیان آرای خویش دربارۀ شاخهای از شعر جدید به نام «پسانیمایی» پرداخت و در کنار [[براهنی، رضا|رضا براهنی]] از پرهیاهوترین و پرتکاپوترین شاعران ایرانی بود. از باباچاهی جز دفترهای شعر پرشمار، مقالهها، مجموعۀ مقالهها و تحلیلهای متعددی دربارۀ جوانب شعر معاصر ایران در دست است که در انتها فهرستی از آنها (جز گزیدهها) درج میشود.</p> | ||
<p></p> | <p></p> | ||
<p></p> | <p></p> | ||