پرش به محتوا

مارکوس، رادولف آرتور: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ مارکوس، رادولف آرتور (۱۹۲۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مارکوس، رادولف آرتور منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه
مارْکوس، رادولْف آرْتور (۱۹۲۳)(Marcus, Rudolph Arthur)<br/> [[File:38030200.jpg|thumb|مارْکوس، رادولْف آرْتور]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =رادولف آرتور مارکوس
|عنوان =رادولف آرتور مارکوس
|نام = Rudolph Arthur Marcus
|نام = Rudolph Arthur Marcus
خط ۲۷: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}شیمی‌دان کانادایی. نظریۀ واکنش‌های انتقال الکترون<ref>theory of electron - transfor reactions </ref> را عرضه کرد. این نظریه مولکول‌ها<ref>molecules
}}[[File:38030200.jpg|thumb|مارْکوس، رادولْف آرْتور]]
مارکوس، رادولْف آرْتور (۱۹۲۳م - )(Marcus, Rudolph Arthur)<br />
 
شیمی‌دان کانادایی. نظریۀ واکنش‌های انتقال الکترون<ref>theory of electron - transfor reactions </ref> را عرضه کرد. این نظریه مولکول‌ها<ref>molecules


</ref> و یا یون‌ها<ref> ions</ref>ی حل‌شونده را دربر می‌گیرد و بسیاری از فرآیندهای زیستی<ref> biological processes </ref> را شامل می‌شود. او با بررسی مولکول‌های حلال<ref>solvent molecules</ref> در واکنش دریافت که ضرایب نرخ واکنش انتقال الکترون قابل اندازه‌گیری‌اند و مقادیری پیش‌بینی‌پذیر دارند. این نظریه همچنین برای واکنش‌های انتقالی پروتون<ref> proton-transfer reactions </ref> نیز به‌کار می‌رود. جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۹۲ به‌سبب کشفیات نظری‌اش‌ در زمینۀ واکنش‌های اکسایش و کاهش<ref>reduction and oxidation reactions</ref> به او اعطا شد. در مونترآل کانادا زاده شد. در دانشگاه مک‌گیل<ref> McGill University </ref> شیمی خواند و در ۱۹۴۶، مدرک دکتری را گرفت. سپس، به بروکلین<ref>Brooklyn </ref> نیویورک رفت و در مؤسسه پلی‌تکنیک بروکلین<ref>The Polytechnic Institute of Brooklyn </ref> مشغول تدریس شد. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۸، در دانشگاه ایلینوی<ref>Illinois</ref> اورابانا<ref> Urabana </ref> درس می‌داد و سپس، استاد شیمی انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا (کَلْتِک)<ref>(California Institue of Technology (Caltech</ref> کالیفرنیا<ref>California</ref> شد. در ۱۹۸۷، عضو خارجی انجمن سلطنتی<ref> Royal Society </ref> و در ۱۹۹۱، عضو سلطنتی شیمی<ref>Royal Society of Chemistry</ref> شد.
</ref> و یا یون‌ها<ref> ions</ref>ی حل‌شونده را دربر می‌گیرد و بسیاری از فرآیندهای زیستی<ref> biological processes </ref> را شامل می‌شود. او با بررسی مولکول‌های حلال<ref>solvent molecules</ref> در واکنش دریافت که ضرایب نرخ واکنش انتقال الکترون قابل اندازه‌گیری‌اند و مقادیری پیش‌بینی‌پذیر دارند. این نظریه همچنین برای واکنش‌های انتقالی پروتون<ref> proton-transfer reactions </ref> نیز به‌کار می‌رود. جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۹۲ به‌سبب کشفیات نظری‌اش‌ در زمینۀ واکنش‌های اکسایش و کاهش<ref>reduction and oxidation reactions</ref> به او اعطا شد. در مونترآل کانادا زاده شد. در دانشگاه مک‌گیل<ref> McGill University </ref> شیمی خواند و در ۱۹۴۶، مدرک دکتری را گرفت. سپس، به بروکلین<ref>Brooklyn </ref> نیویورک رفت و در مؤسسه پلی‌تکنیک بروکلین<ref>The Polytechnic Institute of Brooklyn </ref> مشغول تدریس شد. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۸، در دانشگاه ایلینوی<ref>Illinois</ref> اورابانا<ref> Urabana </ref> درس می‌داد و سپس، استاد شیمی انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا (کَلْتِک)<ref>(California Institue of Technology (Caltech</ref> کالیفرنیا<ref>California</ref> شد. در ۱۹۸۷، عضو خارجی انجمن سلطنتی<ref> Royal Society </ref> و در ۱۹۹۱، عضو سلطنتی شیمی<ref>Royal Society of Chemistry</ref> شد.
۴۷٬۹۵۳

ویرایش