ایگلتون، تری: تفاوت میان نسخه‌ها

منتقد ادبی و فیلسوف انگلیسی. شاگرد ریموند ویلیامز<ref>Raymond Williams</ref>، منتقد ادبی مارکسیست، بود. کار خود را با مطالعۀ ادبیات قرون ۱۹ و ۲۰ آغاز کرد و سپس پیرو نظریۀ ادبی مارکسیستی ویلیامز شد. در دهۀ ۱۹۶۰ به گروه کاتولیک چپ‌گرای اسلَنت<ref>Slant </ref>&nbsp;پیوست. از روانکاوی نیز تأثیر پذیرفت و مبلّغ ‌کار اسلاووی ژیژک<ref>Slavoj žižek</ref>&nbsp;در بریتانیا شد. پرآوازه‌ترین کتاب ایگلتون، ''درآمدی بر نظریۀ ادبی<ref>Literary Theory: An Introduction</ref>''&nbsp;(۱۹۸۳) است که تاریخ مطالعه دربارۀ متن را از رمانتیک‌های قرن ۱۹ تا پست‌مدرنیست‌های چند دهۀ اخیر دربر می‌گیرد. او در اثری به نام ''بعد از نظریه<ref>After Theory</ref>''&nbsp;(۲۰۰۳) نظریۀ فرهنگی و ادبی معاصر را که معتقد است از مسیر اصلی خود منحرف شده، به محاکمه کشیده است. او انکار قطعیت را برنمی‌تابد و به‌وجود آن اعتقاد دارد. هر کس در بدنی می‌زید که نه می‌تواند مالکش شود، چون برای داشتنش کاری نکرده است، و نه می‌تواند نابودش کند، مگر با خودکشی؛ پس بدن ما و مرگ آن قطعیتی است که انسان می‌تواند اعمال خود را حول آن متمرکز کند. از دیگر آثار اوست: ''به سوی خداشناسی چپ نو<ref>Towards a New Left Theology</ref>''؛ ''زبان بدن<ref>The Body as Language</ref>''&nbsp;(۱۹۷۰)؛ ''مارکسیسم و نقد ادبی<ref>Marxism and Criticism </ref>''&nbsp;(۱۹۷۶)؛ ''کارکرد نقد<ref>The Function of Criticism </ref>''&nbsp;(۱۹۸۴)؛''اوهام پست‌مدرنیسم<ref>The Illusions of Postmodernism</ref>''&nbsp;(۱۹۹۶)؛ ''مفهوم فرهنگ<ref>The Idea of Culture</ref>''&nbsp;(۲۰۰۰).